Δημήτρης Γεωργάκης*
▸Μετά την εγκατάλειψη και της απαξίωση των υποδομών από το 2010 και μετά, ήρθε η ώρα της «αξιοποίησης». Το ΟΑΚΑ από δημόσιος οργανισμός, παραχωρείται με διάφορους τρόπους στους ιδιώτες και γίνεται ένα νέο πεδίο ανεξέλεγκτης κερδοσκοπίας.
Είναι αλήθεια ότι το ΟΑΚΑ έχει συγκεντρώσει την προσοχή της κυβέρνησης. Παράλληλα με το ευρύτερο για τη χώρα σχέδιο «Ελλάδα 2.0», εξαγγέλθηκε και το σχέδιο «ΟΑΚΑ 2.0». Ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει επισκεφτεί τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις αρκετές φορές και εξήγγειλε μεγαλεπήβολα σχέδια. Οι τελευταίες ιδιαίτερα εκδηλώσεις (π.χ. για τα 40 χρόνια του ΟΑΚΑ) έχουν βέβαια και προεκλογικό χρώμα. Αλλά δυστυχώς πίσω απ’ όλα αυτά κρύβεται κάτι πολύ σοβαρότερο.
Πρέπει όμως να επισημανθεί ότι το σχέδιο της κυβέρνησης εξελίσσεται πάνω στην εξής βάση: Αυτή της εγκατάλειψης και της απαξίωσης των υποδομών που περιλαμβάνονταν στο complex του ΟΑΚΑ, κατά την περίοδο της μνημονιακής πολιτικής όλων των κυβερνήσεων από το 2010 και μετά. Η οικονομική ασφυξία αυτής της περιόδου, μετατρέπει το ΟΑΚΑ σε ένα «shop in shop». Σε ένα «mall» αθλητικό. Με σχεδόν όλους τους χώρους μισθωμένους. Υποχρεώνοντας τους χρήστες να πληρώνουν για να χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις. Ταυτόχρονα στην κοινωνική πλειοψηφία εγκαθιδρύεται οριστικά η πεποίθηση ότι ο αθλητισμός είναι μια πολυτέλεια, για την οποία πρέπει όλοι να πληρώνουμε, αν θέλουμε να γευόμαστε έστω και λίγο αυτό το αγαθό.
Επίσης ο αθλητισμός, στο επίπεδο του πρωταθλητισμού και ιδιαίτερα στα μαζικά σπορ του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ, αποτελούσε πάντα το πεδίο μια «κεϋνσιανής» πολιτικής μεταφοράς πόρων από το δημόσιο προς τους μεγαλοϊδιοκτήτες των ομάδων και τους λοιπούς μεγαλοπαράγοντες που λυμαίνονται τον χώρο, σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι. Είναι χαρακτηριστικά τα νούμερα των χρεών ομάδων και ομοσπονδιών που έχουν συσσωρευθεί προς το ΟΑΚΑ τα οποία ξεπερνάνε τα 13 εκατ. ευρώ.
Σε αυτή τη βάση έρχεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη και αλλάζει εντελώς το παιχνίδι. Πρώτα απ’ όλα θέλει να ξοδέψει στο ΟΑΚΑ ένα τεράστιο ποσό από το Ταμείο Ανάκαμψης. Οι αριθμοί ζαλίζουν: το καλοκαίρι που πέρασε ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε ένα συνολικό νούμερο 57 εκατ. ευρώ και τον Νοέμβρη ανακοίνωσε 90 εκατ. ευρώ. Φυσικά η χρηματοδότηση μοιράζεται ανάμεσα σε Ταμείο Ανάκαμψης, υπουργείο και Περιφέρεια.
Ήδη προχωράει το έργο της «Ενεργειακής Αναβάθμισης» του ΟΑΚΑ, ύψους 17 εκατ. ευρώ και προσωρινό ανάδοχο την ΜΕΤΚΑ. Προγραμματίζονται πολλά ακόμη, όπως τουλάχιστον προβλέπεται στην απόφαση του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Θ. Σκυλακάκη με θέμα: «Ένταξη του Έργου με τίτλο “Ανακαίνιση Ολυμπιακού Αθλητικού Κέντρου Αθηνών” (κωδικός ΟΠΣ ΤΑ 5158654) στο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας».
Τα ερωτήματα πολλά: αποτελεί άραγε προτεραιότητα το ΟΑΚΑ, όταν τα παιδιατρικά νοσοκομεία δεν διαθέτουν αναισθησιολόγους και οι λίστες των παιδιών που περιμένουν να χειρουργηθούν αυξάνονται συνεχώς; Χρειάζονται άραγε 17 εκατ. ευρώ για την ενεργειακή αναβάθμιση του ΟΑΚΑ; Οικονομοτεχνικά το έργο «βγαίνει»;
Σχεδόν όλοι οι χώροι θα είναι μισθωμένοι υποχρεώνοντας τους χρήστες να πληρώνουν
Το σχέδιο της κυβέρνησης δεν θα μπορούσε να περιλαμβάνει μόνο την απλή μοιρασιά δημόσιου χρήματος. Πηγαίνει πολύ μακρύτερα.
Πρώτα απ’ όλα, με μια σύμβαση η οποία δεν περιέχει σαφή τεχνικά και οικονομικά στοιχεία, «επιτρέπει» στη Lamda Development να υλοποιήσει κάποια (;) «αντισταθμιστικά» έργα στο ΟΑΚΑ, προκειμένου να καλύψει υποτίθεται υποχρεώσεις της εταιρείας στο Ελληνικό. Έτσι σε ένα ομιχλώδες περιβάλλον με ασαφή αντικείμενο, η Lamda κατασκευάζει δύο ακόμη ανοιχτές πισίνες στο ΟΑΚΑ. Από πού προέκυψε η ανάγκη αυτή; Ποιο ήταν το κόστος του έργου; Με ποια μελέτη έγινε; Γιατί αυτή η μελέτη δεν προέβλεπε –μέχρι στιγμής τουλάχιστον– την θέρμανση των νέων κολυμβητικών δεξαμενών;
Επίσης, προγραμματίζει την κατασκευή ενός νέου κτιρίου στο πάρκινγκ της Κύμης, προκειμένου να «στεγαστούν» κάποιες ομοσπονδίες. Το κτίριο θα «ανατεθεί» απευθείας και θα χρηματοδοτηθεί με ΣΔΙΤ. Γενικά το σχέδιο «ΟΑΚΑ 2.0» προβλέπει «πολύ περισσότερο πράσινο (;)» αλλά κυρίως την οικοδόμηση του περιβάλλοντα χώρου του ΟΑΚΑ και την εμπορική αξιοποίησή του.
Και το πιο χαρακτηριστικό κομμάτι του σχεδίου, η ιδιωτικοποίηση: Η εγκατάσταση του τένις ξεπουλήθηκε (χρησιμοποιούμε την έκφραση με τα λόγου γνώσεως), σε ιδιώτη για 35 χρόνια και για ένα ευτελές ποσό. Η εγκατάσταση του μπάσκετ παραχωρήθηκε (!) στην ΚΑΕ ΠΑΟ με μία νομοθετική πράξη. Έτσι μέσα από το σχέδιο «ΟΑΚΑ 2.0», χωρίς κανείς να το συζητήσει ως τέτοιο, το ΟΑΚΑ από δημόσιος οργανισμός, παραχωρείται με διάφορους τρόπους στους ιδιώτες και γίνεται ένα νέο πεδίο ανεξέλεγκτης κερδοσκοπίας.
*μέλος ΔΣ σωματείου εργαζομένων ΟΑΚΑ
