Μόνο με εμπαιγμό μπορεί να χαρακτηριστεί η «αύξηση» του κατώτατου μισθού κατά 2% που ανακοίνωσε την Δευτέρα ο πρωθυπουργός, κατά τη διάρκεια του υπουργικού συμβουλίου. Μάλιστα θέλοντας να δώσει κι έναν τόνο… αντίστασης στις ορέξεις των βιομηχάνων να συνεχίσουν απρόσκοπτα την υπερεκμετάλλευση των εργαζομένων, υποστήριξε ότι «παρά την αντίθετη εισήγηση των εκπροσώπων των επιχειρήσεων, η κυβέρνηση αποφάσισε για φέτος την αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 2%»!
Η… γενναία αυτή αύξηση της κυβέρνησης από τα 650 στα 663 ευρώ (μεικτά) – θα ισχύσει από 1η Ιανουαρίου 2022- είναι και υποκριτική και εξευτελιστική για τον λαό και τους εργαζόμενους που βιώνουν ακόμα χειρότερες ημέρες και από την περίοδο των μνημονίων. Γιατί αφενός τα 13 ευρώ (μεικτά) ισοδυναμούν με ένα… κουλούρι την ημέρα, αφετέρου αποδεικνύει την κυβερνητική απάτη καθώς ο πρωθυπουργός και το κυβερνών κόμμα άλλα υπόσχονταν προεκλογικά.
Τι έλεγαν τότε; «Θεσπίζουμε την αύξηση του κατώτατου μισθού σε ποσοστό διπλάσιο από το ποσοστό ανάπτυξης του ΑΕΠ. Υπολογίζουμε ότι ο κατώτατος μισθός θα φτάσει έτσι στα 730 ευρώ μέχρι το 2022»! Ακόμα και με το δικό τους σκεπτικό, άλλα λένε και άλλα κάνουν: Το 2021 προβλέπεται ανάπτυξη 4%, και το 2022 προβλέπεται 6%. Αλλά σήμερα ανακοίνωσαν αύξηση-ψίχουλο 2%, τηρώντας τελικά μόνο τις δεσμεύσεις που έχουν απέναντι στο κεφάλαιο!
Πώς να πείσει όμως η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός για την… τόνωση στο εργατικό εισόδημα; Ακόμα και ο Κ. Μητσοτάκης ομολόγησε ότι «η αύξηση την οποία αποφασίζουμε σήμερα προφανώς και δεν καλύπτει τις ανάγκες των εργαζομένων» και επανέλαβε τα περί «γιγαντιαίου προγράμματος στήριξης» που ξεπέρασε τα 40 δισ. ευρώ επί 18 μήνες. Μόνο που η μερίδα του λέοντος αυτών των δισ. κατευθύνθηκε στη διάσωση επιχειρήσεων, βιομηχανιών, μεγαλεμπόρων και μεγαλοϊδιοκτητών ακινήτων. Αυτοί ήταν μάλιστα που εν μέσω πανδημίας αύξησαν τα κέρδη τους, ακόμα και τις καταθέσεις τους!
Πανδημία και αποδοχές
Να θυμίσουμε δε ότι στην Ελλάδα ο μέσος ακαθάριστος μισθός μειώθηκε κατά 2,5% σε σχέση με το 2019 αποτελώντας τη δέκατη τέταρτη χειρότερη επίδοση στην Ευρωζώνη. Οι κλάδοι στους οποίους η μείωση των μισθών ήταν εντονότερη είναι της γεωργίας, της μεταποίησης, των κατασκευών, του εμπορίου, της εστίασης, της παροχής καταλύματος και των μεταφορών, καθώς και των τεχνών και της ψυχαγωγίας.
Οι ηλικιακές ομάδες δε που επηρεάστηκαν εντονότερα ήταν οι ηλικίες 15 έως 19 ετών και 25 έως 29 ετών, δηλαδή η νέα γενιά, που είδε το ποσοστό ανεργίας να αυξάνεται ραγδαία.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι νέοι που δεν εργάζονται, δεν βρίσκονται στην εκπαίδευση ή σε κάποιας μορφής επιμόρφωση παρουσιάζουν μεγάλη αύξηση μετά το β’ τρίμηνο του 2020, χωρίς ιδιαίτερες προοπτικές βελτίωσης. Το γ’ τρίμηνο του 2020 το ποσοστό των ατόμων αυτών ήταν το υψηλότερο στην Ευρώπη (19%).
Μεγάλη ήταν η αύξηση και για τις γυναίκες ηλικίας 25 έως 29 ετών, με το ποσοστό ανεργίας να αυξάνεται από 25% το δ’ τρίμηνο του 2019 σε 33% το δ’ τρίμηνο του 2020.
Συνένοχοι στο «έγκλημα» ΣΕΒ και τραπεζίτες
Καθοριστική συμβολή στην εξέλιξη αυτή με τη… συμβολική αύξηση του κατώτατου μισθού είχε ο ΣΕΒ ο οποίος στις σχετικές συζητήσεις των «εταίρων» είχε υποστηρίξει ότι με δεδομένες τις συνέπειες της πανδημίας δεν υπάρχει περιθώριο για καμία αύξηση του κατώτατου μισθού μέσα στο 2021, Ενώ το ΙΟΒΕ, με πόρισμά του, όχι μόνο αρνείτο κάθε συζήτηση για αυξήσεις, αλλά ισχυριζόταν πως «μεσοπρόθεσμα κρίνεται σκόπιμο αυξήσεις του κατώτατου μισθού να συνυπολογίζουν τον ρυθμό αύξησης της παραγωγικότητας της εργασίας». Δηλαδή δουλέψτε παραπάνω, αποφέρετέ μας περισσότερα κέρδη και ίσως λάβετε το ξεροκόμματό σας…
Όμως και η Τράπεζα της Ελλάδας, με διοικητή τον Γιάννη Στουρνάρα, από την πλευρά της είχε υποστηρίξει ότι μια αύξηση του κατώτατου μισθού θα έχει «αρνητικές επιπτώσεις» σε κλάδους με υψηλό ποσοστό αμειβομένων με κατώτατα όρια. Εννοώντας τους βιομήχανους και επιχειρηματίες που έχουν τους εργάτες τους όσο πιο «φθηνούς» μπορούν, με την ΤτΕ να απειλεί ότι αυτό θα επιφέρει… αύξηση της ανεργίας!
