Μέλος ΔΣ του Φοιτητικού Συλλόγου Τοπογράφων ΕΜΠ
«Κάνουμε ξεκάθαρο πως με όπλο μας τις γενικές μας συνελεύσεις και τις αποφάσεις των φοιτητικών μας συλλόγων δεν θα αφήσουμε
την πανεπιστημιακή αστυνομία να μπει μέσα στις σχολές μας, πως θα αντιπαλέψουμε την πολιτική της φτώχειας, της ακρίβειας και του πολέμου που μας έχουν επιβάλει, πως δεν θα σταματήσουμε να διεκδικούμε ένα πανεπιστήμιο ανοιχτό για όλες και για όλους», δηλώνει στο Πριν η φοιτήτρια Ηρώ Αθανασίου.
Συνέντευξη στον Κυριάκο Νασόπουλο
▶ Γιατί θεωρείς ότι η κυβέρνηση επιλέγει να προχωρήσει τώρα στην εφαρμογή του μέτρου της πανεπιστημιακής αστυνομίας;
Τις τελευταίες βδομάδες βλέπουμε πως η κυβέρνηση προχωράει στην σταδιακή εφαρμογή του μέτρου της πανεπιστημιακής αστυνομίας με την τοποθέτηση της ΟΠΠΙ έξω από τις πύλες του ΕΚΠΑ και του ΕΜΠ συνοδεία των ΜΑΤ αλλά και εντός του ΑΠΘ το βράδυ της Τετάρτης (14/9). Η πανεπιστημιακή αστυνομία έρχεται πρώτα και κύρια όχι για τα πατάξει την «ανομία» εντός των πανεπιστημίων, αλλά για να προωθήσει το δόγμα «νόμος και τάξη», να καταστείλει κάθε φωνή αμφισβήτησης και συνδικαλιστικής δράσης, να προχωρήσει αναίμακτα στην περαιτέρω επιχειρηματικοποίηση των πανεπιστημίων μέσω του νέου νόμου πλαισίου που προβλέπει συμβούλια διοίκησης (αποτελούμενα από managers επιχειρήσεων), αλλά και συνολικά του νόμου Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη που προβλέπει διαγραφές, τοποθέτηση τουρνικέ στις εισόδους των ιδρυμάτων, κάρτες εισόδου, πειθαρχικά σε φοιτητές, ελάχιστη βάση εισαγωγής. Η πανεπιστημιακή αστυνομία έρχεται, λοιπόν, να περιφρουρήσει ένα πανεπιστήμιο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της κυβέρνησης, δηλαδή ένα πανεπιστήμιο για λίγους, αποστειρωμένο, που δεν θα λειτουργεί για τις πραγματικές ανάγκες των φοιτητών/τριών αλλά για τις ανάγκες της αγοράς. Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες, ωστόσο, κάνουν ξεκάθαρο όλο αυτόν τον καιρό πως το συγκεκριμένο μέτρο δεν θα εφαρμοστεί, πως δεν ζήσουμε σε αστυνομοκρατούμενα πανεπιστήμια, πως δεν θα δούμε άλλα ανοιγμένα κεφάλια συμφοιτητών/τριών μας!
▶ Η υπουργός Παιδείας, Νίκη Κεραμέως, έχει δηλώσει πως «κάποιες ισχνές μειοψηφίες» αντιδρούν στην θεσμοθέτηση της πανεπιστημιακής αστυνομίας. Είναι έτσι τα πράγματα;
Η υπουργός Παιδείας, όσο και αν ισχυρίζεται πως αυτές οι ισχνές μειοψηφίες είναι που αντιδρούν στην τοποθέτηση της ΟΠΠΙ στις σχολές μας, την διαψεύδει η ίδια η κοινωνία και η πραγματικότητα. Όλο το προηγούμενο διάστημα είδαμε διαδηλώσεις χιλιάδων ατόμων στο κέντρο της Αθήνας αλλά και στις συγκεντρώσεις των πυλών του ΕΚΠΑ και του ΕΜΠ. Φοιτητές, εργατικά σωματεία, μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας, κόσμος της γειτονιάς, μικρά παιδιά και ηλικιωμένοι ήταν εκεί, στήριζαν τις συγκεντρώσεις και διαδήλωναν ενάντια στο μέτρο της πανεπιστημιακής αστυνομίας. Αυτές είναι οι ισχνές μειοψηφίες που ευαγγελίζεται η υπουργός Παιδείας. Είναι γεγονός πως η δημιουργία της πανεπιστημιακής αστυνομίας αφορά και επηρεάζει όχι μόνο τη φοιτητιώσα νεολαία άλλα σύσσωμη την κοινωνία, η οποία καθημερινά παλεύει ενάντια στην καταστολή και τον αυταρχισμό της κυβέρνησης σε δρόμους, πλατείες, γειτονιές. Παρόμοιες δηλώσεις έκανε και ο δήμαρχος της Αθήνας, Κώστας Μπακογιάννης, μιλώντας για τις «μειοψηφίες» που αντιδρούν στην δημιουργία του μετρό στην πλατεία Εξαρχείων, ο οποίος δεν είδε μάλλον τις χιλιάδες κόσμου που διαδήλωσαν τις προάλλες στις γειτονιές των Εξαρχείων, κόντρα στον εξευγενισμό της περιοχής, στην καταστολή που δέχονται οι κάτοικοι καθημερινά, αλλά και στις εγκληματικές πράξεις των ΜΑΤ-τρομοκρατών που έχουν στρατοπεδεύσει στην πλατεία.
Στόχος του φοιτητικού κινήματος, με την πάλη του ενάντια στην ΟΠΠΙ, είναι να βάλει τη σφραγίδα του στον νέο γύρο κοινωνικών αναμετρήσεων
▶ Εδώ και μέρες, εν μέσω εξεταστικής περιόδου, πραγματοποιούνται κινητοποιήσεις, συνελεύσεις σε αρκετούς φοιτητικούς συλλόγους στην Αθήνα. Ποια είναι τα βασικά αιτήματα που προτάσσονται;
Εδώ και μέρες όντως, έπειτα από την εμφάνιση της ΟΠΠΙ στις πύλες των ιδρυμάτων του ΕΚΠΑ και του ΕΜΠ, οι φοιτητικοί σύλλογοι κινητοποιήθηκαν άμεσα, καλέστηκαν γενικές συνελεύσεις, συγκεντρώσεις, αλλά και κεντρικές πορείες στο κέντρο της Αθήνας οι οποίες, παρά την ιδιαιτερότητα της περιόδου, ήταν μαζικές και με ιδιαίτερο παλμό. Μέσα από τις γενικές μας συνελεύσεις ως βασικό μας στόχο θέτουμε την υπεράσπιση του δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου. Παλεύουμε για ολόπλευρη μόρφωση και σπουδές στο ύψος των αναγκών μας και απαιτούμε αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης των πανεπιστημίων μας. Επιπλέον, ζητάμε να δοθούν χρήματα για την φοιτητική μέριμνα και όχι για την πανεπιστημιακή αστυνομία για την οποία έχουν ήδη δοθεί ήδη 30 εκατομμύρια ευρώ. Κάνουμε ξεκάθαρο πως με όπλο μας τις γενικές μας συνελεύσεις και τις αποφάσεις των φοιτητικών μας συλλόγων δεν θα αφήσουμε την πανεπιστημιακή αστυνομία να μπει μέσα στις σχολές μας, πως θα αντιπαλέψουμε την πολιτική της φτώχειας, της ακρίβειας και του πολέμου που μας έχουν επιβάλλει, πως δεν θα σταματήσουμε να διεκδικούμε ένα πανεπιστήμιο ανοιχτό για όλες και για όλους. Οι γενικές συνελεύσεις και οι συντονισμοί των φοιτητικών συλλόγων μέσα από τις αποφάσεις τους είναι ο μόνος τρόπος να πάρουμε εμείς, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες, την κατάσταση στα χέρια μας, να γίνουμε εκείνο το δυναμικό που στελεχώνει τις κινητοποιήσεις μας, να υλοποιήσουμε τις αποφάσεις μας!
▶ Πώς σκοπεύετε να προχωρήσετε από εδώ και πέρα;
Στόχος του φοιτητικού κινήματος, με προμετωπίδα την πάλη του ενάντια στην πανεπιστημιακή αστυνομία, είναι να βάλει την σφραγίδα του στο νέο γύρο κοινωνικών αναμετρήσεων που ξεδιπλώνεται και να θέσει το πολιτικό υπόβαθρο για την έκφραση της λαϊκής οργής με αντικαπιταλιστικό πρόσημο και κατεύθυνση. Μέσω της ανασυγκρότησης του φοιτητικού κινήματος και της μαζικοποίησης των διεργασιών της, οι φοιτητικοί σύλλογοι πρέπει να αποτελέσουν χώρο έκφρασης όλων των αγωνιστικών τάσεων των φοιτητών και φοιτητριών. Αυτό σημαίνει διαδικασίες που αφορούν τόσο τα ζητήματα της σχολής όσο και τα ευρύτερα κοινωνικοπολιτικά, με στόχο την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των φοιτητών και φοιτητριών εντός του κοινωνικού τους χώρου αλλά και έξω από αυτόν, πάντα δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στα πιο πληττόμενα και ταξικά κομμάτια αυτών.
▶ Τι θα σημάνει, λοιπόν, πιθανό μπλοκάρισμα της εισόδου της ΟΠΠΙ στα πανεπιστήμια;
Η νεολαία μπορεί και πρέπει να παίξει τον αστάθμητο και καθοριστικό παράγοντα της εποχής μας για να πυροδοτήσει εκείνες τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις που θα θέσουν τριγμούς στα αστικά επιτελεία, θα αμφισβητήσουν την κυβέρνηση και θα θέσουν στο στόχαστρο τους θεμελιακούς πυλώνες της αστικής πολιτικής. Για να ηττηθεί η κυβέρνηση και κάθε επίδοξος συνεχιστής του έργου της, για να ηττηθεί η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που στόχο έχει την εγκαθίδρυση του επιχειρηματικού πανεπιστημίου που έχει ανάγκη ο σύγχρονος καπιταλισμός, για να νικήσουν οι ανάγκες μας! Το πανεπιστήμιο του 2030 δεν θα είναι αυτό που σκιαγραφεί ο νέος νόμος αλλά αυτό που η γνώση και η έρευνα θα είναι στραμμένο στις κοινωνικές ανάγκες, γεμάτο συλλογικές διαδικασίες και ζωή!
