Στις 5 Μαρτίου 1951 εκτελέστηκε στη Θεσσαλονίκη, καταδικασμένος σε θάνατο, ο 23χρονος Νίκος Νικηφορίδης, μέλος της παράνομης ΕΠΟΝ. Το έγκλημά του; Μάζευε υπογραφές υπέρ της ειρήνης και του πυρηνικού αφοπλισμού! Τον Μάιο του 1963 τραμπούκοι του βαθέως κράτους δολοφόνησαν, επίσης στη Θεσσαλονίκη, τον αγωνιστή της ειρήνης και βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη. Το μίσος της αντίδρασης κατά του φιλειρηνικού και αντιπολεμικού κινήματος είναι διαχρονικό.
Δεν προξένησε έκπληξη, λοιπόν, η ένταση της επίθεσης των κυβερνητικών μέσων, των τρολ του ΝΑΤΟ και της Πρεσβείας και των αξιοθρήνητων «Μένουμε ευρώπη» και «Ανήκωμεν εις την Δύσιν» κατά της συναυλίας ειρήνης την Τρίτη στα Προπύλαια. Η πολύ μαζική συμμετοχή λαού και νεολαίας έριξε στα σκουπίδια την κυβερνητική προπαγάνδα, έδειξε πως πολύς κόσμος αγωνιά για την ειρήνη, καταδικάζει τον πόλεμο και τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, χωρίς να συντάσσεται με τα επιθετικά και πολεμοχαρή σχέδια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.
A huge #antiwar #CONCERT taking place at downtown #Athens Performed Mesecina , from war-suffered Balkans for #Ukraine️ #ΣυναυλιαΕιρηνης pic.twitter.com/nB4GSXzoba
— George Mourmouris (@GeorgeMourmour2) March 29, 2022
Το αντιπολεμικό κίνημα όμως δεν μπορεί να νικήσει, εάν δεν θέσει σαφείς στόχους, τους οποίους απέφυγαν οι διοργανωτές της συναυλίας. Στην Ελλάδα, όπου η κυβέρνηση της ΝΔ με τη συναίνεση ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ, προωθεί την ολοένα και μεγαλύτερη εμπλοκή στον πόλεμο στο πλευρό της αντιδραστικής κυβέρνησης Ζελένσκι και στα σχέδια του ΝΑΤΟ, αντιπολεμική στάση σημαίνει πρωτίστως αγώνας για απεμπλοκή, για κλείσιμο των βάσεων, έξοδο από ΝΑΤΟ και ΕΕ, κατάργηση των τρομερών εξοπλιστικών προγραμμάτων. Η μηχανή του πολέμου πρέπει να μπλοκαριστεί σε κάθε χώρα και συνολικά, χωρίς το κίνημα να μπαίνει στην υπηρεσία καμίας από τις δύο πλευρές που συγκρούονται στο έδαφος της Ουκρανίας και όχι μόνο.
