▸Έφυγε από τη ζωή στις 20/4/2020 και, ένα χρόνο μετά, η καλύτερη τιμή στη μνήμη του είναι η υπόσχεσή μας να βαδίζουμε στο δρόμο που βάδισε ο ίδιος στα 98 χρόνια της ζωής του, αυτού του αγώνα για ειρήνη, ανεξαρτησία, δικαιοσύνη, κοινωνική χειραφέτηση, για την κοινωνία του «ο καθένας με τις δυνατότητές του-στον καθένα με τις ανάγκες του».
Δεκαεννιά χρονών εντάχτηκε στην ΕΠΟΝ και στη συνέχεια στα ένοπλα τμήματα του ΕΛΑΣ στον Παρνασσό και στην Γκιώνα. Ήταν ένας από του μαχητές στη σημαντική μάχη που έδωσε ο ΕΛΑΣ με τους Γερμανούς κατακτητές στις Καρούτες Φωκίδας. Εντάχθηκε στις γραμμές του ΔΣΕ και από τύχη γλίτωσε την εκτέλεση μετά τη σύλληψή του κατά τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις.
Μέσα σε εκείνους τους θυελλώδεις καιρούς συναντήθηκε με την κομμουνιστική ιδεολογία, έγινε μέλος του ΚΚΕ, στις γραμμές του οποίου παρέμενε μέχρι το τέλος της ζωής του, δεμένος συναισθηματικά, αναγνωρίζοντας όμως τα πολιτικά και ιδεολογικά λάθη που έκανε. Η χούντα τον εξόρισε στη Γυάρο και στη Λέρο. Υποψήφιος με την ΕΔΑ και αργότερα με το ΚΚΕ στις τοπικές εκλογές.
Εβδομήντα εννιά ολόκληρα χρόνια ενεργός αγωνιστής-«στρατιώτης» σε μικρές και μεγάλες μάχες λέγοντας πάντα «δύσκολος ο αγώνας μας αλλά δίκαιος». Αγρότης ο ίδιος, με έντονη δράση στο αγροτικό κίνημα της περιοχής, εκλεγμένος στους τοπικούς Συλλόγους, συγκέντρωνε πληροφορίες για νέους τρόπους καλλιέργειας διαφορετικών τύπων ελιάς.
«Να αγαπάτε όλους τους ανθρώπους. Δεν επεδίωξα πλούτη και περιουσία, λαχταρούσα αγάπη και ειρήνη για όλους και ονειρευόμουν μία άλλη κοινωνία, με τους ανθρώπους του μόχθου στο “τιμόνι”. Να είστε δίκαιοι και να υπερασπίζεστε πρώτα απ’ όλα το δίκιο των άλλων… τότε σίγουρα βαδίζετε στο σωστό δρόμο». Ο ίδιος ποτέ δεν επιζήτησε το κακό όσων του στέρησαν την ελευθερία του, την οικογένειά του και παραλίγο τη ζωή του.
Τον ευχαριστώ για τον άνθρωπο που με έκανε, για τον άνθρωπο που είμαι.
Πολυζώη Νίκη
Μέλος του ΝΑΡ, Περιφερειακή Σύμβουλος
με την Αριστερή Παρέμβαση στη Στερεά
