Η Ιαπωνία μπαίνει στον χορό του πολέμου, θάβοντας οριστικά το σύνταγμα που της επιβλήθηκε μετά το τέλος του Β΄ Π.Π. Σύμφωνα με το νέο δόγμα που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός της, θα διατεθούν 320 δισ. δολάρια στη διάρκεια της επόμενης πενταετίας που θα καταστήσουν τον ιαπωνικό στρατό έναν από τους ισχυρότερους στον κόσμο, με το βλέμμα στραμμένο στην Κίνα και τη Ρωσία. Όλα, φυσικά, με τις ευλογίες των ΗΠΑ.
Πολύ χρήμα για τον Μπόρις Τζόνσον
Ασύλληπτα πολύ χρήμα κυκλοφορεί στα σαλόνια της αστικής πολιτικής, καθαρό και βρόμικο, νομίμως και υπογείως. Η υπόθεση του Κατάρ-γκέιτ αποτελεί μόνο την κορυφή του παγόβουνου στην ΕΕ, ενώ σε όλες τις χώρες, ειδικά στις πιο πλούσιες, οι πάσης φύσης χρηματοδότες έχουν αποδείξει ότι είναι έτοιμοι και πρόθυμοι να αμείψουν γενναιόδωρα εκείνους που τους υπηρετούν. Ανάμεσά τους είναι, φυσικά, ο τέως πρωθυπουργός της Βρετανίας, Μπόρις Τζόνσον, για τον οποίο μάθαμε ότι πρόλαβε να βγάλει ένα εκατομμύριο στερλίνες από τη στιγμή που εγκατέλειψε το πόστο του. Μέσα σε τρεις μήνες και για μόλις 4 συνέδρια στα οποία συμμετείχε και μίλησε –προφανώς εκθειάζοντας την προσφορά του– κατάφερε να βάλει στην τσέπη όσα δεν καταφέρνει να βγάλει ένας εργαζόμενος από τον μισθό του μέσα σε μια ολόκληρη ζωή!
Εκρηκτικό το κλίμα μεταξύ Σερβίας-Κοσόβου
Εκρηκτική παραμένει η κατάσταση στο βόρειο Κόσοβο, στην περιοχή όπου κατοικεί η σερβική μειονότητα, η οποία δεν αναγνωρίζει τη δικαιοδοσία της Πρίστινα και επιθυμεί ένωση με τη Σερβία. Παρά τους αλλεπάλληλους γύρους διαπραγματεύσεων που έχουν επιβάλει ΗΠΑ και ΕΕ, ο συμβιβασμός είναι εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να επιτευχθεί, ειδικά με βάση την προϊστορία που υπάρχει στην περιοχή και ανάμεσα στους δύο λαούς. Ως ένα μέσο πίεσης, η κυβέρνηση του Κοσόβου φρόντισε να υποβάλει αίτημα ένταξης στην ΕΕ, έστω κι αν γνωρίζει ότι δεν έχει ελπίδα αυτό να γίνει δεκτό όσο δεν λύνεται, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η διαμάχη με το Βελιγράδι. Είναι γνωστό, εξάλλου, ότι πέντε κράτη-μέλη εξακολουθούν, για τους δικούς τους λόγους, να μην αναγνωρίζουν το Κόσοβο — Ισπανία, Ελλάδα, Σλοβακία, Ρουμανία και Κύπρος.
Η Δανία και το τέλος των αυταπατών
Για τους Σοσιαλδημοκράτες της Δανίας δεν φαίνεται να λέει πολλά η γνωστή θεωρία της «προοδευτικής διακυβέρνησης» την οποία… πιπιλούν καθημερινά ορισμένοι. Αυτός είναι και ο λόγος που οι νικητές των πρόσφατων εκλογών, οι Σοσιαλδημοκράτες της Μέτε Φρέντερικσεν, προχώρησαν στη συγκρότηση μιας κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού με τα κόμματα της Κεντροδεξιάς, παρουσιάζοντας μάλιστα και τις βασικές της προτεραιότητες. Από αυτές ξεχωρίζουν η μείωση της φορολογίας, ο περιορισμός των επίσημων αργιών, η περισσότερη ευελιξία στην αγορά εργασίας, η σημαντική αύξηση των πολεμικών δαπανών όπως απαιτεί το ΝΑΤΟ και αρκετές ακόμη. βεβαίως, μαζί με αυτά έρχεται και η σκλήρυνση της στάσης απέναντι στους μετανάστες, που κλείνει το μάτι στους πολυπληθείς ψηφοφόρους της ακροδεξιάς. Το αποκαλούμενο «σκανδιναβικό μοντέλο» δεν βρίσκεται στα καλύτερά του, όπως φαίνεται και σε Σουηδία, Φινλανδία, Νορβηγία.
