Κώστας Μαγκλάρας, Κική Μένου*
▸Από την Τρίτη 9 Αυγούστου κάποια αυτονόητα πράγματα έχουν πάψει να είναι δεδομένα για τους κατοίκους των Εξαρχείων.
Προσαγωγές σε νέους θαμώνες, σεξιστικές και παρενοχλητικές συμπεριφορές, ξυλοδαρμοί γυναικών στο εργοτάξιο από τους «φρουρούς» της λαμαρίνας και απειλές είναι η καθημερινή πραγματικότητα για τους κατοίκους της γειτονιάς στο κέντρο της Αθήνας. Κυβέρνηση, δημοτική αρχή και κεφάλαιο (Αττικό Μετρό ΑΕ), σε απόλυτη σύμπνοια, επιδιώκουν να μετατρέψουν την πλατεία Εξαρχείων σε ένα περιφραγμένο από λαμαρίνες και συρματοπλέγματα άβατο-εργοτάξιο για την κατασκευή στάσης μετρό της Γραμμής 4.
Η νέα εικόνα της πλατείας-φρούριο που είναι περικυκλωμένη σε μόνιμη και καθημερινή βάση από πάνοπλες δυνάμεις της ΕΛΑΣ, έρχεται να συμπληρώσει την αυταρχική πολιτική της κυβέρνησης με την πανεπιστημιακή αστυνομία, τις επιθέσεις σε συναυλία στο ΑΠΘ με τα ΜΑΤ, τους ξυλοδαρμούς στους απεργούς της «Μαλαματίνα» και το όργιο καταστολής στη φοιτητική κινητοποίηση το Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου στα Προπύλαια. Όσο βαθαίνει η κρίση του κεφαλαίου, τόσο θα επιδιώκεται η βαθύτερη εκμετάλλευση εργαζομένων, νεολαίας και περιβάλλοντος, με την υφαρπαγή μισθών, δικαιωμάτων, μόνιμων/σταθερών υπηρεσιών και ελεύθερων δημόσιων χώρων.
Ο σκοπός της εκστρατείας Μπακογιάννη-ΝΔ-ΕΛΑΣ-Αττικό Μετρό, ασφαλώς δεν είναι η βελτιστοποίηση της μετακίνησης κατοίκων και εργαζομένων στο κέντρο της πόλης. Άλλωστε αν ήταν αυτό το ζητούμενο, το όλο εγχείρημα θα έπρεπε να αποτελείται από ένα συγκοινωνιολογικό σχέδιο με αποκατάσταση των δρομολογίων λεωφορείων και τρόλεϊ στην περιοχή, τα οποία έχουν καταργηθεί με στρατηγική πολιτική βούληση την πρόκληση κυκλοφοριακής συμφόρησης και συνεπώς την απαξίωση των Εξαρχείων. Αντ’ αυτού, σαν «συνταγή σωτηρίας» αναδείχθηκε και προβάλλεται, η κατασκευή σταθμού του μετρό στην πλατεία Εξαρχείων. Σε μία περιοχή που κατά τ’ άλλα έχει ήδη σε ακτίνα μικρότερη των 800 μέτρων, όχι έναν, όχι δύο, αλλά τρεις σταθμούς του μετρό και του ηλεκτρικού, την ίδια στιγμή που άλλες περιοχές του δήμου μπορεί να απέχουν ακόμα και διπλάσια απόσταση από κάποιον σταθμό του μετρό.
Η αντιδραστική επίθεση κεφαλαίου-«επενδυτών»-κυβέρνησης με τη σιωπηρή συμφωνία και ευθύνη της αντιπολίτευσης του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να σταματήσει. Το μετρό στην πλατεία Εξαρχείων δεν είναι «ένα αναγκαίο έργο», ούτε ένα έργο για τις ανάγκες των εργαζομένων και των κατοίκων ενώ δεν αρκούν μερικές τεχνικές βελτιώσεις υποτιμώντας τη συνολική προσπάθεια για επέλαση στο χώρο.
Για να εμπεδωθεί η υποταγή στις επιλογές τους κεφαλαίου στον αστικό χώρο δημοτικές-περιφερειακές διοικήσεις αποψιλώνουν δημόσιες υπηρεσίες (τεχνικές, κοινωνικές υπηρεσίες και πράσινο), μέσω της παράκαμψης και αντικατάστασης των υπηρεσιών από ιδιωτικούς μηχανισμούς, έτσι οδηγούμαστε στην περαιτέρω ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών των δήμων και στη νομιμοποίηση «έργων βιτρίνας». Εμπορευματοποίηση υπηρεσιών και έμμεση ιδιωτικοποίηση δημόσιων χώρων για τις ανάγκες της τουριστικοποίησης πάνε χέρι χέρι στο αφήγημα «Νόμος- Τάξη-Κέρδος».
Στην Αθήνα, το σχέδιο της τουριστικοποίησης αποτελεί σήμερα βασική προτεραιότητα για το δήμο, την περιφέρεια αλλά και την κυβέρνηση διαμέσου των κατά περίπτωση υπουργείων (υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών για μετρό, υπουργείο Πολιτισμού για Ακαδημία Πλάτωνος, δήμος για αναπλάσεις σε Δρακόπουλο, Στρέφη, Κύπρου κ.α). Ταυτόχρονα, όμως, αποτελεί πεδίο έντονης σύγκρουσης με το πολύμορφο αγωνιστικό δυναμικό κατοίκων και εργαζόμενων στην περιοχή το οποίο συσπειρώνεται σε μια σειρά από συλλογικότητες και κινήσεις.
Τα Εξάρχεια αποτελούν μια κεντρική μάχη σε αυτή την αντιπαράθεση κεφαλαίου- εργασίας στο δημόσιο χώρο, απαιτείται άμεσα οι αντιστάσεις να πλαισιωθούν και να γίνουν ένα μαζικό κίνημα γειτονιάς που θα παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των πόλεων τα επόμενα χρόνια. Οι κάτοικοι ξέρουν ότι έχουν να αντιμετωπίσουν ένα έργο για την επόμενη δεκαετία και δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν βήμα πίσω. Κάθε πράξη τους είναι βήμα προς τη νίκη και τη διασφάλιση της πλατείας. Είμαστε κομμάτι τους, θα είμαστε μαζί τους μέχρι τη νίκη, την απομάκρυνση των αστυνομικών δυνάμεων από τη γειτονιά, την παραχώρηση της πλατείας στους κατοίκους. Όλες και όλοι στο Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου στις 6 το απόγευμα στο Μουσείο (Πατησίων)!
*μέλη Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αθήνα, ομάδα 1ης κοινότητας
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (24.9.22)
