Επειδή ήμουνα νιος και γέρασα εκβιαζόμενος από το εκάστοτε δικομματικό δίλημμα της συμφοράς: ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ.
Επειδή αρνούμαι να υποκύψω στη λογική του μη χείρον, λογική που συρρικνώνει τον ορίζοντα της ζωής μου σε μια σκυφτή επιβίωση.
Επειδή το «αχ βαχ», αυτός ο καθηλωτικός αμανές της τάξης μου, πρέπει να μετατραπεί σε θούριο νικητήριο που εμείς θα συνθέσουμε.
Επειδή δεν εκχωρώ ούτε σπιθαμή από την πίστη μου στον σοσιαλισμό σε αυτούς που την εξαργύρωσαν και την εξαργυρώνουν υπέρ της πάρτης τους, σε μια στημένη παρτίδα καπιταλιστικού τζόγου με τους τζόκερ πάντα στα μανίκια τους.
Επειδή πιστεύω ότι το ιερατείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Ιερά Συμμαχία του ολοκληρωτικού καπιταλισμού δεν εξημερώνονται ούτε «τουμπάρονται» με διάφορα κόλπα του ενός (Βαρουφάκη ακούς;), αλλά τινάζονται στον αέρα στα εξ ων συνετέθησαν.
Επειδή είμαι έτοιμος να παλέψω για έναν σοσιαλισμό που δεν έχει σχέση με το σταλινικό έκτρωμα του υπαρκτού, αλλά με αυτόν που ενθρονίζει τον άνθρωπο στην ανθρωπιά του — ΚΚΕ ακούς;
Επειδή θέλω να με αξιολογεί αυστηρά η αυτογνωσία μου και όχι η κάθε Νίκη Κεραμέως και αυτή η θέση μου αποτελεί και το στίγμα της αντίθεσης των εκπαιδευτικών της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς στην ανερμάτιστη αξιολόγηση που εκπόνησαν εις βάρος της παιδείας κάποιοι οργανικά αγράμματοι τύποι.
Επειδή το: «ο λαός σώζει τον λαό» έγινε σύνθημα, αφού πρώτα έγινε πράξη κυρίως από τους υγειονομικούς της επαναστατικής αριστεράς, με το ΕΣΥ διαλυμένο και σε συνθήκες πανδημίας. Αυτός ο αγώνας έδειξε, στα όρια σχεδόν της απόδειξης, ότι οι ιδέες παύουν να είναι αφηρημένες όταν οι φορείς τους τις εννοούν.
Επειδή οι εκλογές συνήθως καταγράφουν την απελπισία των εκλογέων, τι θα λέγατε να καταγραφεί και για μια φορά η ελπίδα μας σε κάτι που εμείς οι ίδιοι καλούμαστε να μορφοποιήσουμε;
Η ψήφος στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ σημαίνει πίστη στον κομμουνισμό της εποχής μας, πίστη στη δύναμη της αυτενέργειάς μας.
