Γιάννης Ελαφρός
▸ Κεντρική πολιτική εκδήλωση την Πέμπτη 8 Δεκέμβρη στην Αθήνα, συνεδρίαση ΠΣΟ για τις Θέσεις της Συνδιάσκεψης
Ανεβάζει στροφές η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, καθώς προχωρά προς την 5η Συνδιάσκεψή της, ενώ ταυτόχρονα πυκνώνει τις πολιτικές της παρεμβάσεις. Την ερχόμενη Πέμπτη 8 Δεκέμβρη στις 6 μ.μ., η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πραγματοποιεί κεντρική εκδήλωση-παρουσίαση της πολιτικής της πρότασης στο αμφιθέατρο ΜΑΝΧ, στην Παιδαγωγική Σχολή (Ναυαρίνου 13Α).
Την Κυριακή 4 Δεκέμβρη συνεδρίασε το Πανελλαδικό Συντονιστικό Όργανο με θέμα τις Θέσεις και την πορεία προς τη Συνδιάσκεψη που θα γίνει στις 21-22 Ιανουαρίου.
Η πολιτική παρέμβαση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ γίνεται ακόμα πιο αναγκαία, καθώς όλο και περισσότερο η οργή του κόσμου από την κυβερνητική πολιτική και την επίθεση του κεφαλαίου στη ζωή του μετατρέπεται σε αντίσταση και αγώνα, με χαρακτηριστικά πρόσφατα παραδείγματα την απεργία της 9ης Νοέμβρη, τις πορείες του Πολυτεχνείου, τις κινητοποιήσεις κατά των πλειστηριασμών και τη μάχη για τη δημόσια Υγεία. Σε αυτές τις συνθήκες, η αντικαπιταλιστική κι επαναστατική αριστερά χρειάζεται να προβάλει τους στόχους για την ανατροπή της κυβέρνησης της ΝΔ και της πολιτικής κεφαλαίου-ΕΕ-ΝΑΤΟ. Ενάντια στη συναίνεση των ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ και της ακροδεξιάς Ελληνικής Λύσης. Να στρέφει τη λαϊκή οργή ενάντια στον καπιταλισμό, την αστική πολιτική και θεσμούς συνολικά.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ήδη από το ΠΣΟ του Ιουλίου, έχει απευθύνει «ανοιχτό κάλεσμα» προς τους «αγωνιστές, τα ρεύματα και τις δυνάμεις που θέλουν να παλέψουν ενάντια στον δολοφονικό καπιταλισμό της εποχής μας, για το ψωμί, την ειρήνη και την ελευθερία των λαών, ενάντια στα καπιταλιστικά κέρδη, τον πόλεμο και τους ανταγωνισμούς, από θέσεις ανατροπής της πολιτικής της άρχουσας τάξης, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και των κυβερνήσεών τους». Με στόχο να χαράξουν μια συντεταγμένη πορεία σταθερής πολιτικής συνεργασίας, διαλόγου και κοινής δράσης, που θα οδηγήσει στην πολιτική και εκλογική συνεργασία, για μια δυνατή αριστερή εργατική αντιπολίτευση ενάντια σε οποιονδήποτε διαχειριστή του συστήματος, για το αντικαπιταλιστικό μέτωπο που απαιτεί η εποχή μας.
Απέναντι στη σκιαμαχία «ενωτικών» ή «κλειστών» προτάσεων, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προτείνει τη συσπείρωση δυνάμεων πάνω στη βάση του αναγκαίου προγράμματος.
Βασικά ζητήματα ενός τέτοιου προγράμματος είναι οι αυξήσεις μισθών-συντάξεων – επιδομάτων ανεργίας ενάντια στα καπιταλιστικά κέρδη, οι εθνικοποιήσεις χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο για την υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών, η πάλη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, τις πολεμικές δαπάνες και την εμπλοκή της Ελλάδας, η υπεράσπιση της ειρήνης ενάντια στον αντιδραστικό ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό των αστικών τάξεων, η απειθαρχία, ρήξη και έξοδος από την ΕΕ και η διαγραφή του χρέους, η πάλη ενάντια στον ρατσισμό και τη φασιστική απειλή, ο αγώνας ενάντια στον σεξισμό και την καταπίεση, η υπεράσπιση του περιβάλλοντος από την επιδρομή του καπιταλισμού («μαύρου ή πράσινου»), η ρητή απόρριψη της λογικής των «αριστερών κυβερνήσεων» και η συμφωνία ότι το πρόγραμμα αυτό μπορεί να υλοποιηθεί στο σύνολό του με επαναστατική ανατροπή και εργατική εξουσία.
Το κρίσιμο ζητούμενο για να υπηρετηθεί στην πράξη αυτή η πολιτική αντίληψη είναι η ύπαρξη μιας ισχυρής, μετωπικής αντικαπιταλιστικής αριστεράς, πρωτοπόρας στους αγώνες, με ενωτική και προωθητική λογική. Ξεκαθαρίζοντας όμως ότι είναι αντίθετη σε λογικές απεύθυνσης για «εκλογική συνεργασία ή συμπόρευση» με δυνάμεις όπως το ΚΚΕ και το ΜΕΡΑ25 στον «πρώτο» ή τον «δεύτερο γύρο» των εκλογών. Τέτοιες λογικές ακυρώνουν στην ουσία την πορεία συγκρότησης μιας ανατρεπτικής Αριστεράς και οδηγούν τελικά σε δορυφοροποίηση γύρω από επιλογές είτε ηττοπαθείς –χωρίς πρόγραμμα και κίνημα ανατροπής– είτε, ακόμα χειρότερα, «αριστερής διαχείρισης» εντός ΕΕ και ΝΑΤΟ, σε μια ετεροχρονισμένη επανάληψη του 2015. Με τις δυνάμεις της ρεφορμιστικής Αριστεράς πρέπει να επιδιώκεται κοινή δράση μέσα στο μαζικό κίνημα στη βάση αρχών και όχι συνολική πολιτική συνεργασία. Με αυτή την έννοια, ο εγκλωβισμός μαχόμενων δυνάμεων σε μια διελκυστίνδα «ενωτικών πρωτοβουλιών» με το μάτι στραμμένο στις κάλπες και όχι στην αναγκαία συμβολή στην ανάπτυξη του κινήματος, χωρίς επιλογή για αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα και συσπείρωση, όταν μάλιστα υπάρχει σαφώς διακηρυγμένη επιλογή δυνάμεων (όπως η ΛΑΕ) για πρόταση πολιτικής-εκλογικής συνεργασίας σε «όλη την Αριστερά» (δηλαδή στο ΚΚΕ και το ΜέΡΑ25), αναπαράγει τα αδιέξοδα χρεοκοπημένων λογικών.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (3.12.22)
Παρουσίαση της πολιτικής πρότασης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αυτή την Πέμπτη 8.12
