Νικηφόρος Ζυλάλης
▸ Όλοι ξέρουν ότι οι γιορτές των Χριστουγέννων είναι μία περίοδος που κυριαρχεί η συνήθεια να γίνονται δώρα.
Ε λοιπόν, το υπουργείο Παιδείας φαίνεται να το ξέρει καλύτερα από τον καθένα –μιας και η κυβέρνηση κάνει δώρο όλο το χρόνο ανεξαρτήτως γιορτών σε μεγαλοκαναλάρχες, ιδιοκτήτες κλινικών και αεροπορικών εταιρειών και διαφόρων ειδών εργοδότες– αφού δέχθηκε φέτος τα Χριστούγεννα δώρο τουρνικέ και συστήματα ελεγχόμενης εισόδου στα πανεπιστήμια, αξίας 750.000 ευρώ.
Τη… γενναιόδωρη χορηγία για τις ανάγκες της «εκπαίδευσης» ανέλαβε το κοινωφελές ίδρυμα «Αιγέας ΑΜΚΕ» του εφοπλιστή Θανάση Μαρτίνου, πολιτικού διοικητή του Αγίου Όρους.
Δεν μας κάνει εντύπωση που άλλος ένας παράγοντας της ελληνικής αστικής τάξης έδωσε ένα κάρο λεφτά όχι για να καλυφθούν τα διαχρονικά κενά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, όπως οι υποδομές, το διδακτικό προσωπικό, ο υλικοτεχνικός εξοπλισμός και η φοιτητική μέριμνα –αυτά είναι ευτελούς σημασία για το κεφάλαιο άλλωστε–, αλλά για την ενίσχυση της πολιτικής που προωθεί την υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης και την επιχειρηματική μετάλλαξη του πανεπιστημίου. Γιατί είναι σαφές ότι η ύπαρξη συστήματος τουρνικέ και ελεγχόμενης εισόδου στις σχολές μας με face-control και κάμερες δεν εξυπηρετεί τίποτα άλλο πέρα από την κατεύθυνση της αυταρχικοποίησης του πλαισίου λειτουργίας των ΑΕΙ, όπου η καταστολή είναι αναπόσπαστο στοιχείο και μέσο της αστικής αναδιάρθρωσης στην εκπαίδευση.
Μέτρο καθαρά κατασταλτικό που έρχεται να δημιουργήσει κλίμα φυλακής στις σχολές
Προκαλεί εντύπωση το πώς κόπτεται η κυβέρνηση να βρει πόρους όταν πρόκειται για τη λήψη τέτοιων μέτρων, αλλά «δυσκολεύεται» όταν φοιτητές και εκπαιδευτικοί παλεύουν για εξάλειψη της υποχρηματοδότησης, πόσο μάλλον σε καιρό πανδημίας. Εξοργιστικό είναι δε το γεγονός ότι το υπουργείο κλείνει τα αυτιά απέναντι στις εκκλήσεις δασκάλων και καθηγητών στα σχολεία και φοιτητών και εργαζομένων στα πανεπιστήμια για το χωρίς καμία μέριμνα άνοιγμα των εκπαιδευτικών δομών τη στιγμή που η «Όμικρον» κάνει πάρτι.
«Τα τουρνικέ έρχονται για να λύσουν το υποτιθέμενο πρόβλημα της ασφάλειας στα πανεπιστήμια, όπως το παρουσιάζει η αστική προπαγάνδα. Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες παρόλα αυτα δεν τρέφουμε αυταπάτες. Γνωρίζουμε ότι αυτό το μέτρο είναι καθαρά κατασταλτικό και έρχεται να ενισχύσει τα face control και να δημιουργήσει κλίμα φυλακής στις σχολές μας. Κάνουμε ξεκάθαρο στην κυβέρνηση ότι δεν θα επιτρέψουμε κάτι τέτοιο και θα αγωνιστούμε μέσα από τους φοιτητικούς μας συλλόγους για ένα πανεπιστήμιο στο ύψος των αναγκών μας και όχι στα μέτρα που θέλει το κεφάλαιο και το κράτος!», σχολιάζει στο Πριν ο Θάνος Ρέκκας, φοιτητής στο Παιδαγωγικό του ΕΚΠΑ και μέλος της ΕΑΑΚ και της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση (νΚΑ).
Η εγκατάσταση του συστήματος τουρνικέ στις εισόδους των ΑΕΙ «σε συνδυασμό με τις προσλήψεις των ΟΠΠΙ και τις εξαγγελίες ότι θα μπουν στις σχολές μας το νέο έτος, τις μονάδες ασφαλείας των ιδρυμάτων που έπρεπε να ιδρυθούν αλλιώς το υπουργείο Παιδείας, δια στόματος Συρίγου, θα πετσόκοβε τη χρηματοδότηση, δείχνει ότι δεν μάθανε τίποτα από τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις των φοιτητικών συλλόγων το 2020-21! Δείχνει ότι η κυβέρνηση δεν πρόκειται να πάρει κανένα μέτρο για την διασφάλιση της υγείας μας και την ενίσχυση της παιδείας μας!», επισημαίνουν οι αποφάσεις μίας σειράς φοιτητικών συλλόγων πανελλαδικά.
Και προσθέτουν: «Όλα αυτά δεν θα τους περάσουν! Το οργανωμένο φοιτητικό κίνημα, μέσα από τους φοιτητικούς σύλλογος, όπως έκανε και την άνοιξη με την ψήφιση του νόμου, όπως έκανε πάντα, θα εμποδίσει και αυτή την αυταρχική κίνηση του υπουργείου και κάθε προσπάθεια εφαρμογής του ψηφισμένου νόμου!».
Η αναλγησία της κυβέρνησης, που ανακοινώνει ξανά ότι θα φέρει την πανεπιστημιακή αστυνομία στις σχολές από το Μάιο –σαν να μην έμαθε την τελευταία φορά, σαν να μην έχει μάθει ποια είναι η κοινωνική δυναμική του φοιτητικού κινήματος– θα σπάσει με μαθηματική ακρίβεια με το δεύτερο γύρο των μαζικών αγώνων του οργανωμένου φοιτητικού και εκπαιδευτικού κινήματος.
Πολιτικοί στόχοι της νΚΑ, που επιδιώκουμε να υιοθετηθούν και από το φοιτητικό κίνημα είναι αφενός το μπλοκάρισμα των αυταρχικών μέτρων και των επικείμενων νομοσχεδίων της κυβέρνησης, μαζί με την ανατροπή των ήδη ψηφισμένων, και αφετέρου η συνολική ανατροπή της αντιλαϊκής επίθεσης και επιβολή των κατακτήσεων που πλήττουν βαθιά το κεφάλαιο στο πλαίσιο ενός πανεκπαιδευτικού μετώπου πανκοινωνικής απεύθυνσης σε σύνδεση με τους ταξικούς αγώνες των εργαζομένων.
