ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Οι ανοδικές τάσεις, ο ρόλος του κινήματος και της πολιτικής παρέμβασης

Ενισχυμένη η ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Φάκελος: Εκλογές 21 Μαϊου

«Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έδωσε τη μάχη των εκλογών της 21^ης Μαΐου από θέσεις υπεράσπισης του αντικαπιταλιστικού προγράμματος πάλης και του αναγκαίου μετώπου της επαναστατικής αριστεράς. Προέβαλε κρίσιμους πολιτικούς στόχους αναμέτρησης και ανατροπής της αστικής πολιτικής, των αστικών κυβερνήσεων και των κομμάτων τους, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Αναδείχθηκε πως μόνο μια Αριστερά που ισχυροποιεί τη συνολική αντικαπιταλιστική φυσιογνωμία μπορεί να σταθεί απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση του συστήματος», σημείωσε στο πρώτο του μετεκλογικό σχόλιο το Γραφείο Τύπου του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση.

Στην εκλογική αναμέτρηση της 21^ης Μαΐου η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συμμετείχε αντιμετωπίζοντας τον καλπονοθευτικό εκλογικό νόμο με τον αντιδημοκρατικό κόφτη του 3%, τις θεωρίες της «χαμένης ψήφου», λογοκρισία και αποκλεισμούς από τα ΜΜΕ και τα πολλαπλά οικονομικά εμπόδια για την παρέμβαση της εργατικής και ανατρεπτικής Αριστεράς. Έλαβε συνολικά 31.739 ψήφους και 0,54%, καταγράφοντας μια μικρή άνοδο σε σχέση με το αποτέλεσμα του 2019, όπου είχε λάβει 0,41% και 23.239 ψήφους.

Η μικρή αυτή άνοδος, όπως υπογραμμίζει το ΝΑΡ, «αποτυπώνει τη στήριξή της από αγωνίστριες και αγωνιστές της αριστερής πτέρυγας του εργατικού-
λαϊκού κινήματος και της ριζοσπαστικής νεολαίας, καθώς και όσων αγωνιούν για την επαναστατική Αριστερά», και αποκτά μια «ιδιαίτερη αξία μέσα σε συνθήκες που εξελίχθηκε μια προσπάθεια απαξίωσής της και υποταγής της σε νεορεφορμιστικά πολιτικά σχέδια».

Είναι φανερό ότι και αυτό το ανοδικό αποτέλεσμα απέχει μακράν από τις απαιτήσεις αλλά και τις δυνατότητες για μια μαζική, μάχιμη και με βάσεις σε πλατιά εργατικά και λαϊκά στρώματα, αντικαπιταλιστική και κομμουνιστική Αριστερά. «Αποτυπώνει τις χρόνιες αδυναμίες πολιτικοποίησης των αγωνιστικών δεσμών με την εργατική τάξη και τον λαό, τα ελλείμματα ανταπόκρισης στις απαιτήσεις για συνολική ανασυγκρότηση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, καθώς και τα προβλήματα λειτουργίας και συνοχής του μετώπου», σημειώνεται επίσης.

Οι δεσμοί των αγωνιστ(ρι)ών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με ευρύτερα λαϊκά και εργατικά στρώματα και η δράση τους μέσα στα πολύμορφα κινήματα που ξεδιπλώθηκαν το προηγούμενο διάστημα (από τους κλαδικούς εργατικούς αγώνες και τις μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις, τον αγώνα στην εκπαίδευση κατά της αξιολόγησης, την πρωτοπόρα δράση των φοιτητ(ρι)ών στους αγώνες κατά της πανεπιστημιακής αστυνομίας, έως το κίνημα που αναδύθηκε μετά το έγκλημα στα Τέμπη) φάνηκαν ιδιαίτερα σε κρίσιμες περιφέρειες και μεγάλα αστικά κέντρα και ιδίως στην Αττική, όπου τα αποτελέσματα κινήθηκαν από 0,78% στον Β3 Νότιο Τομέα έως 0,91% στον Β2 Δυτικό Τομέα και 0,87% στην Α’ Αθηνών. Ειδικά σε περιοχές όπου εκδηλώθηκαν αγώνες για διάφορα τοπικά και περιβαλλοντικά προβλήματα, όπως π.χ. στη Λευκάδα ενάντια στο ξεπούλημα της περιοχής του Κάστρου, ή τη Θεσπρωτία και τα Γιάννενα ενάντια στις εξορύξεις, αλλά και στην Ανατολική Αττική, τα ποσοστά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήταν και ιδιαίτερα αυξημένα και από τα πιο υψηλά. Ενδεικτικά, στη Λευκάδα 1,17% με άνοδο +0,67%, στη Θεσπρωτία 0,75% με +0,20% αλλά και στην Ανατ. Αττική με +0,28% στο Μαρκόπουλο, +0,24% στη Σαρωνίδα και +0,22% σε Ραφήνα-Πικέρμι.

Στην Αττική, σε οκτώ δήμους που απλώνονται σε όλους τους τομείς της Αθήνας, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ξεπέρασε ή πλησίασε το 1%. Από τα δυτικά, με 1,17% σε Περιστέρι και 1,14% σε Χαϊδάρι έως τα ανατολικά, με 1,05% σε Βύρωνα και 1% σε Καισαριανή, και από τα βόρεια, με 1,05% σε Ν. Ιωνία και Βριλήσσια, και 1,02% σε Ν. Ηράκλειο, έως τα νότια, με 1,05% σε Ελληνικό-Αργυρούπολη αλλά και 0,97% σε Ηλιούπολη και 0,95% σε Ν. Σμύρνη. Ειδικά σε περιοχές όπου υπάρχει μια σταθερή πολιτική παρέμβαση του αντικαπιταλιστικού ρεύματος, κυρίως μέσα από τις τοπικές δημοτικές κινήσεις αλλά και από εργατικές λέσχες και άλλες συλλογικότητες, το αποτέλεσμα αποδεικνύει ότι όταν υπάρχει δράση αναπτύσσονται ισχυροί και πλατιοί πολιτικοί δεσμοί με ένα δυναμικό της πολιτικής αναζήτησης και των κινημάτων.

Σε ορισμένες περιοχές της περιφέρειας το αποτέλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ κινήθηκε πολύ υψηλότερα του πανελλαδικού ποσοστού της. Αξίζει να αναφερθούν το Μεγανήσι Λευκάδας (1,94%), η πόλη της Λευκάδας (1,14%), η Πρέβεζα (1,05%), η Ηγουμενίτσα (0,98%), τα Γιάννενα (0,91%), αλλά και μικρότερες κωμοπόλεις και χωριά, όπως π.χ. η Πάργα (1,62%), η Ζίτσα (1,27%), το Μέτσοβο (1,1%) και η Μηλιά Μετσόβου (4,38%), οι Ράχες Ικαρίας (2,21%), αλλά και νησιά όπως η Σχοινούσα (2,78%) και η Αμοργός (0,90%).

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αναδείχθηκε 9^η πολιτική δύναμη στα εκλογικά τμήματα του εξωτερικού, λαμβάνοντας ποσοστά 3,38% στην Ιρλανδία, 2,02% στην Ισπανία, 1,70% στην Ολλανδία, 1,69% στην Αυστρία και 1,41% σε Γαλλία και Γερμανία. Ενώ υψηλά ποσοστά έλαβε σε Αννόβερο (4%), Δρέσδη (3,85%), Βερολίνο (3,02%), Αϊντχόβεν (2,82%), Βιέννη (2,11%) και Παρίσι (1,74%), αποδεικνύοντας ότι διατηρεί δεσμούς ιδιαίτερα με τμήματα της νεολαίας που έχει μεταναστεύσει για εργασία ή σπουδές σε χώρες του εξωτερικού.

Τόσο στην επόμενη κρίσιμη εκλογική μάχη του Ιουνίου όσο και κυρίως στις μάχες του κινήματος για την ανατροπή της επίθεσης της νέας κυβέρνησης, της ΕΕ και του κεφαλαίου συνολικότερα, απαιτείται οι αγωνιστές και αγωνίστριες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να εκτιμήσουν το αποτέλεσμα και να χαράξουν τον επόμενο πολιτικό βηματισμό τους με αυτοκριτικό και ταυτόχρονα απαιτητικό πνεύμα. Το βασικό ζητούμενο για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όπως και το ίδιο το μέτωπο εκτίμησε μετεκλογικά, είναι το πώς «θα παλέψει για την οικοδόμηση της εργατικής και λαϊκής αντιπολίτευσης που έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι και η νεολαία». Αλλά και κατά πόσο «θα συμβάλει σε μια πλατιά συσπείρωση της ανεξάρτητης αντικαπιταλιστικής αριστεράς, στη συνένωση των μαχόμενων δυνάμεων που θέλουν να σταθούν απέναντι στην αστική επίθεση και δεν βολεύονται στα πολιτικά όρια της αριστεράς του κοινοβουλευτικού δρόμου και της “ανυπακοής” που γίνεται σεβασμός και υπακοή».

Αγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μιλούν στο Πριν

Η σταθερή ανατρεπτική δράση αλλάζει συσχετισμούς

Το εκλογικό αποτέλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που αποτύπωσε μια μικρή άνοδο μέσα στις ιδιαίτερες συνθήκες αυτής της εκλογικής μάχης, δεν ήρθε «από μόνο του», αλλά ήταν απόρροια σκληρών προσπαθειών εκατοντάδων αγωνιστών του αντικαπιταλιστικού μετώπου, που σε λίγο χρονικό διάστημα ανασυγκρότησαν τις δυνάμεις των τοπικών επιτροπών, οργάνωσαν πετυχημένες εκδηλώσεις σε γειτονιές, έκαναν περιοδείες και συσκέψεις σε χώρους δουλειάς, έδωσαν το «παρών» στις πλατείες με τα δεκάδες εκλογικά περίπτερα που στήθηκαν σε πολλούς δήμους και πόλεις σε όλη την Ελλάδα.

Μιλώντας στο Πριν ο Σωτήρης Λιαμπότης, υποψήφιος στον νομό Θεσπρωτίας, τόνισε ότι η άνοδος στο αποτέλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που έφτασε στο 0,98% στην πόλη της Ηγουμενίτσας, σχετίζεται με την πλούσια δράση της Τοπικής Επιτροπής στο μέτωπο των εξορύξεων, αλλά και άλλους αγώνες για τη διαχείριση απορριμμάτων ενάντια στο περιβάλλον, αλλά και την έντονη παρουσία στο κίνημα των Τεμπών και σε εργατικούς αγώνες. «Δεν έχουμε αφήσει τίποτα να πέσει κάτω», είπε χαρακτηριστικά προσθέτοντας ότι «δεν είναι τυχαίο το αποτέλεσμα». Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, 19χρονος στήριξε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ επειδή υποψήφιός της ως πρόεδρος του συλλόγου γονέων είχε υπερασπιστεί τις μαθητικές καταλήψεις μπροστά σε αστυνομία και «αγανακτισμένους γονείς». «Δεν μπορούσα να μην ψηφίσω ΑΝΤΑΡΣΥΑ», είπε χαρακτηριστικά.

Μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ από το Περιστέρι, αναφερόμενοι στο ποσοστό της στον δήμο (1,17%, το υψηλότερο σε δήμο της Αττικής) έκαναν λόγο για μια σταθερή και πολύχρονη συσπείρωση ενός δυναμικού στην πόλη, κυρίως μέσα από την Αριστερή Κίνηση Περιστερίου, και τη σταθερή παρέμβασή σε όλα τα μικρά και μεγάλα μέτωπα του κινήματος από εργατικά μέχρι περιβαλλοντικά και τοπικά ζητήματα.

Η άνοδος σε μια σειρά δήμους και περιοχές δημιουργεί καθήκοντα μόνιμης και σταθερής αντικαπιταλιστικής παρέμβασης\

Ο Κωνσταντίνος Μαμουνάς, υποψήφιος στον Β2 Δυτικό Τομέα, σχολιάζοντας το ποσοστό 1,14% στο Χαϊδάρι, εξήγησε ότι «οφείλεται σε μια αγωνιστική παράδοση που έχει δημιουργηθεί στην πόλη από τις “πλατείες” και μετά, καθώς η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει βρεθεί σε όλες τις μάχες που έχουν δοθεί. Πρωτοστάτησε στη μάχη της πανδημίας και των απαγορεύσεων και της καταστολής. Συμμετείχε ενεργά στα κινήματα γειτονιάς και υπεράσπισης των αιτημάτων των μεταναστών. Το τελευταίο διάστημα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συμμετέχει ενεργά στον αγώνα των κατοίκων ενάντια στο κυβερνητικό-επενδυτικό έγκλημα δημιουργίας εργοστασίου LNG, σε γραμμή ρήξης με την επίσημη κατεύθυνση του δήμου και των υπολοίπων παρατάξεων, προτάσσοντας την αγωνιστική λογική και την γραμμή της εθνικοποίησης των ναυπηγείων προς όφελος του λαού». Αναφέρθηκε και στην «αγωνιστική στάση και πάγια θέση του σωματείου εργαζομένων στο Αττικό, που συμμετέχει ενεργά σε όλα τα κινήματα της πόλης». Καταλήγοντας, υπογράμμισε πως «η άνοδος αυτή δημιουργεί καθήκοντα μόνιμης και σταθερής αντικαπιταλιστικής παρέμβασης στην πόλη, καθήκοντα που η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα τα αναλάβει παίρνοντας πρωτοβουλίες στην πόλη από την επόμενη μέρα».

Θετικό ήταν και το αποτέλεσμα και στον Βύρωνα, όπου η ΑΝΤΑΡΣΥΑ απέσπασε το 1,05% των ψήφων. Μιλώντας στο Πριν η Μαρία Μπικάκη, υποψήφια στον Β3 Νότιο Τομέα, αναφέρθηκε στην «απήχηση των πολιτικών θέσεων και της δράσης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παρά τις αντίθετες προβλέψεις των απαισιόδοξων αλλά και “άσπονδων” φίλων μας. Ωστόσο αυτό που έφερε το διπλάσιο ποσοστό στο Βύρωνα (όπως και σε προηγούμενες εκλογές), σχετίζεται με τη γείωση που έχουμε με τη γειτονιά, τη συνεπή και συνεχή πολιτική μας παρέμβαση, τη συμμετοχή μας σε συλλογικότητες αγώνα και τη δράση μας μέσα από την Αριστερή Παρέμβαση Βύρωνα. Έτσι, όταν απευθυνθήκαμε με το υλικό μας, το περίπτερο, τις συγκεντρώσεις μας και προεκλογικά, ο κόσμος μάς αναγνώρισε. Θα μπορούσαμε και καλύτερα, θέλει πολλή δουλειά».

Πολύ θετική ήταν και η εμπειρία από χώρους δουλειάς, καθώς κλιμάκια και υποψήφιοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ έκαναν πολλές περιοδείες και εξορμήσεις σε εργοστάσια, σχολεία, υπηρεσίες και υπουργεία. Όπως δήλωσε στο Πριν ο Κώστας Τουλγαρίδης, εξορμήσεις έγιναν σε εργασιακούς χώρους καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, που έφερε τις πολιτικές θέσεις της σε επαφή με σημαντικά κομμάτια εργαζομένων. Έγιναν περιοδείες συζητήσεις ακόμα και εκδηλώσεις-ομιλίες σε χώρους δουλειάς, μοιράσματα προεκλογικού υλικού σε σχολεία και νοσοκομεία (τα περισσότερα της Αττικής) και δήμους, ενώ πραγματοποιήθηκαν και εκδηλώσεις (π.χ. στο Αττικό). Εξορμήσεις πραγματοποιήθηκαν σε μεγάλα εργοστάσια (ΕΛΠΕ, Αστροφώς, Παπαστράτος), ενώ συζήτηση έγινε με εργαζόμενους στο ΚΑΠΕ (Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας). Περιοδείες έγιναν σε επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, όπως στην ΕΥΔΑΠ (πραγματοποιήθηκε ομιλία), τα κεντρικά του ΟΣΕ και σε αμαξοστάσια της ΕΘΕΛ και του Μετρό, στα κεντρικά της Εθνικής Τράπεζας στον Γέρακα, σε υπουργεία όπως Εργασίας, Αγροτικής Ανάπτυξης, Εσωτερικών, Παιδείας, Πολιτισμού, σε κτίρια του ΟΠΕΚΑ και του ΕΦΚΑ, ενώ στην ΕΛΣΤΑΤ (Στατιστική Υπηρεσία) πραγματοποιήθηκε εκδήλωση. Πέρα από τα καθιερωμένα μοιράσματα ανακοινώσεων, πολλές ήταν οι περιπτώσεις όπου στήθηκαν συσκέψεις με εργαζόμενους σε εργασιακούς χώρους κλάδων, όπως σε εκπαίδευση, υγεία, μισθωτούς τεχνικούς, μεταφορές κ.λπ. Τέλος, μαζικές εξορμήσεις και συζητήσεις έγιναν σε ΑΕΙ τόσο σε φοιτητές όσο και σε εργαζόμενους εκπαιδευτικούς και διοικητικούς (Πολυτεχνείο, ΕΚΠΑ, Πάντειος, Γεωπονική).