Χρίστος Κρανάκης
Η πύκνωση των οικολογικών αντιστάσεων είναι μια τάση εμφανής και αναμενόμενη. Ήρθε δε να την επιβεβαιώσει η πολυήμερη σύγκρουση ακτιβιστών με δυνάμεις της τοπικής αστυνομίας στο χωριό Λούτσερατ της Γερμανίας, που βρίσκεται στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, κοντά στο Ντίσελντορφ. Το μικροσκοπικό χωριό συγκέντρωσε τα φώτα της παγκόσμιας δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες, καθώς κατακλύστηκε από περίπου χίλιους οικολόγους, ορισμένοι εκ των οποίων προήλθαν εκτός Γερμανίας. Το Λούτσερατ αποτελεί το τελευταίο θύμα των (προς το παρόν) 20 χωριών που καταστρέφονται από τα μέσα του 1900 προκειμένου το γιγάντιο λιγνιτωρυχείο που βρίσκεται εκεί να συνεχίσει να επεκτείνεται. Πριν λίγες εβδομάδες, μάλιστα, ο τελευταίος αγρότης του Λούτσερατ πούλησε το βιός του στον γερμανικό όμιλο εξορύξεων RWE, που ελέγχει το ορυχείο, και άφησε τον οικισμό πλήρως ερημωμένο.
Παρά τις χρόνιες διαμάχες για το θέμα, τις ενστάσεις μέρους των κατοίκων που μέσω πρωτοβουλιών αγωνίζονται να σώσουν τα χωριά τους αλλά και επιστημονικές μελέτες που κατέδειξαν πως η επέκταση του ορυχείου δεν συμμορφώνεται με τις δεσμεύσεις της Γερμανίας για το κλίμα στη συμφωνία του Παρισιού το 2015, το γερμανικό κράτος αποφάσισε να δώσει άδεια στην RWE να συνεχίσει την καταστροφική της πορεία. Από την άλλη, το κάλεσμα για σωτηρία του Λούτσερατ έλαβε μεγάλες διαστάσεις πριν μερικές μέρες, όταν η Γκρέτα Τούνμπεργκ κοινοποίησε τις ήδη διαδραματιζόμενες διαδηλώσεις/καταλήψεις και ανακοίνωσε πως θα παραβρεθεί σε αυτές.
Τελικά, η συμβολική κατάληψη του χωριού για αρκετές ημέρες στην οποία είχαν προχωρήσει οι ακτιβιστές εν τέλει κατεστάλη από την αστυνομία με βία, καθώς σημειώθηκαν πάνω από 100 προσαγωγές και άγριες συμπλοκές. Πολύωρη κράτηση υπέστη και η ίδια η Τούνμπεργκ, ενώ πριν την επέμβαση δικαστήριο της περιοχής είχε εκδώσει διαταγή έξωσης. Σε κάθε περίπτωση, η αρκετά μαζική παρουσία οικολόγων ακτιβιστών και η σχετικά αναβαθμισμένη αποφασιστικότητα και οργάνωσή τους αξίζει προσοχής.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (21.1.23)
