Στις 27 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε στη Βαρκελώνη ένα πείραμα τεράστιας υγειονομικής και πολιτιστικής σημασίας: μια συναυλία με 5.000 θεατές που χόρευαν με προστατευτικές μάσκες που τους είχαν χορηγηθεί, σε συνθήκες καλού εξαερισμού και χωρίς να τηρούνται αποστάσεις ασφαλείας, έχοντας προηγουμένως περάσει από τεστ. Δεκαπέντε μέρες αργότερα, ανιχνεύθηκαν μόνο 6 κρούσματα ανάμεσα στους 5.000, εκ των οποίων τα τέσσερα ήταν άσχετα με τη συναυλία.
Το συμπέρασμα είναι ότι το λουκέτο στον πολιτισμό (θέατρο, κινηματογράφο, μουσική), που με τόση ευκολία και αναλγησία επέβαλαν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ανάμεσά τους και η ελληνική, θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, εφόσον τηρούνταν κάποιες προδιαγραφές ασφάλειας, τις οποίες οι ίδιοι οι καλλιτέχνες έχουν επανειλημμένα προτείνει. Σε αυτό το πλαίσιο συγκινητική ήταν η μουσική δράση που πραγματοποίησε την Κυριακή των Βαΐων η πρωτοβουλία Support Art Workers στο κέντρο της Aθήνας,, στο πλαίσιο των διεκδικήσεων καλλιτεχνών και πολιτών για άνοιγμα του πολιτισμού. Περισσότεροι από 300 άνθρωποι έδωσαν το παρών στα Προπύλαια, προκειμένου να παίξουν και να τραγουδήσουν σε μια συμβολική δράση το «El Pueblo Unido Jamás Será Vencido» (που σημαίνει, λαός ενωμένος – ποτέ νικημένος). Όμως η κυβέρνηση, αντί να καταπολεμήσει τη μαζική κατάθλιψη, ενισχύοντας τον πολιτισμό και τις δημόσιες δομές υγείας, προτίμησε να βυθίσει στη φτώχεια δεκάδες χιλιάδες καλλιτέχνες και εργαζόμενους στον πολιτισμό, στερώντας από τον λαό μια πολύτιμη ανάσα.
