Γιώργος Κρεασίδης
▸ Η ΝΔ λέει πως όσοι αντιδρούν παίζουν παιχνίδι Πούτιν κι Ερντογάν και διαγκωνίζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ για το ποιος φέρνει «σταθερότητα».
Καθώς η κυβέρνηση της ΝΔ αντιμετωπίζει μια όλο και εντεινόμενη κοινωνική δυσαρέσκεια, ο Μητσοτάκης ανεβαίνει στη Θεσσαλονίκη για να ξεκινήσει το επόμενο Σάββατο, στα εγκαίνια της ΔΕΘ, την παρατεταμένη προεκλογική εκστρατεία. Η κυβέρνηση βασίζει το προπαγανδιστικό της αφήγημα στην προσπάθεια να εμφανιστεί ως δύναμη πολιτικής σταθερότητας, μπροστά και στον δύσκολο χειμώνα που όλοι βλέπουν να έρχεται λόγω της ακρίβειας και των ανατιμήσεων σε ενέργεια και καύσιμα. Αλλά και λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, που φαίνεται ότι δεν θα τελειώσει σύντομα.
Η πολιτική αστάθεια έχει βαθύτερες ρίζες και έρχεται από την όξυνση του κοινωνικού προβλήματος, όπως εξάλλου συμβαίνει σε ολόκληρη την ΕΕ, αλλά και ευρύτερα σε διεθνές επίπεδο. Η επιθετική αντιλαϊκή πολιτική της ΝΔ, σε συνδυασμό με τις κατευθύνσεις της ΕΕ, εντείνει και δίνει χαρακτήρα καθεστώτος στα αλλεπάλληλα αντικοινωνικά μέτρα και αναδιαρθρώσεις μιας δεκαετίας μνημονίων. Μεγαλώνει έτσι το κόστος της κοινωνικής, υγειονομικής, περιβαλλοντικής και ενεργειακής κρίσης. Σε συνδυασμό μάλιστα με τον ακραίο αυταρχισμό για την επιβολή αυτή της πολιτικής, δημιουργείται μια κοινωνική ασφυξία για πλατιά λαϊκά στρώματα, η οποία διαβρώνει τη συνοχή της κοινωνικής και εκλογικής βάσης της ΝΔ.
Αυτά λειτουργούν καθοριστικά, ώστε να διαφημίζεται πως οι υποσχέσεις για παροχές θα αποτελέσουν κεντρικό στοιχείο σε όσα θα πει ο Μητσοτάκης το επόμενο Σάββατο στη ΔΕΘ. Σε σημείο μάλιστα που η ΕΕ, ο κόσμος του κεφαλαίου και οι εκφραστές του, όπως ο Στουρνάρας της Τράπεζας της Ελλάδος, να διαμηνύουν την «ανησυχία» τους για προσδοκίες που μπορεί να κλονίσουν το καθεστώς αιώνιας λιτότητας που επιβάλλει η δημοσιονομική σταθερότητα. Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι η μερίδα του λέοντος, όπως οι επιδοτήσεις σε ρεύμα και καύσιμα, στην πραγματικότητα αθροίζονται στη λεία της κερδοσκοπίας των μονοπωλίων αυτών των κλάδων, όπως τα Ελληνικά Πετρέλαια που πανηγυρίζουν για υπερκέρδη 535 εκατ. ευρώ στο β’ τρίμηνο του 2022, όταν τα περσινά αντίστοιχα ήταν 79 εκατ. Τα ψίχουλα που θα τάξει ο Μητσοτάκης δεν θα βγάλουν κανένα από την φτώχεια και την ασφυκτική πίεση της ακρίβειας. Ούτε μπορεί να αποτελέσει ελπίδα ένα άλλο μείγμα επιδοματικής πολιτικής, όταν την ίδια στιγμή αυτές οι συνταγές αρνούνται τις αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, τον έλεγχο τιμών, το τέλος της φοροληστείας των λαϊκών στρωμάτων και των ιδιωτικοποιήσεων.
Προσπαθώντας να υποστηρίξει την γραμμή της περί σταθερότητας η ΝΔ δεν αρκείται στο να την ταυτίζει με την παραμονή της στην εξουσία. Φτάνει στο σημείο να ισχυρίζεται ότι η Ρωσία και ο Ερντογάν θέλουν αλλαγή κυβέρνησης στην Ελλάδα. Άρα, όποιος αντιδρά στην κυβέρνηση… παίζει το παιχνίδι του Πούτιν και της Τουρκίας! Η ΝΔ αντιγράφει την προπαγάνδα της δεξιάς του 1950 που βάφτιζε «αντεθνικώς δρώντες» όσους αμφισβητούσαν έστω και στον ελάχιστο βαθμό το μετεμφυλιακό αντιλαϊκό καθεστώς.
Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση διευκολύνεται από την κριτική του ΣΥΡΙΖΑ ότι η ΝΔ ή για την ακρίβεια ο Κ. Μητσοτάκης, πρέπει να φύγει γιατί υπονομεύει τους θεσμούς και οδηγεί σε αστάθεια. Αφήνει έτσι στο απυρόβλητο τους πυλώνες της αντιλαϊκής πολιτικής που διαμορφώνουν οι ελληνικές κυβερνήσεις με την ΕΕ, ελπίζοντας έτσι να κρύψει την έλλειψη κόκκινων γραμμών απέναντι στη νεοφιλελεύθερη πολιτική και την πρόσδεση στον αμερικανονατοϊκό ιμπεριαλισμό.
Στον χειμώνα που έρχεται δεν χωρά εκλογική αναμονή — όποιος μείνει ακίνητος,
θα παγώσει!
Αντίστοιχα λειτουργεί και η συστηματική προσπάθεια να στενέψει η αντίθεση με την πολιτική της ΝΔ και τις δεσμεύσεις της απέναντι στο κεφάλαιο, την ΕΕ, αλλά και τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ, σε μια ρηχή κριτική στον Μητσοτάκη. Η Κουμουνδούρου ζητάει ερείσματα στα υπονοούμενα του Καραμανλή και του Δένδια ή τις κωλοτούμπες του Βενιζέλου, σαν να μην ταυτίζονται με τη διαχείριση της μνημονιακής κοινωνικής βαρβαρότητας.
Μπροστά στο χειμώνα που έρχεται γίνεται όλο και πιο πιεστικό το ερώτημα για την αναγκαία αριστερή πολιτική. Η άρνηση της πάλης για την ανατροπή της κυβέρνησης, που εκπροσωπεί βασικά το ΚΚΕ, προτάσσοντας το φόβο ότι θα οδηγηθούμε στην επανάληψη της ολέθριας διαχείρισης του ΣΥΡΙΖΑ, καταλήγει σε μια γραμμή που δεν βλέπει πέρα από τον οικονομικό αγώνα σε επιμέρους επίπεδο, είτε αφορά το αίτημα είτε τον κλάδο. Έτσι όμως μονοπωλεί τη ρήξη με την κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ και δίνει το δικό του περιεχόμενο, την κοινοβουλευτική εναλλαγή «για να φύγει ο Μητσοτάκης», νομιμοποιώντας έτσι τη συναίνεση με το ΠΑΣΟΚ και όχι μόνο. Και μαζί νομιμοποιεί τις χαμηλές προσδοκίες. Η ψήφιση από κοινού με τη ΝΔ του κυβερνητικού νομοσχεδίου για τα Ναυπηγεία Ελευσίνας προειδοποιεί για το πόσο μακριά πάει αυτή η γραμμή.
Στον χειμώνα που έρχεται δεν υπάρχει η πολυτέλεια ούτε για αγώνες χαμηλής έντασης ούτε για στάση εκλογικής αναμονής. Όποιος μείνει ακίνητος, θα παγώσει. Για να μη γίνει το αδιέξοδο του σύγχρονου καπιταλισμού μια κοινωνική τραγωδία, ο κόσμος της δουλειάς έχει σαν μόνη επιλογή τη σύγκρουση για την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της. Σε αυτό τον δρόμο δεν θα γεννηθούν απλά πολιτικά αντισώματα στη λογική του λιγότερου κακού, αλλά και οι μορφές οργάνωσης για να σωθεί ο λαός από τη φτώχεια και τον πόλεμο, μαζί με τις πολιτικές προϋποθέσεις της κοινωνικής ανατροπής που έχει ανάγκη η εποχή μας. Η ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση της ΔΕΘ το επόμενο Σάββατο 10 Σεπτέμβρη στις 6 μμ, στην Καμάρα, είναι μαχητικό κάλεσμα συσπείρωσης για αυτήν την πάλη ανατροπής.
