Αναγκαία η δημιουργία Κίνησης για την εργατική χειραφέτηση

Στέλλα Ζούπα | Χριστίνη Δέση Λουκά

Αφιέρωμα 135 χρόνια Εργατική Πρωτομαγιά

Είναι φανερό ότι μπαίνουμε σε μια ακόμα πιο κρίσιμη φάση της πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας. Η πανδημία επελαύνει, αποκαλύπτοντας την παταγώδη αποτυχία των κυβερνητικών επιλογών. Το δημόσιο σύστημα υγείας ασφυκτιά, η αγωνία των χιλιάδων εργαζομένων που βρίσκονται σε αναστολή εργασίας, σε απειλή ανεργίας ή είναι ήδη άνεργοι κορυφώνεται.

Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να συνεχίσει την επίθεση σε εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα. Αν και «πληγωμένη», με την οργή και την αγανάκτηση του κόσμου να εκδηλώνεται όλο και περισσότερο, είναι έτοιμη –υπηρετώντας μέχρι τέλους τα συμφέροντα κεφαλαίου και ΕΕ– να προωθήσει μέσα στον Μάιο το αντεργατικό τερατούργημα Βρούτση-Χατζηδάκη, σαρώνοντας όσα δικαιώματα και κατακτήσεις έχουν απομείνει και αλλάζοντας δραστικά το τοπίο στην εργασία.

Όλα αυτά, βέβαια, δεν αποτελούν ακραίες πλευρές μιας πολιτικής, η οποία θα αλλάξει με μια άλλη διαχείριση, όπως ευαγγελίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ — ψαρεύοντας σε θολά νερά, αλλά στην ουσία συμπλέοντας με την κυβέρνηση σε βασικούς κόμβους της πολιτικής της. Αποτελούν βασικό πυλώνα της σύγχρονης πολιτικής του κεφαλαίου, που έχει στόχο τη θωράκιση του καπιταλιστικού συστήματος απέναντι στους εργαζομένους, μέσω αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων που διαπερνούν όχι μόνο την εργασία αλλά και όλους τους τομείς της ζωής.
Σε αυτή τη δυσμενή για τον κόσμο της εργασίας κατάσταση ‒της σαρωτικής επίθεσης του κεφαλαίου από τη μια και της αδυναμίας του εργατικού κινήματος να απαντήσει από την άλλη‒ βαραίνουν πολύ και οι χρόνιες αδυναμίες του εργατικού κινήματος, που στην κυρίαρχη μορφή του ήταν και είναι με την υποταγή, τη μοιρολατρία, τη λογική του μικρότερου κακού ή, ακόμα χειρότερα, με τη λογική της συνεννόησης, των «υπεύθυνων» προτάσεων, του κοινωνικού εταιρισμού, της «ανάπτυξης» κ.λπ. Οι εμπειρίες των αγώνων του προηγούμενου διαστήματος, που, παρά τις καλές προθέσεις, τις επιμέρους καθυστερήσεις, ρήξεις κ.λπ., δεν μπόρεσαν να φέρουν νίκες σε κρίσιμα ζητήματα και, πολύ περισσότερο, δεν κατόρθωσαν να αποκρούσουν τη συνολική αντεργατική επίθεση, δείχνουν ξεκάθαρα ότι αυτό το εργατικό κίνημα δεν μπορεί να αναμετρηθεί με την επελαύνουσα επίθεση του κεφαλαίου. Αυτό έχει βαρύτατες συνέπειες για τον κόσμο της εργασίας, που καθίσταται ανήμπορος να υπερασπιστεί αποτελεσματικά τη ζωή του. Υπό αυτό το πρίσμα, η ανάγκη για ένα άλλο εργατικό κίνημα, πολιτικό, ταξικά ανασυγκροτημένο και εξοπλισμένο με σύγχρονο πρόγραμμα και μορφές είναι επείγουσα και αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα.

Σε μια τέτοια νέα και διαφορετική πορεία του εργατικού κινήματος μπορεί να συμβάλει και η συγκρότηση μιας Κίνησης για την εργατική χειραφέτηση και την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Αυτή την πρόταση καταθέτουμε δημόσια ως ΝΑΡ και νΚΑ και εκτιμούμε ότι η δημιουργία της έχει καθυστερήσει δραματικά και χρειάζεται σήμερα να προχωρήσουμε πιο αποφασιστικά, καθώς η αναγκαιότητά της δείχνει να ωριμάζει σε πρωτοπόρα τμήματα των εργατικών αγώνων.

Πρόκειται για μια μετωπική συσπείρωση αγωνιστών, για ένα «εργαλείο δουλειάς» μέσα και μαζί με τους εργαζομένους για την οργάνωση της αντεπίθεσης του εργατικού κινήματος, για να έρθει στο προσκήνιο η στρατηγική της εργατικής χειραφέτησης, η λογική ενός νέου εργατικού κινήματος. Ενός εργατικού κινήματος που θα σηκώνει το γάντι και θα αγωνίζεται με μέτρο όχι μόνο τη βελτίωση των όρων πώλησης της εργατικής δύναμης και τι μπορεί να πετύχει άμεσα, αλλά με μέτρο τις ανάγκες του και τα σύγχρονα δικαιώματα, με ορίζοντα την κατάργηση των εκμεταλλευτικών σχέσεων. Που θα συγκρούεται όχι μόνο με πλευρές, αλλά κυρίως με τον πυρήνα της αντιλαϊκής πολιτικής και των αστικών αναδιαρθρώσεων. Που θα πρωτοστατεί στην ανάπτυξη νέων μορφών συσπείρωσης των εργαζομένων, στην αναζωογόνηση των συνδικάτων και στη δημιουργία νέων, ειδικά σε χώρους δουλειάς του ιδιωτικού τομέα, όπου «όλα τα πλακώνει» η εργοδοτική τρομοκρατία και ο φόβος της ανεργίας. Που, απέναντι στον κατακερματισμό του κλάδου, του επαγγέλματος, των μισθών, του ωραρίου εργασίας, θα προτάσσει από συνολική σκοπιά τα ενιαία συμφέροντα των εργαζομένων. Που θα συμβάλει στην ανάπτυξη ενός άλλου κέντρου αγώνα, το οποίο θα διεκδικεί να αφαιρέσει την πρωτοβουλία από τον υποταγμένο συνδικαλισμό και να οργανώσει σε άλλη βάση την πάλη των εργαζομένων. Που θα προωθεί τη διεθνιστική ταξική αλληλεγγύη και ενότητα εργατικής τάξης.
Μια τέτοια Κίνηση για την εργατική χειραφέτηση θα πρέπει να συσπειρώνει όλους εκείνους τους αγωνιστές που κατανοούν τη βαθιά κρίση του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος, που δεν θεωρούν ότι αρκούν επιμέρους «διορθώσεις» και μια αλλαγή των συσχετισμών στη ΓΣΕΕ, σε ομοσπονδίες κ.λπ. για να αλλάξει η πορεία του. Αλλά συναρτούν την καθημερινή εργατική δουλειά με την απελευθέρωση της εργατικής τάξης από τα δεσμά του καπιταλισμού, χωρίς να εξορίζουν μια τέτοια οπτική στο μακρινό μέλλον, όπου δήθεν θα έχουμε καλυτέρους όρους. Η Κίνηση θα «υποβοηθά» τα εργατικά σχήματα με επεξεργασίες και λογική, ώστε να ενοποιούνται οι αντιστάσεις, τα αιτήματα, οι αγώνες και να ενισχύονται η δράση, η λειτουργία και η παρέμβαση σε χώρους που δεν υπάρχουν εργατικά σχήματα. Επίσης, θα βοηθά στη δημιουργία νέων σχημάτων.

Πάνω από όλα, χρειάζεται να είναι ανεξάρτητη από την αστική πολιτική∙ πρόκειται για μια πολιτική κίνηση πρωτοπόρων αγωνιστών για την ενίσχυση της εργατικής πολιτικής. Από αυτήν τη σκοπιά, πρωταρχικό της μέλημα πρέπει να αποτελεί η παρέμβαση εκεί όπου χτυπά η καρδιά της νέας εργατικής βάρδιας (επισφάλεια, συμβασιούχους, ανέργους) και σε μεγάλους και δύσκολους χώρους του ιδιωτικού τομέα.

Το επόμενο διάστημα, το κάλεσμα για τη συγκρότηση μια τέτοιας κίνησης θα απευθυνθεί στους πρωτοπόρους αγωνιστές του εργατικού κινήματος, στους αγωνιστές των σχημάτων/παρεμβάσεων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, σε αγωνιστές των σχημάτων της νέας εργατικής βάρδιας, των Εργατικών Λεσχών, στο ανένταχτο δυναμικό και στις δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που συμμερίζονται αυτή την αναγκαιότητα, σε διανοούμενους, που μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη χρήσιμων επεξεργασιών. Οι καιροί είναι κρίσιμοι και η ευκαιρία δεν πρέπει να χαθεί!