Αντώνης Δραγανίγος
▸ Σύγκλιση της πολιτικής ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, ενώ οι αγώνες συνεχίζονται
Ενώ βαδίζουμε προς την προκήρυξη των εκλογών, αποδεικνύεται όλο και πιο καθαρά πόσο «κούφια» είναι η ρητορική οξύτητα στην αντιπαράθεση ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, πόσο βαθιά είναι η συναίνεση στις κεντρικές επιλογές του αστικού πολιτικού συστήματος. Σε αυτές τις συνθήκες, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συμμετέχει στις εκλογές για να εκφράσει τη μαχητική πολιτική υπεράσπισης των εργατικών λαϊκών συμφερόντων, με πρόγραμμα σύγκρουσης με την πολιτική του κεφαλαίου, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, ενάντια στην ευρωνατοική συναίνεση των ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ. Μια συναίνεση που εκφράστηκε και στη διάρκεια της επίσκεψης του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Α. Μπλίνκεν, με τις διαδοχικές συναντήσεις του με Μητσοτάκη και Τσίπρα, έτσι για να είναι καθαρό το τι θα κάνει όποια κυβέρνηση κι αν προκύψει. Παστρικά πράγματα!
Μήπως στα μεγάλα κοινωνικά ζητήματα υπάρχει κάποια σύγκρουση του «φωτός με το σκότος»; Ο Κ. Μητσοτάκης έκανε νομοθετική παρέμβαση στο τρομερό ζήτημα των 700.000 σπιτιών που πάνε να αρπάξουν τα κοράκια, υποχρεώνοντάς τους να… «εξηγούν» και να «δημοσιοποιούν» γιατί δεν κάνουν συμφωνίες. Ο Α. Τσίπρας είπε σε συνέντευξή του: «Οι 25.000 πλειστηριασμοί (που σύμφωνα με τα στοιχεία πραγματοποιήθηκαν επί της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ) δεν είναι πολλοί», ενώ ξεκαθάρισε πως «αν εκλεγεί δεν θα απαγορεύσει στα funds να κάνουν πλειστηριασμούς», σημειώνοντας πως «σε καμία ευνομούμενη πολιτεία δεν απαγορεύονται οι πλειστηριασμοί»!
Όταν έχεις τέτοιους εχθρούς, τι να τους κάνεις τους φίλους, που θα έλεγε κι ο λαός μας! Ούτε κουβέντα να καταργηθεί όλο το θεσμικό πλαίσιο που έφερε στη ζωή μας τα funds, να διαγραφούν τα χρέη των φτωχών νοικοκυριών, να εθνικοποιηθούν οι χιλιοπληρωμένες απ τον λαό τράπεζες… Πριν απ’ όλα και πάνω απ’ όλα η συναίνεση για την εξασφάλιση της «υγείας και της μακροημέρευσης του τραπεζικού συστήματος», πάνω στην οικονομική δολοφονία εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων.
Κι όμως σε αυτή την προεκλογική περίοδο υπάρχει κάτι διαφορετικό απ το 2019. Οι αγώνες αναπτύσσονται, οι διεκδικήσεις και οι αντιστάσεις αναπτύσσονται, χωρίς για την ώρα να αποσυρθούν από το προσκήνιο των δρόμων. Ο μεγάλος και διαρκής αγώνας των καλλιτεχνών, μεγάλες απεργίες στην εκπαίδευση ενάντια στην αξιολόγηση, στην υγεία, πλήθος κλάδων με μισθολογικές και άλλες διεκδικήσεις. Σε δεκάδες περιπτώσεις έχουν σωθεί σπίτια από την παρέμβαση του κινήματος. Οι εργαζόμενοι δεν θα κάτσουν σπίτια τους περιμένοντας να αλλάξουν τα πράγματα από μια «προοδευτική κυβέρνηση».
Όσο και να προσπαθούν κάποιες δυνάμεις της αριστεράς να υψώσουν τείχη ανάμεσα στα «άμεσα προβλήματα επιβίωσης» και τα «γενικότερα» ζητήματα «ρήξης» που τα βαφτίζουν «ιδεολογικά», όσο και αν τα εξορίζουν στο μακρινό μέλλον, καταλήγοντας τελικά σε πολιτικά προγράμματα μέσα στο σημερινό πλαίσιο, βάζοντας στο στόχαστρο μόνο μια μορφή διαχείρισης του καπιταλισμού (τον «νεοφιλελευθερισμό») η ζωή είναι πεισματάρα. Έτσι, η πρόσφατη απόφαση του «Αριστερού Ρεύματος» της ΛΑΕ που προτείνει ένα πρόγραμμα που «θέτει στο επίκεντρο άμεσα προβλήματα επιβίωσης των λαϊκών στρωμάτων», προτείνοντας «άμεσες ριζοσπαστικές και πειστικές λύσεις σε αυτά, που να συνδέονται και με την αμφισβήτηση του νεοφιλελεύθερου υποδείγματος και με ευρύτερες ρήξεις», είναι ακριβώς η αποτυχημένη εκδοχή του «συριζαίικου υποδείγματος» –μάλιστα σε πιο δεξιά εκδοχή σε σχέση με το
2010-2012– που οδήγησε στα γνωστά τραγικά αποτελέσματα.
Όταν οι κάθε είδους νεοφιλελεύθεροι και οι κάθε είδους σοσιαλδημοκράτες συγκλίνουν τόσο εμφατικά στην ευρωνατοϊκή συναίνεση κάτω από την μπαγκέτα του κεφαλαίου και της «οίκων αξιολόγησης», ορισμένοι στην Αριστερά επαναφέρουν τη δοκιμασμένη και αποτυχημένη λογική του «αντινεοφιλελεύθερου μετώπου» και των «άμεσων πειστικών λύσεων», που σε τελική ανάλυση σε κάνει ουρά όχι του ΜέΡΑ25 αλλά του ΣΥΡΙΖΑ και του αντιδεξιού-«αντιμητσοτακικού» του μετώπου.
Πλατύ άνοιγμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ τώρα και κάλεσμα σε συστράτευση του κόσμου του αγώνα
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με την 5η Συνδιάσκεψη έκανε τη μόνη πραγματική πρόταση ενότητας σε ανατρεπτική κατεύθυνση. Την ενότητα πάνω στο αναγκαίο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα, σε πλήρη ανεξαρτησία και αντιπαράθεση με τον αστικό δικομματισμό και τις λύσεις εντός των πλαισίων του συστήματος. Πρόταση ενότητας μαζική, γιατί μπορεί να φέρει την αντικαπιταλιστική αριστερά σε επαφή με τις ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων, ριζοσπαστική, γιατί είναι σε ρήξη με τις βασικές επιλογές του συστήματος, ρεαλιστική, γιατί απευθύνεται σε δυνάμεις με τις οποίες υπάρχει δυνατότητα πολιτικής-εκλογικής συμφωνίας, όχι σε δυνάμεις με αντίθετη στρατηγική.
Το κύριο ζήτημα αυτή την στιγμή είναι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ οπλισμένη με αυτή την πολιτική να ανοιχτεί πλατιά και να καλέσει σε συστράτευση στην αντικαπιταλιστική πάλη τον κόσμο του αγώνα και των κινημάτων, που έδωσε μαζί τις μάχες του προηγούμενου διαστήματος, τους αγωνιστές της αριστεράς που αγωνίζονται μέσα στα ριζοσπαστικά, ταξικά, αντικαπιταλιστικά σχήματα και κινήσεις, τον κόσμο άλλων δυνάμεων (μαζί και της βάσης της ΛΑΕ) που δεν θέλουν να επαναλάβουν τον «νέο ΣΥΡΙΖΑ». Να τους καλέσει να πάρουν θέση σε μια μεγάλη συστράτευση για την ριζοσπαστική, αντικαπιταλιστική, αντιιμπεριαλιστική αριστερά του σήμερα και του αύριο.
Η αποχή από την εκλογική μάχη και τα γενικόλογα καλέσματα «ψηφίζουμε αριστερά» δεν συγκροτούν, αλλά αποσυγκροτούν και διαλύουν το αντικαπιταλιστικό ρεύμα. Υπονομεύουν αποφασιστικά την επόμενη μέρα. Είναι βήμα πίσω, «διάλυσης» μέσα στα διάφορα ρεύματα διαχείρισης της σημερινής κατάστασης και όχι βήμα μπροστά, αυτοτελούς συγκρότησης, παρέμβασης στον κόσμο, προβολής ενός πραγματικά ριζοσπαστικού προγράμματος, παρακαταθήκης για την επόμενη μέρα.
Όσοι πάλεψαν με νύχια και με δόντια την πανδημία και τον οδοστρωτήρα Μητσοτάκη, όσοι έδωσαν την μάχη στις πύλες των νοσοκομείων, στις απεργίες των εκπαιδευτικών, στις καταλήψεις των καλλιτεχνών, στις μάχες για ψωμί, ειρήνη, ελευθερία, μπορούν μαζί να οικοδομήσουν την Αριστερά που έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι.
https://prin.gr/2023/02/antarsya-synenteuxi/
