Σεΐτ Αλντογάν
Στις 14 Μαΐου θα πραγματοποιηθούν στην Τουρκία οι βουλευτικές εκλογές και ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών. Αναμφισβήτητα, οι αναμετρήσεις αυτές θα είναι οι σημαντικότερες στην πρόσφατη ιστορία της χώρας.
Από τη μία μεριά ο Ερντογάν και η κλίκα του κεφαλαίου που τον υποστηρίζει με βία και τρομοκρατία βάζουν τα τελευταία λιθαράκια για την ίδρυση της φασιστικής δικτατορίας τους. Από την άλλη, το αντιφασιστικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, που δίνει μεγάλο αγώνα για τη διακοπή της πορείας αυτού του μετώπου, ώστε να δημιουργηθεί μία καινούργια συγκυρία που θα οδηγήσει σε καινούργιες δυνατότητες γι’ αυτό. Παράλληλα, οι φιλελεύθεροι και εκείνη η μερίδα του κεφαλαίου που βλέπει ότι είναι προς το συμφέρον της η απομάκρυνση του Ερντογάν, δημιουργούν το δικό τους μέτωπο.
Ο Ερντογάν κατεβαίνει στις εκλογές με φασιστικά και συντηρητικά κόμματα και η συμμαχία του λέγεται Παλλαϊκή Συμμαχία (Cumhur). Ο κύριος υποστηρικτής του και σε αυτές τις εκλογές είναι οι Γκρίζοι Λύκοι, ένα κόμμα που είχε διασπαστεί από αυτούς και λέγεται Μεγάλη Ενότητα, το συντηρητικό ισλαμικό κόμμα της Ευημερίας και το ισλαμοφασιστικό Hudapar – Κόμμα του Θεού. Έχουν δε ήδη εξαπολύσει ένα τεράστιο κύμα κρατικής βίας και τρομοκρατίας αλλά και μαύρη προπαγάνδα ενάντια στο κίνημα και κάθε είδους αντιπολίτευση. Ο ίδιος, σχεδόν σε κάθε ομιλία του, απειλεί τους πάντες, λέγοντας «σημειώνουμε…». Υπάρχει επίσης το φασιστικό-ρατσιστικό Κόμμα της Νίκης (Zafer) που κατεβαίνει ανεξάρτητα και δεν υποστηρίζει την υποψηφιότητα Ερντογάν, ενώ δεν φαίνεται ότι θα ξεπεράσει το 3-4 %.
Το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, το Καλό Κόμμα (είχε διασπαστεί από τους Γκρίζους Λύκους), το ισλαμικό Saadet, το φιλελεύθερο Κόμμα Δημοκρατίας, το Μέλλον του πρώην πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου και το κόμμα του πρώην υπουργού Οικονομικών Αλί Μπαμπατζάν αποτελούν την Εθνική Συμμαχία (Millet). Ο υποψήφιος πρόεδρός της είναι ο αρχηγός των Ρεπουμπλικάνων, Κεμάλ Κιλιντσντάρογλου. Σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, θα αποκαταστήσουν τα δημοκρατικά δικαιώματα, θα καταπολεμήσουν την αδικία και θα εφαρμόσουν μία φιλολαϊκή πολιτική. Με λίγα λόγια πολλά «θα».
Η τρίτη συμμαχία αποτελείται από έξι κόμματα της Αριστεράς και ονομάζεται Συμμαχία Εργασίας και Ελευθερίας. Σε αυτή συμμετέχουν το Κόμμα Εργασίας (ΕMEP), το Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών (HDP), το Κίνημα Εργαζομένων (ΕΗΡ), το Κόμμα Κοινωνικής Ελευθερίας (ΤΟΡ), το Εργατικό Κόμμα (TIP) και η Ομοσπονδία Σοσιαλιστών (SMF). Να υπενθυμίσουμε ότι το HDP αντιμετωπίζει την απειλή της απαγόρευσής του, γι’ αυτό και θα κατέβει ως Αριστερό Πράσινο Κόμμα.
Στην ανακοίνωσή της προς τον λαό, η Συμμαχία Εργασίας και Ελευθερίας τονίζει το εξής: «Να σταματήσουν αμέσως οι αυξήσεις τιμών. Αυξήσεις μισθών για μία άνετη επιβίωση, απαγόρευση των απολύσεων, κατάργηση φόρων στα είδη πρώτης ανάγκης, περισσότερα λεφτά για την ευημερία του λαού και όχι για πολέμους, πληρωμές δανείων, παλάτια». Στην ίδια ανακοίνωση υπάρχουν και άλλα αιτήματα, από τα δημοκρατικά δικαιώματα μέχρι την ισοτιμία των μεταναστών, ενώ ζητείται λύση του κουρδικού ζητήματος και λαϊκή δημοκρατία. Μέχρι τώρα, όλα δείχνουν ότι όλοι οι υποψήφιοι βουλευτές θα είναι στη λίστα του Πράσινου Αριστερού Κόμματος, ενώ δεν προτείνεται υποψήφιος πρόεδρος της Δημοκρατίας, προκειμένου να ανακοπεί η πορεία του Ερντογάν.
Ο πρόεδρος του ΕΜΕΡ, Ερτζουμέντ Ακντενίζ, στη δήλωση που έκανε για το Πριν, τόνισε: «Η συγκρότηση της συμμαχίας δεν συζητήθηκε μόνο μέσα στα συγκεκριμένα κόμματα, αλλά και με εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, νέους, γυναίκες, δημοκρατικούς φορείς, συνδικάτα κ.α. Είμαστε αποφασισμένοι να δημιουργήσουμε το μέτωπο της εργασίας και της ελευθερίας ενάντια στη δικτατορία του ενός ατόμου. Το κάθε κόμμα και οργάνωση έχουν ελευθερία στις πολιτικές δραστηριότητές τους, ενώ στην πράξη είμαστε ενωμένοι για τον στόχο».
Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Τουρκίας, το Αριστερό Κόμμα, το Κίνημα Κομμουνιστών και το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα αποτελούν τη δεύτερη συμμαχία στις γραμμές της Αριστεράς. Και αυτή, επίσης, δεν θα έχει υποψήφιο για πρόεδρο της δημοκρατίας.
Οι πρωτοπόροι αγωνιστές να μπουν μπροστά, μόνο έτσι θα σπάσει η ευρύτερη απογοήτευση
Όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο Ερντογάν συνεχώς χάνει έδαφος και ότι ο Κιλιντζάρογλου βγαίνει πρώτος. Οι μεγάλοι σεισμοί που επηρέασαν σχεδόν το ένα τέταρτο του πληθυσμού της Τουρκίας δυσκολεύουν τον Ερντογάν ακόμα περισσότερο. Όλοι οι αναλυτές συμφωνούν ότι πραγματοποιεί ένα μήνα νωρίτερα τις εκλογές γιατί δεν έχει άλλο περιθώριο. Το εξωτερικό χρέος μεγαλώνει κάθε μέρα, ενώ η οικονομική κρίση τον δυσκολεύει να δώσει μεγάλες υποσχέσεις όπως παλιά. Είναι περιττό να πούμε ότι η προεκλογική περίοδος δεν θα εξελιχθεί ομαλά και χωρίς απρόοπτα. Αμφισβήτηση του αποτελέσματος, νοθεία, κρατική βία, προβοκάτσιες — όλα αυτά είναι μέσα στην ατζέντα του Ερντογάν. Τον καθοριστικό ρόλο θα παίξει η Συμμαχία Εργασίας και Ελευθερίας και ολόκληρο το αντιφασιστικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα.
