Εκπαιδευτικός, συνδικαλίστρια στo σωματείο Force Ouvriere
Η συγκλονιστική απεργιακή κινητοποίηση των εκπαιδευτικών στη Γαλλία στις 13 Γενάρη επέφερε κατακτήσεις, όπως την πρόσληψη 800 μόνιμων δασκάλων, αλλά ο αγώνας συνεχίζεται, τονίζει στο Πριν η συνδικαλίστρια Σεσίλ Κολέρ (Cécile Kohler). Η κυβέρνηση Μακρόν ανακοίνωσε το κλείσιμο εκατοντάδων τμημάτων την επόμενη σχολική χρονιά! «Δεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε τις διεκδικήσεις λόγω εκλογών, υπάρχει τεράστια απόρριψη της κυβέρνησης Μακρόν, όπως και της προηγούμενης της “Αριστεράς”», τονίζει η Σεσίλ Κολέρ.
Συνέντευξη στη Λίτσα Φρυδά
▶ Ποια είναι η αποτίμηση των πρόσφατων αγώνων των εκπαιδευτικών;
Η εξαιρετικά μαζική απεργία της 13ης Ιανουαρίου άνοιξε μια ρωγμή στο σχέδιο που έθεσε σε εφαρμογή η κυβέρνηση. Ο στόχος αυτού του σχεδίου ήταν η συναίνεση της ηγεσίας των συνδικαλιστικών οργανώσεων για να φιμωθούν οι διεκδικήσεις των εργαζομένων, στο όνομα της καταπολέμησης της πανδημίας. Ωστόσο, πανδημία ή όχι, ο υπουργός Εθνικής Παιδείας έχει καταργήσει περισσότερες από 7.000 θέσεις εκπαιδευτικών στη διάρκεια της πενταετούς διακυβέρνησης. Λόγω έλλειψης εκπαιδευτικών, χιλιάδες τμήματα έχουν κλείσει καθώς δεν γίνονται αναπληρώσεις των εκπαιδευτικών που απουσιάζουν (9.000 στις αρχές Ιανουαρίου). Το υπουργείο έφτασε στο σημείο να καλέσει συνταξιούχους καθηγητές και δευτεροετείς φοιτητές για την αναπλήρωσή τους!
Ο μέσος αριθμός μαθητών ανά τμήμα αυξάνεται σταθερά. Ως εκ τούτου, η επιδείνωση των συνθηκών εργασίας και μάθησης δεν έχει προηγούμενο. Παράλληλα, ο υπουργός έθεσε σε εφαρμογή υγειονομικά, δήθεν, πρωτόκολλα, μη διαχειρίσιμα από το προσωπικό και τις οικογένειες.
Στις 13 Ιανουαρίου η οργή γι αυτές τις απαράδεκτες συνθήκες ξέσπασε. Η κινητοποίηση ξεπέρασε το 75% στην πρωτοβάθμια και το 60% στην δευτεροβάθμια. Παντού, η κινητοποίηση ήταν μαζική· ένα παλιρροιακό κύμα που δεν είχαμε ξαναδεί τουλάχιστον από το 1968!
▶ Υπήρχαν αποτελέσματα από τις κινητοποιήσεις;
Ο πρωθυπουργός αναγκάστηκε να δεχθεί τα συνδικάτα και μια ένωση εκπροσώπων γονέων. Ανακοίνωσαν προσλήψεις 800 εκπαιδευτικών στην πρωτοβάθμια, καθώς και την αναβολή για τον Μάιο των εξετάσεων για το νέο απολυτήριο του Μπλανκέ, που ήταν προγραμματισμένες να διεξαχθούν τον Μάρτιο. Αυτές είναι δύο σημαντικές υποχωρήσεις της κυβέρνησης.
Πρώτο, η ανακοίνωση της πρόσληψης 800 μόνιμων υπαλλήλων (επομένως όχι επισφαλώς εργαζομένων) έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πολιτική που επέβαλε ο Μακρόν και οι κυβερνήσεις που προηγήθηκαν. Δεύτερο, η αναβολή των εξετάσεων του νέου απολυτηρίου αποτελεί ακόμα ένα πλήγμα στον υπουργό. Η μεταρρύθμιση του γυμνασίου και του απολυτηρίου δημιουργεί χάος, αυξάνει τις ανισότητες και έχει απορριφθεί σχεδόν ομόφωνα από τον κλάδο. Ως εκ τούτου, πατήσαμε πόδι για να πετύχουμε την πλήρη απόσυρση αυτής της μεταρρύθμισης. Οι επιτυχίες αυτές κάνουν τους εκπαιδευτικούς να εμπιστεύονται τις δυνάμεις τους και τη συλλογική δράση για την οπισθοχώρηση της κυβέρνησης και των αντεργατικών της μέτρων.
▶ Ποια είναι η κατάσταση του εκπαιδευτικού κινήματος μετά από τις μεγάλες κινητοποιήσεις;
Η μάχη συνεχίζεται. Αυτή τη στιγμή προτείνεται η επαναφορά του εθνικού απολυτηρίου, όπως ζητάει η πλειονότητα των εκπαιδευτικών συνδικάτων και των επιστημονικών ενώσεων. Αυτή η ενότητα στη βάση μιας σαφούς διεκδίκησης κατά ενός κεντρικού μέτρου του υπουργού Παιδείας είναι ένα πολύ σημαντικό στήριγμα για τους εργαζόμενους. Ταυτόχρονα, η οργή στις σχολικές μονάδες και στα σχολεία βαθαίνει. Ο υπουργός ανακοίνωσε για το επόμενο σχολικό έτος το κλείσιμο εκατοντάδων τμημάτων. Έτσι, βλέπουμε να ξεσπούν απεργιακές κινητοποιήσεις, προς το παρόν σποραδικά. Ξεκινούν από τους εργαζόμενους που λένε: «Φτάνει πια, δεν πάει άλλο», και οι οποίοι συχνά βασίζονται στους γονείς για να οργανώσουν την αντίστασή τους. Στο σωματείο στο οποίο δραστηριοποιούμαι (Force Ouvrière), συστρατευόμαστε πλήρως μαζί με τους εκπαιδευτικούς για να «πολιορκήσουμε» τον υπουργό και τους εκπροσώπους του σε τοπικό επίπεδο και να τον αναγκάσουμε να ικανοποιήσει τα αιτήματά μας. Προεδρικές εκλογές ή όχι (γίνονται σε δύο μήνες…) δεν μπορεί να υπάρξει ανακωχή.
▶ Πώς επιδρούν οι προεδρικές εκλογές;
Με το αιώνιο σενάριο της χρήσιμης ψήφου καταλήγεις να ψηφίζεις έναν από τους χειρότερους εχθρούς της εργατικής τάξης στο όνομα του αγώνα κατά της άκρας δεξιάς
Όταν ακούω ηγετικά στελέχη ορισμένων συνδικαλιστικών οργανώσεων, στο πιο υψηλό επίπεδο, έχω την αίσθηση ότι ορισμένοι μπαίνουν στον πειρασμό να εγκαταλείψουν τις διεκδικήσεις στο όνομα του αγώνα κατά της ακροδεξιάς. Αυτό είναι ένα επικίνδυνο παιχνίδι, επειδή επαναλαμβάνει το αιώνιο σενάριο της χρήσιμης ψήφου, όπου κάποιος καταλήγει να ψηφίσει έναν από τους χειρότερους εχθρούς της εργατικής τάξης, στο όνομα του αγώνα κατά της άκρας δεξιάς. Υπενθυμίζουμε ότι το 2017, πολλά ηγετικά στελέχη των συνδικάτων καλούσαν να ψηφίσουμε τον Μακρόν για να εμποδίσουμε τη Λεπέν. Και σήμερα ο Μακρόν εφαρμόζει μέτρα κατά των εργαζομένων, κατά των ελευθεριών, κατά των «προσφύγων» που η ακροδεξιά δεν θα τα αρνιόταν. Και σημειώνω ότι καθώς πλησιάζει η ημερομηνία των εκλογών, πολλοί στην κορυφή των συνομοσπονδιών είναι πολύ διακριτικοί, έως και εντελώς άφωνοι, για τον Μακρόν και τις πολιτικές του, παρόλο που αυτή η κυβέρνηση, σε όλη την ιστορία της Πέμπτης (εξαιρετικά αντιδημοκρατικής) Δημοκρατίας, είναι αυτή που έχει εντείνει περισσότερο τις επιθέσεις της ενάντια στις κοινωνικές και δημοκρατικές κατακτήσεις της εργατικής τάξης.
Προσωπικά, πιστεύω ότι η απόρριψη αυτής της κυβέρνησης αλλά και της «αριστερής» κυβέρνησης που προηγήθηκε και όλων εκείνων που συμμετείχαν σε αυτήν (συμπεριλαμβανομένης της Κριστιάν Τομπιρά που μόλις ανακηρύχθηκε υποψήφια) είναι τεράστια.
▶ Πώς αντιδρούν ο λαός και το κίνημα στο αυξανόμενο κόστος ζωής λόγω της ενεργειακής κρίσης;
Εδώ και πολλά χρόνια, στον ιδιωτικό τομέα, οι μισθοί δεν έχουν αυξηθεί, εκτός από την αυτόματη τιμαριθμική αύξηση του κατώτατου μισθού που ευθυγραμμίζεται με τον πληθωρισμό. Πρόκειται για μια καταστροφική κατάσταση. Η στατιστική υπηρεσία (INSEE) εκτιμά ότι υπάρχουν εννιά εκατομμύρια φτωχοί στη Γαλλία. Οι μισθοί των εργαζομένων έχουν παγώσει από το 2000. Έχουμε χάσει πάνω από το 22% της αγοραστικής μας δύναμης. Η κινητοποίηση της 13ης Ιανουαρίου συνδέθηκε επίσης με το αίτημα για υψηλότερους μισθούς. Το κίνημα των Κίτρινων Γιλέκων δεν απέχει και τόσο από αυτό. Σε κάθε περίπτωση, δύο μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές, η κυβέρνηση φαίνεται να ανησυχεί πολύ: δεν έχει ξεχάσει τα κίτρινα γιλέκα…
▶ Πώς βλέπετε την κρίση στα ρωσο-ουκρανικά σύνορα;
Αυτή η κρίση εγγράφεται στον αγώνα μέχρι τέλους που διεξάγουν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Το μάρμαρο πληρώνουν οι λαοί. Το καθεστώς του Πούτιν είναι εξαιρετικά αντιδραστικό, αλλά αυτό δεν πρέπει να συγκαλύπτει το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι αυτές που κάνουν χειρισμούς, μέσω του ΝΑΤΟ, εναντίον της Ρωσίας. Οι ΗΠΑ είναι ο πρώτος και κύριος υπεύθυνος για την εξωφρενική στρατιωτικοποίηση της Ευρώπης. Η κατάσταση μπορεί ανά πάσα στιγμή να ξεφύγει και να γίνει εντελώς ανεξέλεγκτη. Η λύση για τους λαούς και τους εργαζόμενους δεν μπορεί να είναι παρά η πλήρης ανεξαρτησία από όλες αυτές τις αρπακτικές κυβερνήσεις. Περισσότερο από ποτέ, η διεθνιστική αλληλεγγύη των εργαζομένων είναι απαραίτητη για τον τερματισμό του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος.
