Γιώργος Μιχαηλίδης
Με μια παρτίδα σκάκι που έχει φτάσει σε κρίσιμο σημείο μοιάζει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Από όλες τις τελευταίες εξελίξεις ασφαλώς ξεχωρίζει η απόφαση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου να ασκήσει δίωξη για εγκλήματα πολέμου στον πρόεδρο της Ρωσίας, Βλάντιμιρ Πούτιν. Συγκεκριμένα, η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Πούτιν είναι για βίαιη απόσπαση παιδιών από τις οικογένειές τους στην ανατολική Ουκρανία, παράνομες διαδικασίες απόδοσης ρωσικής υπηκοότητας σε ανήλικα και, κατά το δικαστήριο, απαχθέντα παιδιά, ώστε να υιοθετηθούν από ρωσικές οικογένειες.
Η ρωσική πλευρά, όπως ήταν φυσικό, απέρριψε τόσο τις κατηγορίες όσο και τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι εκτός από αυτήν, Ηνωμένες Πολιτείες, Ισραήλ και Κίνα δεν έχουν υπογράψει επίσης τη σύμβαση που αναγνωρίζει τη δικαιοδοσία του — έστω κι αν ο Μπάιντεν χαιρέτισε τη δίωξη κατά του Πούτιν. Ούτως ή άλλως, είναι ιστορικά τεκμηριωμένο πως το ΔΠΔ δεν έχει επιχειρήσει ποτέ να ερευνήσει εγκλήματα πολέμου που αγγίζουν τα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη της Δύσης. Μέχρι σήμερα, είχε περιοριστεί στο κυνήγι ηγετών της αφρικανικής ηπείρου και της νοτιοανατολικής Ασίας. Η «επικήρυξη» του ηγέτη της Ρωσίας συνιστά ανεπιφύλακτα αλλαγή επιπέδου. Σημασία έχει, όμως, και η συγκυρία.
Η απόφαση αυτή ανακοινώθηκε ενώ ο πρόεδρος της Κίνας ετοιμαζόταν να επισκεφτεί τη Μόσχα, με τις φήμες να μιλούν για νέα κινεζική ειρηνευτική πρωτοβουλία, μετά το επίτευγμα της διαμεσολάβησης για την προσέγγιση μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ιράν. Οι δυο ηγέτες ανακοίνωσαν νέες συμφωνίες συνεργασίας, καθώς και κοινή στρατηγική όσον αφορά τη Λατινική Αμερική και την αφρικανική ήπειρο. Ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι ενώ ο Σι βρισκόταν στο Κρεμλίνο, ο Ιάπωνας πρωθυπουργός έσπευδε στο Κίεβο, όπου δήλωνε την πολιτική –αλλά όχι στρατιωτική– του στήριξη στην κυβέρνηση Ζελένσκι.
Στο στρατιωτικό πεδίο, ο ρωσικός στρατός φαίνεται για πρώτη φορά από το καλοκαίρι να ολοκληρώνει την κατάληψη δύο σημαντικών αστικών κέντρων στο Ντονμπάς, των πόλεων Μπάχμουτ και Αβντέεβκα, μια εξέλιξη που ενδέχεται να του δώσει σημαντική ώθηση για τη συνέχεια, καθώς πρόκειται για δυο προπύργια της ουκρανικής γραμμής άμυνας, για την κατοχή των οποίων οι δυο πλευρές έχουν χύσει ποταμούς αίματος τους τελευταίους μήνες. Δεν είναι τυχαίο, επίσης, ότι σε αυτή τη συγκυρία, οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και πολλές ακόμη χώρες έσπευσαν να ανακοινώσουν νέα πακέτα στρατιωτικής στήριξης προς την Ουκρανία. Έχουμε την εξέλιξη ενός πολέμου με μεγάλο βάθος.
