Ακόμα και μη γνωρίζοντας την πλήρη διαδικασία δημιουργίας και χρηματοδότησης του κόμματος Νίκη, οι δηλώσεις του αρχηγού της στη Βουλή 6/7 και 8/7 (έχοντας το χαρακτήρα λεπτομερειακής παρουσίασης των θέσεών της) μας δίνουν αρκετά στοιχεία για τις προτεραιότητες και το ποιόν. Η πρώτη παρατήρηση είναι η σταθερή επιλογή λέξεων, φράσεων και δευτερεύουσας θεματολογίας που υπενθυμίζουν τη βαθιά σχέση της με την παραδοσιακή ελληνική ακροδεξιά ρητορεία. Η παρουσίαση του μεταναστευτικού ως αόριστη απειλή (νέες δομές στο Έβρο, απελάσεις κλπ) και η επιμονή σε μία πολιτική και κοινωνική διαπαιδαγώγηση βάσει της εκκλησιαστικής παράδοσης αποτελούν τον κοινωνικά αποδεκτό τρόπο έκφρασης της μεταπολιτευτικής ακροδεξιάς. Δεδομένου λοιπόν του ότι επιλέγει ένα τέτοιο, «θεσμικό» σχεδόν ρόλο, περνούμε στα δευτερεύοντα και σημαντικότερα στοιχεία που επιτρέπουν να κατανοήσουμε την ταυτότητά της.
Ως πρώτη θεματική, κάνει αίσθηση η αναφορά στις θεωρίες συνομωσίας για τις νέες ταυτότητες. Η επαναφορά χονδροειδώς ψευδών πληροφοριών όσον αφορά τα τεχνικά ζητήματά τους αποτελεί μια σαφή έκκληση προς το δυναμικό του εκκλησιαστικού χώρου το οποίο κινητοποιήθηκε αναλόγως επί Χριστόδουλου. Εκτιμούμε πως αποτελεί μια προσπάθεια διεκδίκησης και παγίωσης ενός συγκεκριμένου ρεύματος εντός της εκκλησίας το οποίο καλείται πλέον να εκφράζεται και μέσω πολιτικού φορέα. Ανάλογη στόχευση φαίνεται να έχουν και οι εκτενέστατες εκκλήσεις στη νέα κυβέρνηση να διατηρήσει (αν δεν ενισχύσει) τη θρησκευτική νότα του Συντάγματος κατά την αναθεώρηση που σχεδιάζει.
Το δεύτερο πεδίο θέσεων, το οποίο βρίσκεται σε διαλεκτική σχέση με το πρώτο αποτελείται από αναφορές στο δημογραφικό ζήτημα, τη «θεωρία της αντικατάστασης» και την πλήρη υπαγωγή των μέτρων ενίσχυσης των πολύτεκνων σε αυτήν, με συγκριτικά τεράστια μάλιστα έκταση λόγου. Στην κατηγορία αυτή θα αναφέρουμε και τις τηλεοπτικές δηλώσεις για «διαπαιδαγώγηση της αγνότητας» για λόγους που θα εξηγήσουμε παρακάτω. Πρώτα απ’ όλα, αυτή η τοποθέτηση μοιάζει να έρχεται από το μακρινό παρελθόν, όμως στη σύγχρονη πολιτική ιστορία αποτελεί κατά κύριο λόγο θεωρία εισαγωγής από την αμερικανική ακροδεξιά. Από την περίοδο που η αμερικανική εξωτερική πολιτική κατέληξε στην προώθηση του πολιτικού Ισλάμ στη Μέση Ανατολή ως βολικού αντιπάλου, δημιουργήθηκαν και ενισχύθηκαν στους κόλπους της ακροδεξιάς τα θεωρήματα αντικατάστασης του δυτικού πληθυσμού και πολιτισμού από μουσουλμανικό (ή κινεζικό, στα πλαίσια του αμερικανο-σινοϊκού ανταγωνισμού) πληθυσμό. Αυτό το θεώρημα αναπαράγεται αυτούσιο στις πολιτικές θέσεις και το λόγο της Νίκης, με ένα ενδιαφέρον σημείο: και οι διατυπώσεις αυτού του θεωρήματος και οι διατυπώσεις περί «διαπαιδαγώγησης της αγνότητας» φαίνονται να έχουν ένα πολύ άγαρμπο λεξιλόγιο, το οποίο όμως είναι πασίγνωστο και παγιωμένο στην αγγλική του μετάφραση. Εκτίμησή μας αποτελεί το ότι αποτελούν πολιτική συνεισφορά ρεύματος της ακροδεξιάς νέου τύπου εντός της Νίκης. Προχωρώντας σε απ’ ευθείας μεταφορά θέσεων της ακροδεξιάς του εξωτερικού επιχειρεί να εγκολπώσει μέρος της ακροδεξιάς νεαρών ηλικιών οι οποίες δε συγκινούνται με παραδοσιακό χουντικό πολιτικό λόγο.
Τρίτο πεδίο πολιτικής τοποθέτησης της Νίκης αποτελεί μια βεντάλια καθαρά οικονομικών αιτημάτων τα οποία εξασφαλίζουν πολιτική στήριξη από μέρη του πληθυσμού που δεν είναι απαραιτήτως ιδεολογικά μαζί της. Τέτοια θέση αποτελούν οι εκκλήσεις για φοροαπαλλαγές και παροχές στο Σύλλογο Πολυτέκνων, παίζοντας έτσι διπλό ρόλο, όπως και οι αναφορές στην «καμπάνια του αγέννητου παιδιού». Οι ταυτόχρονες θέσεις καταγγελίας της αρπακτικότητας των funds σε σχέση με τα κόκκινα δάνεια και προτάσεων για διαγραφή των τόκων και προσαυξήσεων, ή δυνατότητας εξαγοράς του δανείου από το δανειολήπτη στοχεύουν σε ένα κοινό σε μικρότερη ή μεγαλύτερη απόγνωση. Ένα κοινό το οποίο ελπίζει σε ανταλλαγή από μέρους της ΝΔ αυτών των παροχών με τη στήριξη της Νίκης σε κρίσιμα ζητήματα.
Μαύρη χείρα βοηθείας σε αντιδραστικούς σχεδιασμούς
Πράγμα το οποίο μας φέρνει στο τέταρτο πεδίο, αυτό των θεμάτων σύμπλευσης με τη ΝΔ Από τις πρώτες δηλώσεις κιόλας, η Νίκη υποδηλώνει πως θα παρέχει στήριξη στα θέματα της ίδρυσης ιδιωτικών Α.Ε.Ι. και της διεύρυνσης της ψήφου των αποδήμων, τα οποία δε θέλει να χρεωθεί η ΝΔ από μόνη της, με την αναθεώρηση του άρθρου 16 να είναι απαιτητική σε ψήφους. Εκτίμησή μας σε αυτό το σημείο είναι πως διενεργούνται και θα διενεργούνται για καιρό οι υπόγειες συνομιλίες προσέγγισης μεταξύ των δύο κομμάτων, καθώς η Νίκη διεκδικεί σχετική αυτονομία και από τη ΝΔ και από τον κεντρικό εκκλησιαστικό μηχανισμό.
Το πέμπτο και τελευταίο πεδίο είναι η επιλογή μιας σειράς θεμάτων τα οποία τοποθετούν την επιρροή της Νίκης σταθερά και αταλάντευτα στις περιοχές και τους μηχανισμούς της επαρχιακής βορείου Ελλάδος. Θεματικές όπως η οπαδική βία, οι ενέργειες του τουρκικού προξενείου στον Έβρο, το ζήτημα της μη δημιουργίας νέου στρατοπέδου μεταναστών στον Έβρο, η κάθετη και πολύ έντονη αντίθεση σε κλείσιμο και ιδιωτικοποίηση επαρχιακών νοσοκομείων. Η ιεράρχηση στον προγραμματικό λόγο τέτοιων ζητημάτων μαζί με μια άνευ στρατηγικής διασπορά τους στον πολιτικό της λόγο μας λέει πολλά. Πρώτον, πως η δημιουργία της Νίκης έγινε μέσω μηχανισμών οι οποίοι είχαν εκ των προτέρων μεγάλη γείωση στις περιοχές αυτές, καθώς συγκέντρωσαν τις απαραίτητες ψήφους σε χρόνο-ρεκόρ, δεύτερο μόνο σε σύγκριση με τους Σπαρτιάτες. Δεύτερον, πως το μόρφωμα αυτό βρίσκεται σε συνεχή ανάδραση με τις τοπικές κοινωνίες στις οποίες υπολογίζει και δομεί αυτή τη θεματική με βάση την ιεράρχηση των τοπικών μέσων ενημέρωσης. Τρίτον, πως ο εμπλουτισμός της ατζέντας του γίνεται «εκ των υστέρων», καθώς προεκλογικά διαμόρφωσε ταυτότητα με βάση τις πολιτικές συμμαχίες και αντιπαλότητες και μετεκλογικά πρέπει να μεταμορφωθεί σε πραγματικό κόμμα, πείθοντας καθημερινά κόσμο πως μπορεί να δει τον εαυτό του στην ατζέντα του.
Παρακολουθούμε τις εξελίξεις, έχοντας το νου μας για ανακατατάξεις στο ακροδεξιό άκρο του πολιτικού φάσματος.
