Χρήστος Επαμ. Κυργιάκης, αναδημοσίευση από τον Σελιδοδείκτη
Βρε καλώς τους άριστους! Τι έγινε μεγάλε ηγέτη μας; Παραιτείς και τα ανιψούδια σου τώρα; Δεν σου βγήκε η διαχείριση με το φιλαράκι σου τον καταδικασμένο βιαστή που κυκλοφορεί ελεύθερος και του αλλάζεις πόστο; Καλά, δε λέμε ότι θα τον πετάξεις στο δρόμο. Κάπου θα βρεθεί να χωθεί.
Εντάξει με το ανιψούδι. Συμβαίνουν αυτά στις μεγάλες και αγαπημένες οικογένειες που διαχειρίζονται εξουσία και χρήμα. Εκείνον τον Διοικητή της ΕΥΠ γιατί τον παραίτησες; Λόγω Ανδρουλάκη; Μα δεν έγινε τίποτα πρωτόγνωρο. Ανεβάζεις την πόλωση για να ξεχαστεί το πέπολο;
Τέλειωσαν τα κόλπα με τις πλατφόρμες και τα επιδόματα;
Ακριβαίνεις τη βενζίνη και μετά επιδοτείς τη φτώχεια.
Ακριβαίνεις το ρεύμα και μετά επιδοτείς την ανέχεια.
Ακριβαίνεις το φυσικό αέριο και μετά επιδοτείς τη μιζέρια.
Ακριβαίνεις τις διακοπές και μετά επιδοτείς την κατάθλιψη.
Η ζωή μας όμως είναι πιο ακριβή από τα συμφέροντα που υπηρετείς και δεν μπαίνει σε κανένα χρηματιστήριο.
Διαφημίζεις τη Μύκονο και την παρακμιακή χλιδή της και ζητάς κατανόηση από αυτούς που τις διακοπές μπορούν μόνο να τις γράφουν χωρίς να μπορούν να τις ζήσουν.
Δολοφονείς τις εργασιακές σχέσεις και βάζεις τον εργασιομανή πρώην Δαπίτη-μόνο αυτό-υπουργό σου να κάνει «τσαχπινιές» με την κάρτα «εργασίας» που θα έπρεπε να λέγεται κάρτα «νομιμοποίησης της εργοδοτικής καταπίεσης και αυθεραισίας».
Αφήνεις απροστάτευτα τα δάση γιατί «από την ίδρυσή τους», την φιλολογική αριστεία σας μέσα, καίγονταν και ξαναγεννιούνταν. Τι κι αν τώρα γίνονται φιλέτα οικόπεδα και φυτώρια ανεμογεννητριών; Άλλωστε όπως πολύ σοφά προέβλεψες, η μοίρα των δασών είναι να καίγονται.
Γι’ αυτό και προσέλαβες παπάδες και αστυνομικούς! Όλοι γνωρίζουν πόσο απαραίτητοι είναι και για την πρόληψη και για την αντιμετώπιση μιας πυρκαγιάς στο δάσος.
Πετάς με την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής μερικές δεκάδες χιλιάδες νέους εκτός ΑΕΙ και μετά κλείνεις το μάτι της Νικούλας στα Ιδιωτικά Εκπαιδευτικά μαγαζιά και παραμάγαζα, να ετοιμάζονται για νέα πελατεία.
Βράζει σαν καζάνι η κοινωνία από την οργή, το αίσθημα της αδικίας και την ανάγκη να σταματήσει να μεγαλώνει η ταξική ψαλίδα.
Δισεκατομμύρια τα κέρδη των εταιρειών παροχής ηλεκτρικής ενέργειας, αύξηση στις καταθέσεις των λίγων και οικονομική ανημπόρια για τους πολλούς.
Προσπάθησαν να πείσουν τους εργαζόμενους ότι για όλα τα δεινά φταίνε οι ίδιοι. Μετά έφταιξε κι ο πόλεμος. Τώρα, ξεχάστηκε κι αυτός, για την ώρα.
Όπως ξεχάστηκε και ο Covid-19.
122.230 κρούσματα, 138 διασωλημένοι και 355 απώλειες την προηγούμενη εβδομάδα. Κι όλα για την κυβέρνηση βαίνουν καλώς, σα να μην συμβαίνει τίποτα.
Ευτυχώς όμως που η «βαριά μας βιομηχανία», ο τουρισμός ντε, πάει από το καλό στο καλύτερο. Για τα αφεντικά εννοείται.
Κι οι εργαζόμενοι; Αυτοί, ας στοιβάζονται για πέντε και έξι μήνες σε ένα δωμάτιο δύο επί τρία με άλλους τρεις τέσσερεις. Γιατί τα δωμάτια, όπως και οι εργαζόμενοι είναι προς εκμετάλλευση. Δεν μπορούν να χαραμίζονται για να μένει η πλέμπα. Αλίμονο μόνο όταν η «πλέμπα», νιώσει τη δύναμή της!
Ατελείωτες ώρες δουλειάς για μισθούς-ψίχουλα. Και τα ένσημα μισά γιατί το αφεντικό ζορίζεται.
Οι εργαζόμενοι στην efood άνοιξαν το δρόμο και κατά πως φαίνεται συνεχίζουν να τον περπατάνε και να τον πλαταίνουν. Η διοίκηση όπως αναμενόταν, μετά την μεγάλη της ήττα, πέρασε στην αντεπίθεση πλαγιοκοπώντας την ενότητα των εργαζόμενων.
Μάλλον ετοιμάζεται να γνωρίσει μία ακόμα ήττα.
Αύγουστος, ο μήνας των διορισμών στα σχολεία, για μόνιμους και αναπληρωτές.
Πανηγυρίζει η κυρά-Νίκη για 25.000 διορισμούς επί των ημερών της.
Τσιμουδιά για τα 50.000 κενά, πάλι επί των ημερών της.
Κουβέντα για τα 11 χρόνια μηδενικών διορισμών, άσχετα αν στην ούγια έγραφε Ν.Δ φυσικά και ΠαΣοΚ και ΣυΡιζΑ, και διάφορα άλλα κόμματα-ρετάλια που συμπλήρωσαν το πάζλ της μνημονιακής ομάδας.
Ούτε λόγος για την υποβάθμιση των πτυχίων άλλοτε με ΑΣΕΠ και άλλοτε με προσοντολόγια.
Διαίρει και βασίλευε. Αγόρασε ελπίδες για να έχεις να τις πουλάς στους απελπισμένους.
Τρέξε στα φροντιστήρια για να δώσεις στον ΑΣΕΠ. Τρέξε να κάνεις μεταπτυχιακά για να έχεις προσόντα.
Και φυσικά, ατομική ευθύνη αν δεν τα καταφέρεις που στατιστικά είναι το πιο πιθανό.
Κατά τα άλλα, η ομηρία των συνταξιούχων εκπαιδευτικών συνεχίζεται. Δεν φτάνει που πετσόκοψαν το εφάπαξ και η σύνταξη έγινε χαρτζιλίκι, περνάνε και δυο τρία χρόνια μέχρι να αποδοθεί στους δικαιούχους.
Δεν ιδρώνει, προς το παρόν, το αυτί τους.
Σύντομα θα ιδρώνουν ολόκληροι.
Ξέρουν ότι η κατάσταση μυρίζει μπαρούτι και προσπαθούν να βρουν βαλβίδες αποσυμπίεσης.
Μπορούν ακόμη να κοκορεύονται ότι οι γυναικοκτονίες είναι λιγότερες από αυτές του Μεξικού (έντεκα την ημέρα επίσημα). Όμως, αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση και αν δεν υπάρξει μαζική και συλλογική παρέμβαση, το Μεξικό θα ξεπεραστεί.
Μόλις πρόσφατα αποφυλακίστηκε συζυγοκτόνος μετά από εφτά χρόνια φυλάκισης παρόλο που καταδικάστηκε σε είκοσι χρόνια κάθειρξη.
Μέτρησε, βλέπετε, ο πρότερος έντιμος βίος, όπως και με τον Κορκονέα. Δεν ήταν δα και κανένας αναρχικός, όπως ο Μιχαηλίδης, που δεν είχαν κανένα θέμα να τον αφήσουν να πεθάνει από την απεργία πείνας!
Άλλωστε το να ληστέψεις τράπεζα είναι χειρότερο από το να δολοφονήσεις, για την τυφλή μας δικαιοσύνη.
