Ιάσονας Μαρκάτος, μέλος του ΚΣ της νΚΑ
▸Είμαστε λίγες μέρες πριν τις φετινές φοιτητικές εκλογές, μια μάχη ιδιαίτερα κρίσιμη για το φοιτητικό κίνημα και τη νεολαία, αν αναλογιστεί κανείς τη στιγμή που αυτές γίνονται, αλλά και το ότι έχουν να διεξαχθούν τρία χρόνια.
Αυτό είναι το πρώτο και βασικό σημείο που πρέπει να στρέψουν το βλέμμα τους όλες οι μαχόμενες δυνάμεις και οι αγωνιστές που έχουν αναφορά στους φοιτητικούς συλλόγους και την αναγκαιότητα ανασυγκρότησής τους. Ας ξεκινήσουμε όμως από το βασικό πολιτικό ερώτημα που θέτει η ίδια η περίοδος. Οι νέοι και οι νέες καλούμαστε να απαντήσουμε αν θα δεχθούμε να πληρώσουμε άλλη μια κρίση τους, θυσιάζοντας το παρόν και την προοπτική μας. Αν θα δεχθούμε ο άδικος, ιμπεριαλιστικός πόλεμος να είναι κανονικότητα. Αν, τελικά, τα δικαιώματά μας μπορούν να μπαίνουν στο ζύγι με τα κέρδη των λίγων και να χάνουν, σε ένα περιβάλλον άδικης διαχείρισης της πανδημίας, απαγορεύσεων και δυστοπίας.
Με έναν αναγκαίο ρομαντισμό, με έπαρση στην επίκληση των σύγχρονων δυνατοτήτων και τάσεων, μπορούμε να πούμε ότι η νεολαία με έναν τρόπο, σε στιγμές και επιμέρους ξεσπάσματα, έχει δείξει τον δρόμο. Όταν οι φοιτητικοί σύλλογοι κουρέλιασαν τις απαγορεύσεις τους και έκαναν πορείες χιλιάδων σε όλη την Ελλάδα ενάντια στον νόμο Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη, όταν οι φοιτητές οργανώθηκαν μέσα από τις γενικές τους συνελεύσεις και πάλεψαν ενάντια στη διάλυση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας. Όταν ενώσαμε τις φωνές μας με τους εργαζόμενους ενάντια στη διάλυση των δικαιωμάτων μας. Όταν βρεθήκαμε σε κάθε μάχη ενάντια στον φασισμό, την καταπάτηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων, την έμφυλη βία και τον σεξισμό! Η νεολαία σε κάθε αγώνα ήταν εκεί!
Αυτό είναι που φοβάται και η κυβέρνηση, ότι αυτές οι μεγάλες στιγμές δεν θα μείνουν απλά στιγμές αλλά θα συγκροτήσουν μαχητικό κίνημα αντιπολίτευσης με διάρκεια και περιεχόμενο. Γι’ αυτό οξύνουν την καταστολή και τον αυταρχισμό. Οι εικόνες του ΑΠΘ τις τελευταίες μέρες είναι παράδειγμα του τι θα σημάνει η πανεπιστημιακή αστυνομία και η περιστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των ελευθεριών των φοιτητών. Αποτελεί ανοιχτή επίθεση απέναντι στους φοιτητικούς συλλόγους, τις διαδικασίες τους και τις φοιτητικές εκλογές. Ας κάνουμε τον φόβο τους πραγματικότητα!
Επενδύουν στην απομόνωση και την κρίση της συλλογικότητας που έχει δημιουργήσει η καραντίνα όλων των προηγούμενων χρόνων σε πλατιά κομμάτια της νεολαίας. Στον αντίποδα αυτού, απαιτείται μαζική εξόρμηση για την ενίσχυση των φοιτητικών συλλόγων και των συλλογικών αναπαραστάσεων. Μέσα στην πανδημία, μέσα στη σκληρή καθημερινότητα, η συλλογικότητα και οι μαζικοί φορείς αποτέλεσαν όπλο για να επιβάλουμε νίκες, να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας, αλλά και για να επικοινωνήσουμε, να αλληλεπιδράσουμε!
Η κυβέρνηση, λοιπόν, σηκώνει το γάντι και οξύνει ακόμα περισσότερο την αντιπαράθεση. Η ανακοινωμένη είσοδος της πανεπιστημιακής αστυνομίας μέσα στον Μάη και η επίθεση στους φοιτητικούς συλλόγους και τους μαχόμενους φοιτητές, είναι αναγκαίες προϋποθέσεις για να περάσει όσο πιο αναίμακτα γίνεται το νέο νομοσχέδιο που ετοιμάζει το υπουργείο. Ένα νομοσχέδιο που έρχεται να αποτελειώσει ότι έχει μείνει όρθιο από το δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο όπως το ξέραμε. Καταργήσεις και συγχωνεύσεις σχολών, διάλυση των επαγγελματικών δικαιωμάτων, των γνωστικών αντικειμένων και της επιστημονικής βάσης των σπουδών, απελευθέρωση των διδάκτρων και πολλά άλλα. Πατώντας πάνω στο έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων (ειδικά του νόμου Γαβρόγλου που πέρασε ο ΣΥΡΙΖΑ), αλλά και στους νόμους που προσεκτικά μέχρι τώρα έχει νομοθετήσει, θέλει να ολοκληρώσει αυτόν τον αντιδραστικό, μετασχηματισμό που χρόνια απαιτεί ο ΣΕΒ και η ΕΕ (συνθήκη Μπολόνια).
Οι εικόνες από το ΑΠΘ δείχνουν τι είδους πανεπιστήμιο θέλουν· η ενίσχυση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, της ΕΑΑΚ και των ανοιχτών αγωνιστικών ψηφοδελτίων είναι η καλύτερη απάντηση
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο είναι σημαντική η ενίσχυση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, της ΕΑΑΚ και των ανοιχτών αγωνιστικών ψηφοδελτίων στα οποία αυτή συμμετέχει. Ψήφος στην ΕΑΑΚ σημαίνει ενίσχυση της λογικής του ανυποχώρητου αγώνα και της αγωνιστικής ανασυγκρότησης των φοιτητικών συλλόγων, ώστε η μάχη να περάσει στα χέρια των φοιτητών και όχι των «ειδικών». Είναι πρώτα και κύρια σύγκρουση με την κυβέρνηση της ΝΔ και την πολιτική που εφαρμόζει σε παιδεία, υγεία και εργασία! Είναι απόρριψη της σάπιας συναίνεσης όλου του αστικού πολιτικού συστήματος, καθώς ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ δεσμεύονται στην ίδια πολιτική και κάνουν αντιπολίτευση στα επιμέρους, χωρίς να αμφισβητούν την πολιτική που εφαρμόζεται.
Είναι μάχη για το πανεπιστήμιο των αναγκών μας! Όχι απλά δε θα πατήσει η αστυνομία στις σχολές μας, αλλά θα παλέψουμε μέχρι τέλους για την επανακατοχύρωση του ασύλου. Για να δοθούν λεφτά στην παιδεία και τις κοινωνικές ανάγκες, όχι στους πολεμικούς εξοπλισμούς, την καταστολή και το χρέος. Για να σπουδάζουμε στο ύψος των αναγκών μας!
Σε αυτή τη μάχη σημαντική είναι και η ανώτερη συσπείρωση δυνάμεων με βάση το περιεχόμενο που εξυπηρετεί την προγραμματική και αγωνιστική ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος. Υπό αυτό το πρίσμα, σε διάφορους συλλόγους σχήματα ΕΑΑΚ συγκροτούν ανοιχτά, αγωνιστικά ψηφοδέλτια σε συνεργασία με τα σχήματα της ΑΡΕΝ, που δώσαμε από κοινού τη μάχη τα τελευταία χρόνια.
Μαυρίζουμε τη ΔΑΠ και τις καθεστωτικές παρατάξεις. Ευαγγελίζονται τον εκσυγχρονισμό των πανεπιστημίων, αλλά εννοούν τη διάλυση των μορφωτικών δικαιωμάτων μας και την καταστολή που προωθεί η κυβέρνησή τους. Καταψηφίζουν στα διοικητικά συμβούλια όλης της χώρας τα αντιπολεμικά συλλαλητήρια και τα ψηφίσματα καταδίκης της κυβερνητικής πολιτικής που φέρνει φτώχεια, ακρίβεια και αυταρχισμό! Μέσα στην πανδημία δεν έκαναν το παραμικρό για την ασφαλή επαναλειτουργία των ιδρυμάτων και για τη συγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων.
Λύση δεν αποτελεί και η ψήφος στην ΚΝΕ. Στην προεκλογική της καμπάνια σφραγίζει τη στάση που είχε σε όλους τους αγώνες: Ψευδής ανάδειξή της ως της μόνης αγωνιστικής δύναμης, οργάνωση των συλλόγων μέσα από τα ΔΣ και συμψηφισμός της ΕΑΑΚ και αριστερών σχημάτων με τη… ΔΑΠ και τις δυνάμεις διάλυσης των συλλόγων.
Στις 18 Μάη, λοιπόν, συμμετέχουμε μαζικά στις φοιτητικές εκλογές και ενισχύουμε τη φωνή του αγώνα, της διεκδίκησης και της ανατροπής!
