▸«Ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν προωθεί μια συμμαχία ανάμεσα στους πρόθυμους, τους απρόθυμους, τους απεγνωσμένους για βοήθεια και τους άπληστους για χρήματα». Έτσι περιέγραφε το πρακτορείο Associated Press τη διάσκεψη κορυφής για το κλίμα που συγκάλεσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ την περασμένη Πέμπτη και την Παρασκευή, θέλοντας να στείλει το μήνυμα ότι η Αμερική επιστρέφει πρωταγωνίστρια στο διεθνές σκηνικό και σε αυτό το μέτωπο.
Η αλήθεια δε είναι ότι το πρόσωπο που επέλεξε για να ηγηθεί της προσπάθειας, ο πολύπειρος πρώην υπουργός Εξωτερικών, Τζον Κέρι, δείχνει ότι παίρνει στα σοβαρά τους στόχους που θέτει.
Ποιοι είναι, όμως, αυτοί οι στόχοι; Δεν περιμένει φυσικά κανείς να πιστέψουμε πως η αμερικανική αστική τάξη και η κυβέρνησή της, που έχουν συντελέσει τα μέγιστα τις προηγούμενες δεκαετίες για να φτάσει ο πλανήτης εκεί που βρίσκεται σήμερα –δηλαδή, στο χείλος της καταστροφής– αποφάσισαν ξαφνικά να γίνουν οι σωτήρες του. Ούτε βεβαίως είναι καλύτεροι οι Ευρωπαίοι ή οι Κινέζοι και οι Ρώσοι που διαγκωνίζονται τώρα για το ποιος είναι πιο.. πράσινος από τον άλλο.
Αναμφίβολα, το κεφάλαιο διαθέτει ένστικτο αυτοσυντήρησης και γνωρίζει πως δεν έχει νόημα να κάνει τα πάντα για να διασφαλίσει την ηγεμονία τους σε έναν πλανήτη που θα μετατρέπεται ταχύτατα σε στάχτες και ερείπια. Παρ’ όλα αυτά, είναι καθαρό ότι η όποια στροφή θα γίνει μόνο με μία προϋπόθεση: Να μην διαταραχθούν οι όροι που εγγυώνται την κερδοφορία του και, όσο αυτό είναι δυνατό, να γίνουν πιο ευνοϊκοί. Ωστόσο, καθώς η «πίτα» είναι πεπερασμένη και η κρίση βαθιά, δύσκολα θα βρεθεί η συμφωνία που θα επιτρέψει σε όλους να είναι εξίσου ικανοποιημένοι.
Έτσι, το μόνο στο οποίο μετά βεβαιότητας θα συμφωνήσουν είναι να χρηματοδοτήσουν οι λαοί την «πράσινη στροφή». Και μετά, βλέπουμε…
