Παναγιώτης Ξοπλίδης
Με 24ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες απαντούν οι εργάτες της «Μαλαματίνα» στο όργιο βίας και καταστολής από κυβέρνηση
και εργοδοσία. Ανάγκη μαζικής και έμπρακτης ταξικής αλληλεγγύης, ενόψει και του αγωνιστικού ραντεβού της ΔΕΘ.
Εναν σκληρό και δίκαιο αγώνα δίνουν εδώ και έξι εβδομάδες οι εργαζόμενοι στη «Μαλαματίνα», ενάντια στις απολύσεις των συναδέλφων τους, τις ατομικές συμβάσεις και την προσπάθεια διάλυσης του σωματείου. Απέναντί τους έχουν την εργοδοσία, αλλά και το πλέγμα κυβέρνησης-
αστυνομίας και δικαστικών αρχών, που έχουν στήσει μια πρωτοφανή επιχείρηση απεργοσπασίας και καταστολής.
Την Τετάρτη 31 Αυγούστου οι απεργοί και δεκάδες αλληλέγγυοι αγωνιστές δέχτηκαν βάρβαρη επίθεση, όταν εμφανίστηκε λεωφορείο με ελάχιστους απεργοσπάστες, στελέχη και υπαλλήλους γραφείου, χωρίς κανέναν εργάτη από την παραγωγή, οι οποίοι επιχείρησαν να περάσουν στο εσωτερικό του εργοστασίου. Ως συνοδεία είχαν τα ΜΑΤ που εξαπέλυσαν επίθεση με χημικά και γκλοπ, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό τουλάχιστον δέκα ατόμων (οι έξι μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο), ενώ έγιναν και δύο συλλήψεις, μία εξ αυτών του προέδρου του Σωματείου και της Πανελλαδικής Ομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Εμφιαλωμένων Ποτών, Γιάννη Φραγκίδη.
Η καταστολή δεν έκαμψε τους απεργούς αλλά δυνάμωσε τον αγώνα τους
Κλούβες των ΜΑΤ έχουν κάνει πλέον «κατάληψη» στο εργοστάσιο, μετά από αλλεπάλληλες επιθέσεις στους απεργούς που βρίσκονταν στην πύλη των εγκαταστάσεων. Το μέγεθος της βίαιης καταστολής ανάγκασε ακόμα και το ΕΚ Θεσσαλονίκης, υπό την πίεση της εργατικής αντίδρασης, να προκηρύξει 24ωρη πανεργατική απεργία στην πόλη την 1η Σεπτέμβρη. Η καταστολή όχι μόνο δεν έκαμψε τους απεργούς αλλά δυνάμωσε ακόμα περισσότερο τον αγώνα τους, με απόφαση του Σωματείου για κήρυξη 24ωρων απεργιών έως και την Πέμπτη 15 Σεπτέμβρη. «Εμείς είμαστε αποφασισμένοι να μην κάνουμε πίσω. Για μας κόκκινη γραμμή είναι οι 15 απολύσεις. Είμαστε κάθε μέρα εδώ και θα συνεχίσουμε να είμαστε μέχρι να λυθεί το ζήτημα, το οποίο είναι να παρθούν πίσω οι 15 απολύσεις, και (η εργοδοσία) να υπογράψει μια συλλογική σύμβαση για το καινούργιο έτος», δήλωσε στο Πριν ο πρόεδρος του σωματείου Γ. Φραγκίδης.
Η απεργία στη «Μαλαματίνα» αναδεικνύει το σύνολο του σύγχρονου εργασιακού μεσαίωνα και της σύγκρουσης της εργατικής τάξης με το κεφάλαιο. Η νέα διοίκηση της εταιρείας αξιοποιεί τους νόμους που ψηφίστηκαν στην ελληνική Βουλή τα τελευταία χρόνια, ώστε να ξεμπερδεύει με τους παλιούς εργαζόμενους και τα κεκτημένα δικαιώματά τους, να διαλύσει το σωματείο, να επιβάλει ατομικές συμβάσεις. σχέδιό της είναι το κλείσιμο τμημάτων, σε πρώτη φάση του τμήματος οδηγών-πωλητών, στη συνέχεια του τμήματος των χειριστών κλαρκ, για να προχωρήσουν και αναδιαρθρώσεις στο τμήμα παραγωγής. Την ίδια στιγμή της χαρίζονται τόκοι από θαλασσοδάνεια και χρέη προς το Δημόσιο (κούρεμα 90%
των οφειλών σε πιστωτές και 50-55% προς το Δημόσιο). Με τις ευνοϊκές ρυθμίσεις κυβέρνησης και δικαστών υπήρξε συνολική μείωση των χρεών κατά 70-80%.
Αντίθετα, οι εργαζόμενοι καλούνται να ζήσουν με μισθούς πείνας σε συνθήκες ακρίβειας και λεηλασίας εισοδημάτων και δικαιωμάτων. Γι’ αυτό ο αγώνας των εργαζομένων της «Μαλαματίνα» είναι αγώνας όλης της εργατικής τάξης. είναι ένας αγώνας που πρέπει να νικήσει, να γίνει μέρος του συνολικού αγώνα ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική των κυβερνήσεων του κεφαλαίου, των βιομηχάνων και των τραπεζιτών. Η μάχη για να μην περάσει ο απεργοσπαστικός μηχανισμός στο εργοστάσιο δείχνει τον δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα και της ταξικής αλληλεγγύης, ενάντια και στις λογικές άσφαιρων κινητοποιήσεων, όπως αυτών της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας για τον νόμο Χατζηδάκη. Ούτε αρκούν αγώνες με μοναδικό σκοπό την «εξαγωγή συμπερασμάτων».
Η ανάγκη της μαζικής και έμπρακτης αλληλεγγύης όλων των σωματείων και των συλλογικοτήτων του λαού είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Ανοίγεται ένας νέος δρόμος που απαιτεί βήματα ενότητας των εργατικών αντιστάσεων, με ανεξαρτησία από τον υποταγμένο συνδικαλισμό και χειραφέτηση των εργαζομένων. Δεν αρκεί μόνο η άμυνα ανά κλάδο, απαιτείται και ο κοινός βηματισμός που θα ενοποιεί τους μόνιμους με τους συμβασιούχους, τους σταθερούς με τους ελαστικούς, τους ντόπιους με τους μετανάστες. Η ταξική συγκέντρωση στα εγκαίνια της ΔΕΘ στις 10 Σεπτέμβρη στις
6 μ.μ. στην Καμάρα έχει αυτή τη στόχευση, τον μαζικό, ανυποχώρητο αγώνα που δεν θα διεκδικεί μόνο τα ψίχουλα που πέφτουν από το φαγοπότι του κεφαλαίου.
Απεργία στη Μαλαματίνα: Συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Αθήνα (Videos)
