Γεράσιμος Λιβιτσάνος
▸ Εκλογικά σενάρια σε ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, δύσκολη η αυτοδυναμία
Σε περίοδο αβεβαιότητας φαίνεται να βρίσκεται το πολιτικό σύστημα ενώ απομένει κάτι παραπάνω από 1,5 χρόνος έως την λήξη της θητείας της παρούσας κυβέρνησης τον Ιούλιο του 2023. Ενώ η προοπτική μιας δεύτερης τετραετίας του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει αρχίσει να «χλωμιάζει», δεν έχει διαφανεί ποια θα μπορούσε να είναι η διάδοχη κατάσταση. Στο έδαφος αυτό, ήδη, αναπτύσσεται μια –υπόγεια για την ώρα–εκλογολογία. Από κυβερνητικής πλευράς, το Μέγαρο Μαξίμου κάθε άλλο παρά έχει «ξεχάσει» τα σενάρια για προκήρυξη πρόωρων εκλογών μέσα στο 2022. Αν και οι όποιες αποφάσεις είναι αντικειμενικά συνδεμένες με την πορεία της πανδημίας. Οι υποσχέσεις για «αυξήσεις μισθών» τον Μάιο στη συνέντευξη του Κυριάκου Μητσοτάκη στον ΑΝΤ1 δείχνουν να εντάσσονται σε τέτοιους σχεδιασμούς. Όμως, εκτός από το θέμα της πανδημίας, τη Νέα Δημοκρατία φαίνεται να την απασχολούν οι εκλογικές της επιδόσεις, που δεν φαίνονται ικανές να τις δώσουν μια νέα τετραετία.
Θυμίζουμε ότι η επόμενη εκλογική αναμέτρηση θα γίνει με το σύστημα της απλής αναλογικής, που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι του 2016. Επίσης, ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δηλώσει δημόσια την εκτίμησή του πως από τις αμέσως επόμενες εκλογές δεν θα προκύψει κυβέρνηση, ποντάροντας στη μεθεπόμενη κάλπη. Παρʹ όλα αυτά, ακόμη και με αυτό τον εκλογικό νόμο, η Νέα Δημοκρατία πρέπει να επιτύχει ένα ποσοστό της τάξης του 37% με 38%. Δηλαδή να «χάσει» μόλις 2 ή 3 μονάδες συγκριτικά με το ποσοστό που είχε στις 7 Ιουλίου του 2019 (39,8%). Όμως τίποτα δεν δείχνει πως η κυβερνητική φθορά θα είναι τόσο μικρή μετά από δύο χρόνια πανδημίας, που έχουν επιπτώσεις σε ευρύτερα λαϊκά στρώματα αλλά και σε συνταξιούχους ή μικρομεσαίους — τα τμήματα που αποτελούν την εκλογική βάση της ΝΔ. Έτσι, λοιπόν, δειλά-δειλά στο Μέγαρο Μαξίμου μιλούν για κίνδυνο ακυβερνησίας και αναφέρονται σε σενάρια ακόμη και τριών απανωτών εκλογικών αναμετρήσεων.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ζητήσει τη διενέργεια πρόωρων εκλογών, μέσω του Αλέξη Τσίπρα, ήδη από τη συζήτηση του προϋπολογισμού στις 18 Δεκεμβρίου. Η αξιωματική αντιπολίτευση θέτει ως στόχο να προκύψει «προοδευτική κυβέρνηση» από την κάλπη της απλής αναλογικής. Θέτει ως προϋπόθεση ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι πρώτο κόμμα και να υπάρξει προγραμματική σύγκλιση πρωτίστως με τον χώρο του Κινήματος Αλλαγής αλλά και «δυνάμεις του αριστερού και προοδευτικού χώρου». Όμως αυτό το «σενάριο» δεν φαίνεται ότι θα μπορέσει να πραγματωθεί, αν κρίνει κανείς από την δημοσκοπική εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν μπορεί να «καρπωθεί» τη συνεχιζόμενη κυβερνητική φθορά. Επίσης, η νέα ηγεσία του ΚΙΝΑΛ, με πρόεδρο τον Νίκο Ανδρουλάκη, κάθε άλλο παρά δείχνει πρόθυμη να ενστερνιστεί αυτή την περίοδο τέτοια σενάρια.
Η εικόνα αυτή δημιουργεί ένα «θολό τοπίο» ως προς το ποιες πολιτικές δυνάμεις θα διαμορφώσουν το επόμενο σύστημα κυβερνητικής διαχείρισης. Με το πολιτικό τοπίο να παραμένει εξαιρετικά ρευστό. Μια συνθήκη που θα μπορούσε να οδηγήσει τον επόμενο 1,5 χρόνο σε αναζήτηση λύσεων «συναινετικού» χαρακτήρα. Ιδίως από την στιγμή που το ΚΙΝΑΛ θα επιδιώξει έναν τέτοιο ρόλο, στη ΝΔ υπάρχουν πρόσωπα που χαίρουν ευρύτερης πολιτικής αποδοχής, όπως ο Νίκος Δένδιας. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη επιδοθεί σε «ασκήσεις πολιτικής συναίνεσης», έχοντας προτείνει να υπάρξει υπερκομματικός υπουργός Υγείας.
