Παναγιώτης Μαυροειδής
Η τιμωρία του δολοφόνου ενός παιδιού δεν μπορεί να το επαναφέρει στη ζωή. Ο πόνος θα είναι αβάσταχτος και εφ’ όρου ζωής για τους γονείς του. Όμως, η καταδίκη του δολοφόνου, αποτελεί μια αναγκαία ελάχιστη δικαίωση για το νεκρό και τους δικούς του, παρά μια πράξη (μεταθανάτιας) εκδίκησης. Αντίθετα, η αθώωση και πολύ περισσότερο το να μην παραπεμφθεί καν σε δίκη ο δολοφόνος, θα προκαλούσε οργή και σίγουρα θα αποτελούσε ύβρη για το νεκρό.
Κατά ανάλογο τρόπο, ο εξαναγκασμός ενός υπουργού ή ακόμη και μιας κυβέρνησης σε παραίτηση δεν αποτελεί λύση για την ουσία της ασκούμενης πολιτικής, αλλά έχει βαρύνουσα σημασία, τόσο από άποψη δικαίωσης όσων βλάπτονται όσο και σε σχέση με τις δυνατότητες που δημιουργούνται από την ανάπτυξη μιας δυναμικής αυτοπεποίθησης του λαϊκού παράγοντα και της βαθύτερης αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής.
Αυτά στο ΣΥΡΙΖΑ βεβαίως τα γνωρίζουν και τα αξιοποιούν ανάλογα, έστω το πλαίσιο του δικομματικού κοινοβουλευτικού παιχνιδιού με το δέλεαρ της κυβερνητικής διαχείρισης, του γνωστού «φύγε εσύ να έρθω εγώ» κοκ.
Έτσι, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ζητήσει κατά περίπτωση παραιτήσεις υπουργών της κυβέρνησης της ΝΔ, όπως της Κεραμέως ή του Χρυσοχοΐδη. Σήμερα ωστόσο ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέτει ούτε κατά υποψία τέτοιο θέμα και ας καίγεται η μισή Ελλάδα με τεράστιες κυβερνητικές ευθύνες! Η μισή συνέντευξη Τσίπρα, πέραν των γνωστών υποσχέσεων και «θα», αναλώθηκε ακριβώς στη ρητή επίδειξη απουσίας μαχητικής αντιπολίτευσης στην πολιτική της ΝΔ.
Σταχυολογούμε φράσεις με σημασία:
«Οφείλουμε όλοι μας, και πρώτα η κυβέρνηση, να δούμε κατάματα την τραγωδία και να αναμετρηθούμε με τις αιτίες της». Αυτός ο πληθυντικός, πραγματικά σκοτώνει…
«Και δική μου προσωπική ευθύνη είναι να μην ακολουθήσω το δρόμο της αντιπολίτευσης του κ. Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας στη δική μου κυβέρνηση, σε αντίστοιχα δύσκολες στιγμές. Και δεν θα το κάνω». Μα τι λέει, αλήθεια: Η αντιπολίτευση σε μια κυβέρνηση με εγκληματική πολιτική, είναι παίγνιο και επιλογή (κάνω, δεν κάνω) ή αναγκαία πολιτική πράξη;
«Και πρώτος εγώ βγαίνω σήμερα να πω, δεν είναι η ώρα της αντιπαράθεσης». Προσοχή κύριοι, μη χαλάσει το «πρωτόκολλο» και χαθεί η πατριωτική ευθύνη και εθνική ενότητα!
ΥΓ: Δείγμα του «βάθους» της «άλλης πολιτικής» του ΣΥΡΙΖΑ είναι η ακροτελεύτια πρόταση της συνέντευξης Τσίπρα:
«Να ανασχεδιασθεί η κατεύθυνση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και του νέου ΕΣΠΑ, προκειμένου να χρηματοδοτηθεί το Εθνικό Σχέδιο Αντιμετώπισης της Κλιματικής Αλλαγής και τα Τοπικά Σχέδια ανασυγκρότησης της Βόρειας Εύβοιας και των άλλων περιοχών που έχουν πληγεί». Τώρα σωθήκαμε….
