Νέα Σμύρνη: Μια Πόλη Ανάποδα στην κάλπη

Κώστας Παπαγεωργίου

Στη μάχη των εκλογών και με στόχο να δυναμώσει η φωνή των «από κάτω» μέσα και έξω από το δημοτικό συμβούλιο συμμετέχει για μια ακόμα φορά η Μια Πόλη Ανάποδα – Αριστερή Παρέμβαση στους δρόμους της Νέας Σμύρνης. Με ένα  ψηφοδέλτιο που αποτελείται από αγωνιστές και αγωνίστριες, εργαζόμενους, άνεργους, νέους και νέες, ανθρώπους που ζουν και αγωνίζονται στην πόλη της Νέας Σμύρνης, με γνώση των αναγκών της εργαζόμενης πλειοψηφίας, της νεολαίας, αλλά και της ληστρικής πολιτικής που επιβάλει η κυβέρνηση της ΝΔ.

Σε αυτές τις εκλογές, συμμετέχει με νέο επικεφαλής, πρώτο μεταξύ ίσων, τον Γιάννη Δημόπουλο, αρχιτέκτονα μηχανικό. Είναι άλλωστε από τις κινήσεις, που με την αμεσοδημοκρατία των συνελεύσεων και την εναλλαγή των δημοτικών συμβούλων, αποδεικνύει και στην πράξη πως η πολιτική και οι «καρέκλες» δεν είναι για τους ειδικούς.

Η κίνηση, που αποτελεί ένα από τα παλαιότερα εγχειρήματα της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στην Αττική καθώς ιδρύθηκε το 1998, δεν είναι ένα δημοτικό προεκλογικό ψηφοδέλτιο που θα πάρει μέρος στο μοίρασμα της λείας από την διαχείριση της δημοτικής εξουσίας. Αντίθετα αποτελεί μια έμπρακτη συλλογική προσπάθεια διεκδίκησης και αγώνα. Γι’ αυτό άλλωστε, όλα τα προηγούμενα χρόνια βρέθηκε μαζί με τους κατοίκους της περιοχής σε κάθε μικρό και μεγάλο αγώνα για τα δικαιώματα των εργαζόμενων και των ανέργων.

Στη μάχη ενάντια στον εγκλεισμό και τις επιπτώσεις που επέβαλαν τα μέτρα της πανδημίας, στην κρατική καταστολή και τον εθνικισμό, στον φασισμό και την ξενοφοβία. Στην υπεράσπιση κάθε μικρού ή μεγάλου ελεύθερου και δημόσιου χώρου αποκαλύπτοντας τα σχέδιά του Δήμου, της Περιφέρειας και του κεφαλαίου. Στον αγώνα για περισσότερες, καλύτερες και αξιοπρεπείς σχολικές εγκαταστάσεις, κόντρα στις αίθουσες του νοβοπάν, του προκάτ και στις εξώσεις σχολικών μονάδων.

Κυρίως όμως στην προσπάθεια οι γειτονιές της Νέας Σμύρνης να είναι αλληλέγγυες σε όσους το έχουν ανάγκη, σε ηλικιωμένους, νέους, παιδιά και μετανάστες. Ιδιαίτερη άλλωστε είναι η συμβολή των αγωνιστών και των αγωνιστριών της κίνησης ώστε η Εργατική Λέσχη Νέας Σμύρνης να γίνει «φάρος» αλληλεγγύης και σημείο αναφοράς για τους κοινωνικούς αγώνες. Τα τελευταία χρόνια, οι κυβερνήσεις της κρίσης και των μνημονίων, αλλά και όλες ανεξαιρέτως οι επόμενες, σε πλήρη σύμπνοια με την απερχόμενη δημοτική αρχή του Τζουλάκη, την προγενέστερη του Κουτελάκη καθώς και με άλλους επίδοξους διεκδικητές και διεκδικήτριες του «θρόνου», οικοδόμησαν μια δύσκολη έως και εχθρική καθημερινότητα στην πόλη. Οι πολιτικές τους αλλοίωσαν τη φυσιογνωμία της Νέας Σμύρνης, μετατρέποντάς την από μια φιλόξενη και συμπεριληπτική συνοικία σε μια πόλη που σταδιακά δεν χωράει τους κατοίκους της. Μια πόλη που «καλωσορίζει» το επενδυτικό κύμα των «κορακιών» ακινήτων, αυτών που κάνουν τις τιμές των σπιτιών και των ενοικίων προσιτές μονάχα σε ευκατάστατα νοικοκυριά και σε κατοίκους του εξωτερικού για (την απόκτηση) της  πολυπόθητης golden visa.

«Δεν έχουμε αυταπάτες “φιλολαϊκής διαχείρισης”, δεν προσβλέπουμε σε αυτόκλητους σωτήρες. Πιστεύουμε στη δύναμη των εργαζόμενων, στα κινήματα και στην ικανότητα των “από κάτω”, να σκέφτονται, να οργανώνονται, να παλεύουν και να δημιουργούν τους κόσμους που χωρούν τις ανάγκες τους», σημειώνει στην εκλογική της διακήρυξη δίνοντας το στίγμα της παρέμβασής της και στις εκλογές αλλά κυρίως μετά από αυτές. «Στον εμφύλιο που έχουν κηρύξει στην κοινωνία, είμαστε πάντα με τους φτωχούς, τις άνεργες, τους μετανάστες, τις κακοποιημένες γυναίκες, τα άτομα με αναπηρίες, τα παιδιά, τους καταπιεσμένους και τις καταπιεσμένες. Όχι από φιλανθρωπία, αλλά γιατί ξέρουμε ότι το μεγαλύτερό μας όπλο, αυτό που φοβούνται περισσότερο, είναι η αλληλεγγύη  και οι αγώνες μας», προσθέτει. Γι’ αυτό, η Μια Πόλη Ανάποδα ενώνει τη φωνή της, με όλους και όλες που αγωνίζονται για τις ανάγκες και τα δικαιώματά τους, που δεν διαπλέκονται με τον πλούτο και την εξουσία, που αντιστέκονται σθεναρά στο πανηγύρι των προσωπικών εξυπηρετήσεων και των «προνομίων» που στήνεται στους Δήμους και τις Περιφέρειες.