Δημήτρης Σταμούλης
Μετά το 0+0=14% του πρεσβύτερου Μητσοτάκη, ήρθε το 8+8+11=24ωρο του Αδωνι Γεωργιάδη που φαίνεται ότι μετά τον Κωστή Χατζηδάκη που έγραψε αντιδραστική ιστορία με τον νόμο για τη διάλυση των συνδικάτων και την απαγόρευση του απεργιακού δικαιώματος, θα διεκδικήσει κι αυτός μερτικό στην περαιτέρω αντιδραστικοποίηση του εργατικού δικαίου στη χώρα και την επιστροφή στον κοινωνικό μεσαίωνα του 19ου αιώνα με το 16ωρο που προανήγγειλε σήμερα.
Με περισσό θράσος βέβαια ο Αδ. Γεωργιάδης έσπευσε να προϊδεάσει ότι οι νέες ρυθμίσεις «δεν θα αρέσουν ιδιαίτερα σε κάποιους ανθρώπους της Αριστεράς» για να συμπληρώσει ότι «θα έχουμε ενδιαφέρουσες συνεδριάσεις στη Βουλή με αρκετή ιδεολογική συζήτηση».
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Παρουσιάζοντας το πρωί της Παρασκευής πλευρές του νομοσχεδίου του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους στον ΣΚΑΪ, ο κ. Γεωργιάδης μίλησε για «δυνατότητα των εργαζομένων να εργάζονται σε πολλαπλούς εργοδότες», πως θα μπορούν να δουλεύουν «δύο οχτάωρα σε δύο διαφορετικούς εργοδότες και να είναι απολύτως νόμιμο». Ουσιαστικά δηλαδή προανήγγειλε την θέσπιση της… 16ωρης εργασίας σε μια δήλωση που ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών.
Πρόκειται για μια ρύθμιση που εάν περάσει θα κάνει να φαίνεται ως… φιλεργατική τη διάταξη του ν. 4808/2021 του Χατζηδάκη που προβλέπει 48ωρη υπερωριακή απασχόληση στο 6ήμερο ή 45ωρη στο 5ήμερο.
Ο υπουργός Εργασίας δήλωσε συγκεκριμένα στον ΣΚΑΙ τα ακόλουθα:
«Θεσπίζουμε τη δυνατότητα εργαζομένου να δουλεύει σε πολλαπλούς εργοδότες. Μπορεί να δουλεύει δύο οχτάωρα σε δυο διαφορετικούς εργοδότες και να είναι απολύτως νόμιμο, δηλωμένο και στα εισοδήματά του».
Όταν μάλιστα η δημοσιογράφος ρώτησε τον κ. Γεωργιάδη, αν με αυτό το νομοσχέδιο θα μπορεί ένας εργαζόμενος να δουλεύει έως και 16 συνεχόμενες ώρες μέσα στη μέρα, ο ίδιος απάντησε, “αν το επιθυμεί ναι, δική του είναι η απόφαση, όχι δική μου, από δω και μπρος θα του το επιτρέπουμε, σήμερα δεν επιτρέπεται”. Η λογική της ατομικής ευθύνης και στα εργασιακά δικαιώματα, «αφού το θέλει ο εργαζόμενος, μπορεί να»…
Ο κ. Γεωργιάδης αναφέρθηκε και στη θέσπιση περιόδου δοκιμής εργαζόμενου ο οποίος μετά από εξάμηνη απασχόληση θα μπορεί να απολύεται χωρίς ωστόσο αποζημίωση, βάζοντας ακόμα ένα λιθαράκι στην εργασιακή ζούγκλα με το καθεστώς των απολύσεων και το πετσόκομμα των αποζημιώσεων, που επέβαλαν οι μνημονιακοί νόμοι αλλά και ο πιο πάνω νόμος Χατζηδάκη του 2021.
Είπε συγκεκριμένα:
«Θεσπίζουμε την περίοδο του δοκίμου εργαζομένου, ένας εργαζόμενος εργάζεται σε μια επιχείρηση και μπορεί να λύεται η σύμβαση του αυτομάτως και αζημίως σε περίοδο 6 μηνών».
16ωρη εργασία και 11ωρη ανάπαυση σε.. 24 ώρες
Μετά τον σάλο που δημιούργησαν οι αρχικές δηλώσεις του, ο Αδ. Γεωργιάδης προχώρησε σε αναδίπλωση σε σχέση με την 16ωρη εργασία, προβαίνοντας σε «διευκρινιστική δήλωση».
Ο κ. Γεωργιάδης σημειώνει τα εξής στη δήλωσή του:
«Στο Σχέδιο Νόμου που θα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση, την επόμενη εβδομάδα, ρητώς διευκρινίζεται η δυνατότητα της εργασίας σε πολλαπλούς εργοδότες, όπως ορίζει η ευρωπαϊκή νομοθεσία. Σε καμία όμως περίπτωση δεν σταματά να εφαρμόζεται το ΠΔ88/1999 περί των ελαχίστων περιόδων ανάπαυσης που αποτελεί υπερεθνικό δίκαιο και όπου εκεί ορίζεται ρητώς ότι για κάθε περίοδο 24 ωρών η ελάχιστη ανάπαυση δεν μπορεί να είναι κατώτερη των 11 συνεχών ωρών, το οποίο συνεχίζει να ισχύει για κάθε εργοδότη στον οποίο εργάζεται ο εργαζόμενος».
Πώς όμως μπορεί να συνδυαστεί το 8+8=16 ώρες εργασίας με το 11ωρο της ενδιάμεσης ανάπαυσης στο 24ωρο μόνο οι φωστήρες της κυβέρνησης μπορούν να το εξηγήσουν.
Επίσης όσον αφορά στη δοκιμαστική περίοδο, σήμερα είναι 12 μήνες, και ο εργαζόμενος δικαιούται αποζημίωση το χρονικό διάστημα μετά το 12μηνο.
Με το νέο καθεστώς η δοκιμαστική περίοδος θα μειωθεί στους 6 μήνες, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι και ο εργαζόμενος θα δικαιούται αποζημίωση μετά τους 6 μήνες. Κάτι τέτοιο μένει να φανεί εάν θα ισχύσει στο σχέδιο νόμου που θα δοθεί στη δημοσιότητα.
Αγώνας για μείωση του χρόνου εργασίας
Το ταξικό εργατικό κίνημα οφείλει να σηκώσει το γάντι και να θέσει επί τάπητος όχι τον περιορισμό του… 16ωρου ή την προάσπιση απλώς του 8ωρου που έτσι κι αλλιώς ήταν αίτημα του εργατικού κινήματος πριν από ενάμιση αιώνα, αλλά, με βάση τις νέες ιστορικές δυνατότητες και τις σύγχρονες ανάγκες του κόσμου της εργασίας, να διεκδικήσει αιτήματα όπως:
– Μείωση του χρόνου εργασίας 30ωρο – 6ωρο – 5ήμερο.
– Κατάργηση όλων των νόμων για τη «διευθέτηση» και την ρευστοποίηση του χρόνου εργασίας.
– Μόνιμη, σταθερή και ασφαλισμένη εργασία για όλους/ες και νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων. Να καταργηθούν οι επισφαλείς, προσωρινές, ελαστικές σχέσεις εργασίας.
-Αυξήσεις μισθών, συντάξεων και επιδομάτων ανεργίας, κανένας μισθός κάτω από 1000 ευρώ, πλήρη επαναφορά των ΣΣΕ.
