Δημήτρης Κουσουρής. ιστορικός, υποψήφιος με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ
«Είναι μονόδρομος μετά από μια δεκαπενταετία πολύπλευρης κρίσης να αμφισβητήσουμε τα ιερά και όσια της αγοράς και την καπιταλιστική κερδοφορία», δηλώνει ο ιστορικός ερευνητής Δημήτρης Κουσουρής, υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Με την αντιδραστική μετάλλαξη των πολιτικών συστημάτων επανέκαμψε η φασιστική απειλή, τονίζει ο πανεπιστημιακός, που είχε δεχτεί τη δολοφονική επίθεση της Χρυσής Αυγής πριν 25 χρόνια. Απάντηση στη δυστοπία του συστήματος η ενίσχυση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς.
Συνέντευξη στον Γιώργο Κρεασίδη
▶ Γιατί υποψήφιος με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ;
Η στράτευση με την αντικαπιταλιστική Αριστερά είναι αναγκαία κι επείγουσα, όχι για το μακρινό ή κοντινό μέλλον, αλλά για σήμερα. Μετά από μια δεκαπενταετία διαρκούς και πολλαπλής κρίσης, χρηματοπιστωτικής, γεωπολιτικής, ενεργειακής, η αμφισβήτηση των ιερών και όσιων της αγοράς και της καπιταλιστικής κερδοφορίας είναι μονόδρομος. Η μακρόχρονη ανεργία ή ημιαπασχόληση, τα μεροκάματα-φιλοδώρημα, η εκτόξευση των ενοικίων και της ενέργειας, σε συνδυασμό με το ξεπούλημα σε ιδιώτες των δημόσιων αγαθών και περιουσίας (νερό, ενέργεια, υγεία, πολιτισμός, συγκοινωνίες κ.λπ.) πηγαίνουν το επίπεδο ζωής της εργαζόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας εκατό χρόνια πίσω. Σε συνθήκες ασταθούς ισορροπίας και διεθνούς κούρσας εξοπλισμών, η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία σηματοδοτεί μια νέα φάση όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Ο φράχτης στον Έβρο, τα pushbacks και οι δολοφονίες της FRONTEX, τα στρατόπεδα υποδοχής των μεταναστών, μετατρέπουν τη χώρα σε προπύργιο μιας αντιδραστικής και μισαλλόδοξης Δύσης. Με διαφορετικές μορφές και μεθόδους, κοινοβουλευτικά, με δικαστικά πραξικοπήματα, όπως πρόσφατα στη Γαλλία ή συνταγματικές μεταρρυθμίσεις, τα φιλελεύθερα πολιτικά συστήματα θωρακίζονται και απομακρύνονται από τον έλεγχο του λαϊκού παράγοντα.
Στην Ελλάδα και σε ολόκληρη την Ευρώπη, μια διάχυτη δυσαρέσκεια και αγανάκτηση των υποτελών τάξεων εκφράζεται, ολοένα και πιο μαζικά, από αυταρχικά ακροδεξιά κόμματα που λειτουργούν συνάμα ως μοχλός περαιτέρω εκφασισμού.
Στη δυστοπία μιας κρίσης που γεννά ολοένα και μεγαλύτερη φτώχεια, πόλεμο και φασισμό, η μοναδική ρεαλιστική εναλλακτική είναι μια Αριστερά που, στον αντίποδα δεκαετιών διάβρωσης και ήττας του οργανωμένου εργατικού κινήματος, γεννιέται μέσα στους αγώνες των εργαζομένων και τα πρωτοβάθμια σωματεία, στις γειτονιές και τους χώρους δουλειάς. Μια Αριστερά που δεν καλλιεργεί αυταπάτες για κάποια φιλολαϊκή μεταρρύθμιση της ΕΕ ούτε παραπέμπει σε κάποιο αόριστο μέλλον στόχους τόσο επείγοντες, όσο π.χ. ο δημόσιος λαϊκός έλεγχος διανομής ενέργειας, των συγκοινωνιών, του νερού, της υγείας.
▶ Τι κρίνεται στις 21 Μάη;
Αυτές οι εκλογές αποτελούν μια πρώτης τάξης ευκαιρία μαυρίσματος της Δεξιάς, καταδίκης της μεταλλαγμένης σοσιαλδημοκρατίας, αλλά και αποδοκιμασίας των ξαναζεσταμένων αυταπατών για προοδευτική-φιλολαϊκή μεταρρύθμιση της ΕΕ. Στο ερώτημα που θέτουν τα αστικά επιτελεία για το ποιος συνδυασμός των τριών πυλώνων του πολιτικού συστήματος θα διαχειριστεί τις πολιτικές καταλήστευσης του λαϊκού εισοδήματος, διάλυσης και ξεπουλήματος των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ απαντά εκπροσωπώντας τη δυνατότητα συγκέντρωσης δυνάμεων του μαχόμενου εργατικού κινήματος γύρω από άμεσους στόχους. Δηλαδή της δραστικής αύξησης μισθών και συντάξεων, της υπεράσπισης της λαϊκής κατοικίας, ελέγχου της αγοράς ενέργειας, γκρεμίσματος του φράχτη και του ανοίγματος των συνόρων για πρόσφυγες και μετανάστες, του φρεναρίσματος της κούρσας εξοπλισμών και της αποτροπής του πολέμου.
Η ανάπτυξη ενός ανεξάρτητου αντικαπιταλιστικού ρεύματος και αγώνων, όπου το εργατικό κίνημα θα παλεύει τέτοια αιτήματα, με στόχο τη συνολική ρήξη και ανατροπή της επίθεσης που ενορχηστρώνουν ΕΕ και κυβερνήσεις ενάντια στα δικαιώματα και τις ανάγκες νέων και εργαζομένων. Απ’ αυτή τη σκοπιά, η εκλογική ενίσχυση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα αποτελέσει σημαντικό σταθμό για τη συγκέντρωση δυνάμεων σε μια τέτοια κατεύθυνση.
▶ Έχεις συνδέσει τη δράση σου με το αντιφασιστικό κίνημα για σχεδόν τρεις δεκαετίες. Πώς θεωρείς ότι αντιμετωπίζεται ο φασισμός σήμερα;
Η δράση μου συνδέθηκε με τους αγώνες του αντιφασιστικού κινήματος ανεξάρτητα από τις προθέσεις μου, όταν εγώ και οι σύντροφοί μου χτυπηθήκαμε ως εκπρόσωποι μιας τεράστιας εκπαιδευτικής και εργατικής κινητοποίησης ενάντια στον νόμο Αρσένη πριν από ένα τέταρτο του αιώνα. Στα χρόνια που ακολούθησαν, άλλοι έδωσαν σημαντικότερες μάχες και πλήρωσαν με ακριβότερο τίμημα την ανασυγκρότηση των φασιστικών εφεδρειών του συστήματος απέναντι στο εργατικό κίνημα.
Φάνηκε στη δίκη της Χρυσής Αυγής πως κρίσιμη μεταβλητή απέναντι στον φασισμό είναι η ανεξάρτητη οργάνωση και δράση των εργαζομένων σε γειτονιές, χώρους δουλειάς, γήπεδα και πλατείες
Οι δυο πρόσφατες δεκαετίες σημαδεύτηκαν από τη συνολική μετάλλαξη των πολιτικών συστημάτων σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο, την επανάκαμψη νέο- ή μέτα-φασιστικών εκδοχών μιας αυταρχικής και επιθετικής ακροδεξιάς. Αυτή λειτουργεί σαν οπλισμένο χέρι του καπιταλισμού απέναντι στα πιο ευάλωτα κομμάτια της εργατικής τάξης και τις μαχόμενες δυνάμεις του κινήματος, αλλά και ως μοχλός εκφασισμού των πολιτικών συστημάτων. Όπως φάνηκε στη δίκη της Χρυσής Αυγής, κρίσιμη μεταβλητή απέναντι στην άνοδο του φασισμού είναι η ανεξάρτητη οργάνωση και δράση των εργαζομένων στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς, στα γήπεδα και τις πλατείες. Είναι η μόνη ικανή να σταματήσει τη μακρά διαδικασία διάλυσης και ήττας των παραδοσιακών μορφών οργάνωσης του εργατικού κινήματος, να ανασυγκροτήσει τον δημόσιο χώρο στη βάση της υπεράσπισης της ζωής και των συμφερόντων της κοινωνικής πλειοψηφίας.
▶ Ο πόλεμος στην Ουκρανία ανέδειξε διάφορες γραμμές και αντιφάσεις στην Αριστερά. Ποια οφείλει να είναι η θέση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς;
Οι αντιφάσεις που εμφανίστηκαν στην Αριστερά οφείλονται κυρίως σε λογής αγκυλώσεις πάνω σε ιδεολογικά σχήματα του Ψυχρού Πολέμου. Η πάλη για το σταμάτημα των εξοπλισμών και του πολέμου οφείλει να γίνει άμεσα υπόθεση ενός μαζικού εργατικού και λαϊκού κινήματος. Στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, οι λαοί δεν διαλέγουν εκμεταλλευτή, παλεύουν ο καθένας ιδιαίτερα ενάντια στον ιμπεριαλισμό του δικού του στρατοπέδου, για την ακύρωση των πολεμικών σχεδιασμών. Από αυτήν τη σκοπιά, μαζί με την αναγκαία αντίθεση στον ιμπεριαλισμό ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ, η πάλη στη γειτονιά μας ενάντια στους εξοπλισμούς και τους μεγαλοϊδεατισμούς της ελληνικής και της τούρκικης αστικής τάξης, τα κινήματα αντίστασης στους πολεμικούς σχεδιασμούς του ρωσικού ιμπεριαλισμού και του ουκρανικού εθνικισμού, τα μαζικά αντιπολεμικά κινήματα στην Ευρώπη αποτελούν συνιστώσες ενός διεθνούς, διεθνιστικού, ταξικού, αντιπολεμικού κινήματος.
