Ανεξάρτητο Εργατικό Κόμμα (POI) Γαλλία
«Δημιούργησαν μια κατάσταση όπου η κρατική βία τυφλώνει, ακρωτηριάζει, σκοτώνει». Για τη «βία της πλήρους εγκατάλειψης ολόκληρων ζωνών χωρίς δημόσιες υπηρεσίες», αλλά και τη «βία των θεσμών της Πέμπτης Δημοκρατίας», που με τη χρήση αντιδραστικών ρυθμίσεων, όπως το 49-3 «πέρασε» τη «μεταρρύθμιση» για το συνταξιοδοτικό, μιλάει στο Πριν η Ελέν Μπουσέλ, στέλεχος του Ανεξάρτητου Εργατικού Κόμματος. Όσον αφορά τις μεγάλες κινητοποιήσεις για το αντι-συνταξιοδοτικό τονίζει πως έχουν στρέψει την πλειονότητα του λαού κατά του Μακρόν, με το κίνημα να συνεχίζει σταθερά να παλεύει για την ανατροπή του.
Συνέντευξη στη Λίτσα Φρυδά
▶Ποια είναι η θέση σας για όσα γίνονται στη Γαλλία μετά τη δολοφονία του 17χρονου Ναέλ στη Ναντέρ κατά τη διάρκεια αστυνομικού ελέγχου;
To Ανεξάρτητο Εργατικό Κόμμα καταδικάζει κατηγορηματικά την εκτέλεση του νεαρού Nahel από αστυνομικό και στηρίζει την οικογένεια και τους οικείους του. Για εμάς, όπως και για εκατομμύρια ανθρώπους, είναι σαφές πως την ευθύνη γι αυτήν την κατάσταση την έχουν απόλυτα ο Μακρόν, η κυβέρνησή του και τα θεσμικά του όργανα. Μαζί και οι προκάτοχοί του: Ολάντ, Καζνέβ, Βαλς… Όλοι αυτοί, κήρυξαν τον πόλεμο στον λαό, συστηματοποιώντας την καταστολή ως μοναδικό μέσο επιβολής των πολιτικών τους εναντίον της τεράστιας πλειοψηφίας του πληθυσμού. και προς όφελος μιας μικροσκοπικής μειοψηφίας κερδοσκόπων. Δημιούργησαν μια κατάσταση όπου η κρατική βία τυφλώνει, ακρωτηριάζει, σκοτώνει.
Η βία κυριαρχεί παντού. Η βία της πλήρους εγκατάλειψης ολόκληρων ζωνών χωρίς δημόσιες υπηρεσίες, σχολεία, νοσοκομεία, η βία του πληθωρισμού, που βυθίζει ολόκληρους πληθυσμούς στην απόλυτη φτώχεια, η βία των συνεπειών της ανεργίας, της εργασιακής ανασφάλειας και της συνταξιοδοτικής «μεταρρύθμισης», που αναγκάζει τους εργαζόμενους ή να πεθαίνουν στη δουλειά ή να φεύγουν νωρίτερα με μια άθλια σύνταξη.
Η βία των θεσμών της Πέμπτης Δημοκρατίας, η χρήση αντιδραστικών ρυθμίσεων, το 47-1, το 44-3, το 49-3, που επέτρεψε στην κυβέρνηση να περάσει τη συνταξιοδοτική «μεταρρύθμιση» ενάντια στη γνώμη της συντριπτικής πλειοψηφίας της χώρας, του συνόλου των συνδικαλιστικών οργανώσεων, χωρίς να υπάρξει η παραμικρή ψηφοφορία στην Εθνοσυνέλευση.
Η χρήση από τον Μακρόν όλων των εργαλείων της Πέμπτης Δημοκρατίας, των πιο βάναυσων και αντιλαϊκών, υπονομεύει τη βάση πάνω στην οποία κυβερνά
Και βεβαίως η κρατική αστυνομική βία, που νομιμοποιείται με τον νόμο της 28/2/ 2017, του Μπερνάρ Καζνέβ, τότε σοσιαλιστή πρωθυπουργού του Ολάντ, ο οποίος επιτρέπει τη χρήση όπλων από την αστυνομία κατά την άσκηση των καθηκόντων της, με αποτέλεσμα τους ακρωτηριασμούς (βγαλμένα μάτια, κομμένα χέρια) που διαπράττονται σε διαδηλώσεις, όπως κατά τη διάρκεια των Κίτρινων Γιλέκων. Τέλος, η βία του εξευτελισμού που βιώνουν από τους ελέγχους οι νεαροί των λαϊκών περιοχών, όταν δεν υπάρχουν αντίστοιχοι έλεγχοι στην έξοδο των νυχτερινών κέντρων στις γειτονιές της άρχουσας τάξης.
Στις πολύ σημαντικές διαδηλώσεις των προηγούμενων ημερών, ο κόσμος επισημαίνει ευθέως την ευθύνη του Μακρόν, της κυβέρνησής του και των θεσμικών οργάνων της Πέμπτης γαλλικής Δημοκρατίας. Ως ΡΟΙ δηλώνουμε ότι θα στηρίξουμε πλήρως κάθε πρωτοβουλία που βρίσκεται στην κατεύθυνση της αντίστασης, της άρνησης, της ρήξης.
▶Παρά τις πολύμηνες κινητοποιήσεις και τις απεργίες ο νόμος Μακρόν για το συνταξιοδοτικό πέρασε. Πώς εκτιμάτε αυτό το αποτέλεσμα;
Το κίνημα κατά της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης του Μακρόν ήταν μια μετωπική σύγκρουση μεταξύ μαζών και εξουσίας για πάνω από εξάμηνο. Ο αγώνας αυτός άντεξε, αναπτύχθηκε και ισχυροποιήθηκε. Δεν νίκησε, αλλά ο Μακρόν αποδυναμώνονταν όσο διογκωνόταν η σύγκρουση μαζί του.
Το βαθύ αποτύπωμα αυτού του κινήματος είναι η ευθεία σύγκρουση με τον Πρόεδρο. Η χρήση από τον Μακρόν όλων των εργαλείων της Πέμπτης Δημοκρατίας, των πιο βάναυσων και αντιλαϊκών, με πρώτο και καλύτερο το άρθρο 49.3, προκειμένου να διατηρήσει την εξουσία του, υπονομεύει τη βάση πάνω στην οποία κυβερνά.
▶Ποια βλέπετε να είναι η συνέχεια στο επίπεδο του κινήματος;
Αυτό το κίνημα δεν έχει σταματήσει από τις προεδρικές αρχικά και στη συνέχεια από τις βουλευτικές εκλογές, οι οποίες αποτέλεσαν κατάλυση της πλειοψηφικής βούλησης του λαού και της εργατικής τάξης να διώξει τον Μακρόν. Αυτό τον ανάγκασε να περάσει τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού χωρίς ψηφοφορία στη Βουλή. Υπό αυτή την έννοια, η χρήση του 49,3 ήταν μια αποτυχία για τον Μακρόν, διότι δεν του δίνει νομιμοποίηση.
Τα προβλήματα που απορρέουν από τη μη ικανοποίηση των αιτημάτων του λαού, των μισθωτών και των νέων εξακολουθούν να εμφανίζονται, οδηγώντας σε μια αντιπαράθεση, έκφραση της οποίας αποτέλεσε το κίνημα κατά της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης. Μάλιστα, από τις 7/3 και το κάλεσμα των συνομοσπονδιών για «αποκλεισμό της χώρας» εκεί στράφηκε η κύρια δραστηριότητα του κινήματος. Βασικοί παραγωγικοί τομείς κατέβηκαν σε απεργία: διυλιστήρια, λιμενεργάτες, ηλεκτρολόγοι κλπ. Αδιάλειπτη ήταν και η δράση των αγωνιστών της «Ανυπόταχτης Γαλλίας» (LFI) και της κοινοβουλευτικής της ομάδας. Το κίνημα έφτιαξε απεργιακά ταμεία, κάτι που ήταν η καλύτερη στήριξη που θα μπορούσε να δώσει ένα πολιτικό κίνημα στους απεργούς.
▶Πριν την έκρηξη για τη δολοφονία του Ναέλ, συνεχίζονταν οι κινητοποιήσεις;
Αυτό το ίδιο κίνημα διατυπώνει τώρα όλα τα αιτήματα που αφορούν σε ζητήματα διαβίωσης και δημοκρατίας: ενάντια στον πληθωρισμό, πάγωμα τιμών, αύξηση μισθών, διαφύλαξη από το κλείσιμο δομών νοσοκομείων και τμημάτων σχολείων, αντίσταση κατά της διάλυσης της δημόσιας Παιδείας με τον αγώνα ενάντια στο σύστημα επιλογής Parcoursup. Γι’ αυτό, ακόμη και αν δεν καταφέραμε να κάνουμε τον Μακρόν να υποχωρήσει στο θέμα των συντάξεων, η αντίσταση στην αντικοινωνική του πολιτική είναι απολύτως επίκαιρη για την πλειοψηφία. Δεν υπάρχει ήττα.
Μόνο μια πολιτική δύναμη αντιστάθηκε στον Μακρόν: η LFI. Αυτή η δύναμη, η οποία αναπτύχθηκε από προηγούμενα κινήματα και τις περσινές εκλογές, δεν έχει διαλυθεί, αντιθέτως. Γι αυτό ο Μακρόν και οι πολιτικοί του σύμμαχοι, συμπεριλαμβανομένων εκείνων της χρεοκοπημένης αριστεράς, της επιτίθενται διαρκώς
▶Ενάμιση χρόνο μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, ποια είναι σήμερα η θέση των αριστερών δυνάμεων. Το αντιπολεμικό κίνημα ενισχύθηκε;
Η πολεμική οικονομία έχει ήδη εξαθλιώσει χιλιάδες οικογένειες, που αδυνατούν να τραφούν σωστά, να θερμάνουν τα σπίτια τους, να στεγαστούν, να εργαστούν… Υπάρχει λοιπόν και σε αυτό το επίπεδο ένας πολιτικός αγώνας: κάποιοι έχουν ταχθεί υπέρ της παράδοσης όπλων, υπέρ της συνέχισης των μαχών με το πρόσχημα του αγώνα κατά του καθεστώτος Πούτιν. Εμείς όμως υποστηρίζουμε ότι αυτή η επιλογή είναι λανθασμένη και ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά να βοηθήσουμε την εργατική τάξη, τον κόσμο να οργανωθεί ενάντια στον ιμπεριαλισμό και να αγωνιστεί για τα αιτήματά του, την ανεξαρτησία των πολιτικών και συνδικαλιστικών οργανώσεών του από την εκάστοτε εξουσία. Δεν μπορεί να υπάρξει συμβιβασμός, είναι θέμα επιβίωσης.
Όπου βρεθούμε, συνεχίζουμε να διακινούμε το κάλεσμα «Σταματήστε τον πόλεμο», να οργανώνουμε συναντήσεις και συγκεντρώσεις με όλες τις πολιτικές δυνάμεις που είναι πρόθυμες να αγωνιστούν ενάντια στα εξοπλιστικά προγράμματα, τις αποστολές όπλων, τις ιμπεριαλιστικές πολιτικές του Μακρόν, ως επικεφαλής των στρατευμάτων που είναι ενταγμένα στο ΝΑΤΟ. Καλούμε όλες τις πολιτικές δυνάμεις στον αγώνα κατά του πολέμου και υπέρ της κατάπαυσης του πυρός
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (8.7.23)
