Γεράσιμος Λιβιτσάνος
▸ Επιμένει στην αυτοδυναμία, με ανοιχτή πόρτα συνεργασίας με ΠΑΣΟΚ
Ακροδεξιά ρητορική, ψευδεπίγραφη παροχολογία, αναπτυξιακά ευχολόγια, εκλογική κινδυνολογία με ολίγη από… «λαϊκό καπιταλισμό». Αυτά τα στοιχεία συνιστούν την προεκλογική τακτική του Κυριάκου Μητσοτάκη, με τη Νέα Δημοκρατία να προβάλλει ως κεντρικό στόχο την επίτευξη αυτοδυναμίας στη δεύτερη κάλπη, την οποία και έχει προσδιορίσει για τις αρχές του Ιουλίου. Παρά το γεγονός πως τίποτα δεν δείχνει πως υπάρχουν οι αντικειμενικές δυνατότητες για την επίτευξή του.
Η ανάδειξη του «φράχτη στον Έβρο» ως προεκλογικό σύνθημα προδίδει την πρόθεση της ΝΔ να προσεγγίσει το ακροδεξιό ακροατήριο. Απ’ ό,τι φαίνεται αποτελεί την «εναλλακτική» της μετά την πτώση των τόνων στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, που προέκυψε το τελευταίο διάστημα και σχετίζεται κυρίως με τις εσωτερικές εξελίξεις στην Τουρκία, η οποία επίσης βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο. Στο Μέγαρο Μαξίμου διαπιστώνουν ότι συνεχίζει να υπάρξει πρόβλημα συσπείρωσης των ψηφοφόρων «στα δεξιά» της ΝΔ, το οποίο θα επιχειρηθεί να καλυφθεί με έμφαση στο μεταναστευτικό ζήτημα και ατζέντα «σκληρών συνόρων». Αυτά την ίδια στιγμή που το επικοινωνιακό επιτελείο αναδεικνύει με κάθε αφορμή τον κίνδυνο της «κυβέρνησης ηττημένων» που εκτιμά πως θα επιχειρήσει ο ΣΥΡΙΖΑ μετά την πρώτη Κυριακή των εκλογών, προκειμένου να αποφύγει πτώση των ποσοστών της λόγω πιθανής αποχής ή ψήφου σε σχηματισμούς, όπως της Ελληνικής Λύσης. Αυτά, ενώ η κυβέρνηση αναμένει πως ο Άρειος Πάγος θα «κόψει» με απόφασή του την κάθοδο στις εκλογές του κόμματος Κασιδιάρη.
Την ίδια στιγμή, όμως, η Νέα Δημοκρατία επιδιώκει να διατηρήσει κι ένα «σύγχρονο» «αναπτυξιακό» προφίλ προκειμένου, αφενός, να προσελκύσει ψηφοφόρους από τον χώρο του κέντρου, αφετέρου, να διατηρήσει «ορθάνοιχτη την πόρτα» της συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ. Ιδίως από τη στιγμή που ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δηλώσει ότι θα κινηθεί στην κατεύθυνση της κυβέρνησης συνεργασίας, εφόσον είναι ανάλογοι οι μετεκλογικοί συσχετισμοί. Στο πλαίσιο αυτό επιχειρείται να οικοδομηθεί το αφήγημα της επιτυχημένης πορείας της οικονομίας και της προσέλκυσης επενδύσεων και μάλιστα με λογικές που συνδέουν το καπιταλιστικό κέρδος με την αύξηση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων. Είναι χαρακτηριστικές οι αναφορές του Κ. Μητσοτάκη στο «αναπτυξιακό μέρισμα» που εισπράττουν οι εργαζόμενοι σε ξενοδοχεία και εστίαση λόγω της κερδοφορίας των επιχειρήσεων του κλάδου ή διατυπώσεις όπως αυτή που χρησιμοποίησε στην περιοδεία του στην Ήπειρο, αναφέροντας ότι «δεν θα κουραστώ να το λέω: δεν υπάρχει επιτυχημένη επιχείρηση χωρίς χαμογελαστούς και ικανοποιημένους εργαζόμενους».
Επίσης, η κυβέρνηση προσπαθεί να «ξεπεράσει» το ζήτημα της ολοένα διογκούμενης ακρίβειας, «πλασάροντας» ως φιλολαϊκή πολιτική τις αυξήσεις επιδομάτων, όπως τα επιδόματα αναπηρίας, με πενιχρά ποσοστά της τάξης του 8% ή την αύξηση του κατώτατου μισθού στα 780 ευρώ, ενώ οι δείκτες των ανατιμήσεων προσεγγίζουν το 20% σε είδη βασικής κατανάλωσης.
Παράλληλα, το Μέγαρο Μαξίμου έχει ήδη ξεκινήσει να υλοποιεί το επικοινωνιακό σχέδιο μιας προσπάθειας αναστροφής του πολιτικού κλίματος εναντίον της κυβέρνησης. Είναι χαρακτηριστική η «ομοφωνία» των τηλε-σχολιαστών στα ΜΜΕ που την στηρίζουν, σε ισχυρισμούς του είδους «η κυβέρνηση ανακάμπτει δημοσκοπικά».
