Γιώργος Μουρμούρης
▸ Άγχος, φόβο, αποκλεισμούς και οργή γεννά η κυβερνητική διαχείριση της μετάλλαξης «Όμικρον»
«Καλημέρα. Προσπαθώ να βγάλω άκρη με το εξής: Δεύτερη δόση εμβολίου έκανα στις 15/6. 15/10 είχα θετικό τεστ, νόσησα και το πιστοποιητικό νόσησης είναι σε ισχύ από τις 14/11. Βάσει της νέας ΚΥΑ λήγει 13/1 (ενώ αρχικά ήταν μέχρι 13/4) και το επτάμηνο του πιστοποιητικού εμβολιασμού. Μπαίνω να δω αν μπορώ να κλείσω ραντεβού εμβολιασμού, με αφήνει μεν από τις 13/1 και μετά, αλλά βγάζει και μήνυμα ότι εξαιτίας της νόσησης συστήνεται να εμβολιαστώ μετά από ένα δίμηνο. Το ίδιο λέει και ο γιατρός μου. Όμως, αν εγώ τηρήσω αυτό, για δύο μήνες μένω χωρίς πιστοποιητικό, άρα με όλους τους περιορισμούς. Φαντάζομαι και άλλοι/ες θα αντιμετωπίζουν το ίδιο θέμα. Στον ΕΟΔΥ και την Πολιτική Προστασία ακόμα δεν έχω βγάλει άκρη».
Ανάρτηση –μία από τις πολλές αντίστοιχες– σε ομάδα αλληλοβοήθειας για τον κορονοϊό στο facebook, που αριθμεί σχεδόν 20.000 μέλη. Άλλη ανάρτηση:
«Καλησπέρα. Ήθελα να κάνω την εξής ερώτηση γιατί δεν μπορώ να βγάλω άκρη και ο ΕΟΔΥ δεν το σηκώνει ποτέ. Έχω ένα παιδάκι που την Κυριακή είχε θετικό self test. {…} Τέλη του μήνα θα έκλεινα να κάνω την τρίτη δόση. Η δεύτερη δόση μου ήταν 17/7. Αν είμαι θετική, θα έχω πιστοποιητικό νόσησης εφόσον δεν πρόλαβα; Δεν εργάζομαι, το θέλω για μαγαζιά και εστίαση όπως ήταν το πιστοποιητικό εμβολιασμού μου ως τώρα. Για να το πάρω πρέπει να κάνω μοριακό; Επίσης σε πόσο καιρό λήγει το πιστοποιητικό εμβολιασμού μου; Γιατί δεν έχω καταλάβει τι γίνεται. Ποτέ μπορώ να κάνω την τρίτη δόση; Ευχαριστώ εκ των προτέρων».
Παγιδευμένοι σε ένα ψηφιακό «σιδερένιο κλουβί» του Μαξ Βέμπερ, άνθρωποι προσπαθούν εντελώς μόνοι τους να βγάλουν άκρη για το τι ισχύει στη γραφειοκρατική ζούγκλα στην οποία έχει μετατραπεί το ζήτημα της νόσησης και ανάρρωσης από τον Sars-Cov-2. Και αυτό ενώ πολλοί ήδη μάχονται με τον ίδιο τον ιό, αγωνιούν για τους ίδιους ή για τα αγαπημένα τους πρόσωπα, περιμένουν επί ώρες στις ουρές ή πληρώνουν αδρά για μοριακά τεστ. Η σαρωτική επικράτηση της μετάλλαξης «Όμικρον» δεν οδηγεί μόνο σε παταγώδη κατάρρευση του αφηγήματος περί «πανδημίας των ανεμβολίαστων», αλλά και σε ντε φάκτο διάλυση του τεχνητού διαχωρισμού εμβολιασμένων-ανεμβολίαστων, με τους διαφόρων ειδών παρανοϊκούς διαχωρισμούς να κατατέμνονται σε πολύ μικρότερες υποκατηγορίες δημιουργώντας μικρές «κυψέλες» διαφορετικού είδους αποκλεισμών.
Και οι διαχωρισμοί δεν σταματούν εδώ: «Ένα Σάββατο μεσημέρι με καλό καιρό είχα κράτηση σε εξωτερικό χώρο εστιατορίου, αλλά το σύστημα είχε κολλήσει, με αποτέλεσμα να μην εκδίδεται βεβαίωση rapid test και να στέκομαι περιμένοντας επί περίπου μία ώρα έως ότου εμφανιστεί. Το αποτέλεσμα είναι ότι διάφοροι φίλοι με αποφεύγουν, το οποίο είναι και λογικό, γιατί εδώ στη Θεσσαλονίκη κάνει κάμποσο κρύο το βράδυ κι εγώ ντρέπομαι να τους λέω να κάτσουμε έξω στο κρύο για να μου κάνουν παρέα», περιέγραφε προ εβδομάδων στην δημοσιογράφο Ελίζα Τριανταφύλλου και το insidestory.gr 40χρονος δικηγόρος που για ιατρικούς λόγους δεν μπορεί να ολοκληρώσει τον εμβολιασμό του (Οι περιπέτειες ενός ακουσίως ανεμβολίαστου, insidestory.gr, 10/12/2021).
Παγιδευμένοι σε ένα ψηφιακό «σιδερένιο κλουβί» του Μαξ Βέμπερ, άνθρωποι προσπαθούν εντελώς μόνοι τους να βγάλουν άκρη για το τι ισχύει στη γραφειοκρατική ζούγκλα στην οποία έχει μετατραπεί το ζήτημα της νόσησης και ανάρρωσης από τον Sars-Cov-2.
Ούτε και η παραφροσύνη της «ατομικής ευθύνης»: «Η κόρη μας βγήκε χθες θετική. Εμείς από αύριο πάμε δουλειά. Είχαμε άδεια. Η οδηγία που έχουμε από τη δουλειά είναι να κάνουμε rapid τη Δευτέρα και να ξανακάνουμε την Παρασκευή. Ρώτησα πού θα αφήσουμε το παιδί και μου είπαν για αυτό δε μπορούμε να κάνουμε κάτι. Δε δικαιούμαστε κοινώς κάποια ειδική άδεια. Και ή που τρώμε τις δικές μας άδειες, ή που φέρνουμε παππούδες να τους κολλήσουμε. Καμία λογική». Κατόπιν χιλιάδων αντίστοιχων περιστατικών, η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας (και όχι κάποιος κρατικός φορέας) ανέλαβε να διευκρινίσει ότι οι γονείς των οποίων τα παιδιά νοσούν από κορονοϊό δικαιούνται τουλάχιστον 14 ημέρες επιπρόσθετης άδειας.
Οι παρανοϊκοί διαχωρισμοί και το άγχος που προσθέτουν στην ασθένεια καθεαυτήν αποτελούν την άλλη όψη της εικόνας διάλυσης που επικρατεί στο ΕΣΥ, στα νοσοκομεία και (τις όποιες) πρωτοβάθμιες δομές υγείας. Και ενώ δεν δίνει ούτε ένα ευρώ επιπλέον για τη στήριξη της δημόσιας Υγείας, από τη Δευτέρα 16 Ιανουαρίου η κυβέρνηση αρχίζει να «μαζεύει κατοστάρικα» από τους άνω των 60 που δεν έχουν εμβολιαστεί, ενώ στη βόρεια Ελλάδα τα πρώτα φύλλα πορείας έχουν ήδη επιδοθεί στους ιδιώτες γιατρούς οι οποίοι καλούνται να «μπαλώσουν» τις γιγαντιαίες «τρύπες» που έχει δημιουργήσει η έλλειψη χιλιάδων υγειονομικών, λόγω αναστολών εργασίας και νόσησης.
