Γιώργος Μιχαηλίδης
Μία από τις συχνότερα αποδιδόμενες κατηγορίες εναντίον ηγετών κρατών που είναι μη αρεστοί στις «δυτικές δημοκρατίες» είναι αυτή του δικτάτορα, που πραγματοποιεί εθνοκαθάρσεις και μαζικές δολοφονίες. Πέρα από τον βαθμό στον οποίο αυτές οι κατηγορίες ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, ένα στοιχείο παραμένει διαχρονικά αναλλοίωτο: Η υποκρισία της Δύσης.
Γνωρίζουμε ότι το παρελθόν αυτών των κρατών είναι ιδιαίτερα βεβαρημένο. Από την αποικιοκρατία μέχρι τη στήριξη ή ανοχή πραξικοπηματιών σφαγέων των λαών τους, όπου οι τελευταίοι ευθυγραμμίζονται με τις προτεραιότητες του δυτικού καπιταλιστικού κόσμου, τα ιστορικά και τρέχοντα παραδείγματα είναι τόσα, ώστε να μην απομένει καμία αμφιβολία σε οποιονδήποτε αντικειμενικό κριτή. Τον τελευταίο καιρό, δε, άλλη μία ψηφίδα έρχεται να προστεθεί στην πλούσια δραστηριότητα υπέρ σφαγέων του συγκεκριμένου μπλοκ κρατών. Έγγραφα που ήρθαν στη δημοσιότητα τεκμηριώνουν τον βρόμικο ρόλο των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών στη δημιουργία του κατάλληλου διεθνούς κλίματος, ώστε να προκληθεί μία από τις μεγαλύτερες εθνοκαθάρσεις στην ιστορία της ανθρωπότητας: Η σφαγή του ενός εκατομμυρίου μελών και οπαδών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ινδονησίας το 1965-66.
Πρόκειται για την επιχείρηση εξαφάνισης του τότε τρίτου πολυπληθέστερου ΚΚ του κόσμου, που βρισκόταν μία ανάσα από την κατάκτηση της εξουσίας με ειρηνικά μέσα. Ο τρομακτικός αριθμός των δολοφονημένων μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του Σουχάρτο, το 1965, υπήρξε συνειδητή επιλογή για να διασφαλιστεί η οριστική απομάκρυνση της Ινδονησίας από τη σοβιετική επιρροή.
Ποιοι όμως προετοίμασαν πολιτικά και επικοινωνιακά τους σφαγείς των κομμουνιστών της Ινδονησίας; Πρόσφατα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα του Φόρεϊν Όφις αποδεικνύουν τη συνενοχή Βρετανών αξιωματούχων, οι οποίοι ενορχήστρωσαν την αντικομμουνιστική προπαγάνδα στην Ινδονησία, δημιουργώντας το κλίμα που χρειαζόταν για να εξαπολυθεί ένα τέτοιων διαστάσεων πογκρόμ. Οι αιτίες που οδήγησαν στην αυξημένη βρετανική εμπλοκή μέσω παράνομων ραδιοσταθμών, «ενημερωτικών» επιστολών προς ανθρώπους-κλειδιά του ινδονησιακού στρατού κ.α., σχετίζονται με την εναντίωση του δημοκράτη ηγέτη της Ινδονησίας Σουκάρνο, όπως και του ΚΚΙ το οποίο τον υποστήριζε, στις αποικιακές κινήσεις των Βρετανών στην περιοχή της Μαλαισίας.
Άλλη μια φορά που ιμπεριαλισμός και αποικιοκρατία προκάλεσαν μία τεράστια αιματοχυσία. Άραγε, θα ακουστεί άλλη μία από εκείνες τις καθυστερημένες «συγγνώμες»;
Ινδονησία 1965-1967: Η μεγαλύτερη σφαγή κομμουνιστών στην ιστορία
