Δημήτρης Σταμούλης
▸Ο λογαριασμός για ένα καλάθι σούπερ μάρκετ με 25 προϊόντα έχει αυξηθεί κατά 6,65% μέσα σε ένα χρόνο, ενώ ΟΟΣΑ και ΔΝΤ παραδέχονται τον «πληθωρισμό της απληστίας» του κεφαλαίου και ότι οι πραγματικοί μισθοί στην Ελλάδα μειώθηκαν κατά 1,2%.
«Η μεγάλη άνοδος των τιμών έγινε το μήνα που λείψαμε από την κυβέρνηση. Λείπει η γάτα χορεύουν τα ποντίκια», δήλωσε με το γνωστό του θράσος ο Άδωνις Γεωργιάδης από το νέο του πόστο ως υπουργός Εργασίας. Μόνο που η κυβερνητική «γάτα» αρέσκεται να «πιάνει» κυρίως εργατικά δικαιώματα, και να… pass-άρει «τυράκια» στη «φάκα» για να καθηλώσει τις λαϊκές αντιδράσεις για την ξέφρενη ακρίβεια…
Πέρα από την ιλαροτραγωδία Άδωνι, η αλήθεια των αριθμών είναι αμείλικτη για τον κόσμο της εργασίας. Μπορεί ο πληθωρισμός να έχει πέσει στο 1,8% (Ιούνιος), ωστόσο οι τιμές των τροφίμων και των προϊόντων ευρείας κατανάλωσης αυξάνονται επί 25 συνεχόμενους μήνες «κατατρώγοντας» τα λαϊκά εισοδήματα. Μόνο μέσα σε ένα μήνα, τον Ιούνιο σε σύγκριση με τον Μάιο, τα τρόφιμα αυξήθηκαν κατά 2,1%, ενώ κατά 1,8% είχαν αυξηθεί και τον Μάιο σε σύγκριση με τον Απρίλιο. Συνολικά ο πληθωρισμός των τροφίμων καλπάζει με 12,2% τον Ιούνιο – από 11,6% τον Μάιο– και θα συνεχίσει να αυξάνεται και τους επόμενους μήνες ελέω τουριστικών ροών και αυξημένης ζήτησης, ενισχύοντας την κερδοφορία των επιχειρήσεων.
Ο λογαριασμός για ένα τυπικό «καλάθι» σούπερ μάρκετ με 25 επώνυμα προϊόντα έχει αυξηθεί κατά 6,65% μέσα σε ένα χρόνο, ενώ υπάρχουν προϊόντα που έχουν ακριβύνει κατά 50% σε ετήσια βάση: ελαιόλαδο +11,7%, πατάτες +19,5%, φέτα +6,25%, φρέσκο γάλα +10%, υγρό απορρυπαντικό πιάτων +50,5%, χαρτί υγείας +22,4%. Απλησίαστες είναι και οι λαϊκές αγορές: ένα καρπούζι και δύο μικρά πεπόνια κοστίζουν περίπου 20 ευρώ, 1 κιλό κεράσια 5-6 ευρώ, βερίκοκα 2,5-3 ευρώ/κιλό, δηλαδή τιμές… Βόρειας Ευρώπης!
Το πρώτο πεντάμηνο του 2023 ο λαός έχει πληρώσει πάνω από 22 δισ. ευρώ σε φόρους
Ενδεικτική της κατάστασης που βιώνουν τα λαϊκά νοικοκυριά είναι η έρευνα του ΣΕΛΠΕ (μεγαλέμποροι) που δείχνει ότι 1 στους 2 καταναλωτές προτίθεται να μειώσει τις δαπάνες για αγορές το επόμενο εξάμηνο. Τι άλλο τους απομένει, όταν στα μισά και πάνω νοικοκυριά ο μισθός τελειώνει τη 18η μέρα του μήνα, ενώ οι πληρωμές λογαριασμών και οι αγορές προϊόντων αποτελούν πλέον τα δύο μεγαλύτερα έξοδα ως ποσοστό του μηνιαίου εισοδήματος;
Η κυβέρνηση «απαντά» στη συνεχιζόμενη ακρίβεια πουλώντας το παραμύθι της «ανάπτυξης για όλους», όπου επιχειρηματίες και εργάτες θα απολαμβάνουν από την «αυξανόμενη πίτα». Μόνο που τα μέτρα που λαμβάνει δεν αφορούν τα κέρδη των βιομηχάνων και των εμπόρων, αλλά εμμένει στις… ασπιρίνες των διαφόρων pass. Η είδηση από τη νέα κυβέρνηση δεν είναι η ολιγόμηνη παράτασή τους, αλλά ότι θα τεθούν πιο σκληρά εισοδηματικά κριτήρια ώστε να περιοριστούν κι άλλο οι δικαιούχοι στα πιο πληβειακά κοινωνικά στρώματα. Από όσα εισπράττει μέσα από τη σκληρή άμεση και έμμεση φορολόγηση, επιστρέφει ένα ελάχιστο μερίδιο. Μόλις στο πρώτο πεντάμηνο του 2023, ο λαός έχει πληρώσει πάνω από 22 δισ. σε φόρους, και την ίδια στιγμή η κυβέρνηση ανακοινώνει «αύξηση» του αφορολόγητου που ισοδυναμεί με «όφελος» μόλις 9 ευρώ τον μήνα. Ενώ οι εφοπλιστές ακτοπλόοι έχουν θησαυρίσει με τις αυξήσεις στα εισιτήρια έως και 50% από το 2021, η κυβέρνηση τώρα θυμήθηκε να «πιέσει» για μειώσεις που κι αυτές θα είναι περιορισμένες και μέσω «πακέτων». Κι ενώ 6 στους 10 νέους δεν έχουν πού να πάνε διακοπές, τάζουν εφάπαξ youth pass 150 ευρώ…
Ο πραγματικός ένοχος γι’ αυτό το ξέφρενο πάρτι ακρίβειας είναι βέβαια το ίδιο το κεφάλαιο. Το γεγονός ότι υπερεθνικοί αστικοί θεσμοί το «ομολογούν» αποδεικνύει πόσο απροκάλυπτα γίνεται η λεηλασία του εργατικού μόχθου. Σε πρόσφατη έκθεσή του, ο ΟΟΣΑ μιλά για «πληθωρισμό της απληστίας» επισημαίνοντας ότι οι πραγματικοί μισθοί στις χώρες – μέλη του μειώθηκαν κατά 3,8% το πρώτο τρίμηνο του 2023 σε ετήσια βάση και στην Ελλάδα κατά 1,2%, ενώ σε επίπεδο ΕΕ μόνο στο Βέλγιο οι μισθοί σημείωσαν πραγματική αύξηση (2,9%). Οι αυξήσεις που δίνουν κυβερνήσεις και κάποιες επιχειρήσεις είναι πολύ κάτω του πληθωρισμού ενώ οι εργοδότες διαρκώς κωλυσιεργούν με τις συλλογικές συμβάσεις ή δίνουν αυξήσεις ψίχουλα. Κι όμως «οι εταιρείες έχουν αρκετά κέρδη», τονίζει ο ΟΟΣΑ, προσθέτοντας ότι «οι αγορές εργασίας αύξησαν τους ονομαστικούς μισθούς, αλλά χαμηλότερα από τον πληθωρισμό, οδηγώντας σε μείωση των πραγματικών μισθών σε όλους σχεδόν τους κλάδους και τις χώρες του ΟΟΣΑ».
Να πάρουν οι εργάτες από τα κέρδη του κεφαλαίου
Δεν είναι λοιπόν μόνο ότι «ο πόλεμος στην Ουκρανία», ή η «ξηρασία» ακρίβυναν ενέργεια και τρόφιμα, αλλά ότι πάνω σε αυτές τις αυξήσεις «έχτισαν» τρελά κέρδη οι καπιταλιστές αυξάνοντάς τα περισσότερο από το κόστος εργασίας σε πολλές χώρες και κλάδους. Και το ΔΝΤ παραδέχτηκε την ευθύνη των επιχειρήσεων και των εταιρικών κερδών στην αύξηση του πληθωρισμού, και όχι του κόστους εργασίας. Μάλιστα για το 2022 και το 2023 τα αυξανόμενα εταιρικά κέρδη αντιπροσωπεύουν σχεδόν το ήμισυ (45%) της αύξησης του πληθωρισμού στην Ευρώπη, όταν το κόστος των εισαγωγών είχε συμμετοχή στο 40% και το κόστος εργασίας μόλις στο 25%.
Οι εργαζόμενοι δεν έχουν βέβαια ανάγκη τις «συστάσεις» του ΟΟΣΑ ή του ΔΝΤ, πολύ περισσότερο τις υποκριτικές εκκλήσεις της κυβέρνησης στους επιχειρηματίες για τις τιμές και τους μισθούς, για να διεκδικήσουν μια άλλη ζωή και όχι οριακή επιβίωση. Το ταξικό εργατικό κίνημα πρέπει να θέσει από τη σκοπιά των εργατικών συμφερόντων θέμα ριζικών αυξήσεων στους μισθούς, να πάρει ο λαός από τον πλούτο που συσσωρεύει το κεφάλαιο!
