Χρίστος Κρανάκης
Στριμωγμένος στον «τοίχο» ο Μακρόν από το μαχόμενο εργατικό κίνημα. Εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου στον δρόμο για αύξηση
των μισθών και μέτρα κατά της ακρίβειας. Αντέχουν οι απεργοί. Πρόταση δυσπιστίας από την αντιπολίτευση
του Nupes.
Η Γαλλία «βράζει». Με αιχμή τις απεργίες σε διυλιστήρια και αποθήκες πετρελαίου, όλο και περισσότερα κοινωνικά σώματα ενεργοποιούνται και συμπαρασέρνονται στον «χορό» των κινητοποιήσεων. Το «πάγωμα» της παραγωγής φέρνει ελλείψεις στα καύσιμα με τον συνολικό ανεφοδιασμό να μην ξεπερνάει το 30 % και «στήνει» τον Μακρόν στον τοίχο. Ο ήδη λαβωμένος πρόεδρος –έχει απωλέσει την πλειοψηφία του στις γενικές εκλογές– επιτάσσει εργαζομένους και επιστρατεύει την αστυνομική καταστολή προκειμένου να καταφέρει να περάσει τον νέο κρατικό προϋπολογισμό και να αυξήσει το όριο συνταξιοδότησης. Ενώ, μπροστά στην απειλή καταψήφισης στη βουλή, επέλεξε να προχωρήσει χωρίς να γίνει ψηφοφορία. Κάτι που, με τη σειρά του, προκάλεσε την πρόταση δυσπιστίας από την πλευρά του Nupes, την οποία πιθανώς να στηρίξουν και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Την ίδια στιγμή, η κοσμοσυρροή στις κεντρικές διαδηλώσεις δείχνει πως το έργο του θα είναι δύσκολο. Στις 16 Οκτωβρίου, στο Παρίσι, με πολιτική πρωτοβουλία του μετώπου Nupes, που απαρτίζεται από την Ανυπότακτη Γαλλία του Μελανσόν, το Σοσιαλιστικό Κόμμα, το ΚΚ Γαλλίας και τους Πράσινους, διοργανώθηκε μαζική συγκέντρωση 140.000 ατόμων κατά της ακρίβειας και της κλιματικής κρίσης. Η 16η Οκτωβρίου θεωρήθηκε μάλιστα από πολλούς ως δείγμα υποστήριξης της κοινωνίας στον αγώνα που ξεκίνησε πριν τέσσερις εβδομάδες στα διυλιστήρια της Total και της Esso-Exxonmobile και έχει παραλύσει πάνω από το ένα τέταρτο των γαλλικών πρατηρίων. Κύρια αιτήματα των διαδηλωτών ήταν η λήψη εκτάκτων μέτρων στον απόηχο της ακρίβειας, το πάγωμα του αυξανόμενου κόστους σε ενέργεια – βασικά αγαθά – ενοίκια, η μεγαλύτερη φορολόγηση των εταιρικών κερδών και η αύξηση των επενδύσεων κατά της κλιματικής κρίσης.
Η κυβέρνηση επιχειρεί να περάσει τον προϋπολογισμό του 2023 χωρίς ψηφοφορία στη βουλή
Ακόμα πιο εντυπωσιακή ήταν η 18η Οκτωβρίου, «ημέρα πανεθνικής απεργίας», η οποία συνοδεύτηκε από 150 απεργιακές συγκεντρώσεις, με τον αριθμό των συμμετεχόντων να εκτιμάται σε 300.000 σε όλη τη Γαλλία (70.000 στο Παρίσι). Από το πρωί, μαθητές αποφάσισαν την αποχή από τα σχολεία με την αστυνομία να τους επιτίθεται, ενώ οι απεργοί κατάφεραν να κλείσουν διυλιστήρια, πυρηνικούς σταθμούς και λιμάνια σε Παρίσι, Ναντ, Μασσαλία, Μπορντό, Μονπελιέ και άλλες πόλεις. Δίπλα στους εργάτες των διυλιστηρίων, απέργησαν και εργαζόμενοι/ες από μια σειρά κλάδους. Στις δημόσιες μεταφορές συμμετείχε ο σιδηροδρομικός φορέας SNFC αλλά και οδηγοί λεωφορείων και προαστιακού. Στην εκπαίδευση συμμετείχε το 23% των εκπαιδευτικών ενώ το 60% των επαγγελματικών λυκείων παρέμειναν κλειστά, στο εμπόριο η απεργία έγινε αισθητή παρότι η κλαδική CGT δεν συμμετείχε την ίδια μέρα, στην υγεία το μεγαλύτερο συνδικάτο CFDT-Santé, που αριθμεί 200.000 μέλη, έκλεισε κλινικές και γηροκομεία, στα λιμάνια οι λιμενεργάτες προχώρησαν σε αποκλεισμό, ενώ τέλος συμμετείχαν και εργαζόμενοι στην Amazon και στην αυτοκινητοβιομηχανία PSA Stellantis. Αξίζει να σημειωθεί πως η μαζική κινητοποίηση στο Παρίσι χτυπήθηκε βίαια από τις αστυνομικές δυνάμεις, ενώ στελέχη της κυβέρνησης «βόλταραν» στα κυρίαρχα ΜΜΕ, κηρύσσοντας τις απεργίες «απαράδεκτες».
Στη #Γαλλια μεγάλη #απεργια ενάντια στην #ακριβεια συγκλονίζει τη χώρα. Κλειστά διυλιστήρια και πυρηνικά εργοστάσια. Καταλήψεις σχολείων. Η αστυνομία ρίχνει χημικά χτυπά & συλλαμβάνει μαθητές/ριες. Το πρόσωπο της ”δημοκρατικής Ευρώπης”. Βίντεο από @RevPermanente #antireport pic.twitter.com/NxqJ8bKpZ1
— Μένουμε Ενεργοί – Υγεία, Συλλογικότητα, Αλληλεγγύη (@Covid19energoi) October 18, 2022
Στο μεταξύ, στο πιο σημαντικό μέτωπο, τα διυλιστήρια, οι εξελίξεις μοιάζουν καταιγιστικές. Σε παράρτημα της Esso-ExxonΜobil στο Πορτ Ζερόμ σιρ Σεΐν, η απεργία έληξε στις 14 Οκτωβρίου μετά από 24 μέρες, με τον εκπρόσωπο του παραρτήματος της CGT να δηλώνει κατά τη λήξη της συνέλευσης των εργαζομένων πως «οι διαπραγματεύσεις με τη διοίκηση έχουν μπλοκαριστεί, οι επιτάξεις έχουν τεθεί σε ισχύ και δεν έχουμε πλέον κανένα μοχλό πίεσης για να αγωνιστούμε». Μια ημέρα πριν, η απεργία είχε αρθεί και σε άλλο εργοστάσιο της ίδιας εταιρείας. Αντιθέτως, οι απεργοί σε 2 από τα 4 διυλιστήρια της TotalEnergies (που ελέγχει το ένα τρίτο του συνόλου των πρατηρίων της χώρας) συνεχίζουν σε αγωνιστική κατεύθυνση. Παρά το «μαστίγιο» της κυβέρνησης με επιτάξεις σε αποθήκη καυσίμων της εταιρείας και το «καρότο» της διοίκησης με τη σύναψη συμφωνίας με τα μετριοπαθή σωματεία CFDT και CFE-CGC για αυξήσεις 7% και καταβολή μπόνους, το πιο μαχόμενο κομμάτι των εργατών και η CGT (παρά τις ιστορικές της αντιφάσεις) αρνούνται να συμβιβαστούν και συνεχίζουν την απεργία μέχρι να κερδίσουν αυξήσεις στο ύψος του πληθωρισμού. Φυσικά, πρέπει να σημειωθεί πως η τρομοκρατία «έσπασε» τους εργαζομένους στα 2 διυλιστήρια της Total τα οποία έληξαν την απεργία στις 21/10…
«Όπλο» του εργατικού κινήματος στη Γαλλία είναι ο σωματειακός συντονισμός. Ενδεικτικά, στα πλαίσια σχεδιασμού δράσεων για τις 18 Οκτώβρη έλαβε χώρα κοινή συνάντηση μεταξύ των εργατικών συνδικάτων CGT και SUD με το εκπαιδευτικό FSU, από κοινού με τις μαθητικές/φοιτητικές οργανώσεις Fidl, MNL και Unef.
