Μπάμπης Συριόπουλος
Η νέα κυβέρνηση Μπάιντεν από τη σύνθεσή της και τις πρώτα δείγματα γραφής, ιδίως στην εξωτερική πολιτική, έχει δείξει τη συντηρητική («κεντρώα») και ιμπεριαλιστική κατεύθυνσή της. Ήδη αναγνώρισαν τον Γκουαϊδό ως πρόεδρο της Βενεζουέλας και ο νέος υπουργός Εξωτερικών, Άντονι Μπλίνκεν, μίλησε για πιο αποτελεσματικές κυρώσεις ενάντιά της. Η νέα επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών –για πρώτη φορά γυναίκα σ’ αυτή τη θέση– Έιβριλ Χέινς, πρώην υποδιευθύντρια της CIA, έχει παρελθόν στην οργάνωση δολοφονιών με drones. Νέος αρχηγός του Πενταγώνου είναι ο Λόιντ Όστιν –για πρώτη φορά αφροαμερικανός σ’ αυτή τη θέση– για χρόνια διοικητής των κατοχικών δυνάμεων στο Ιράκ και μετά στέλεχος πολεμικής βιομηχανίας. Ο διορισμός του έγινε με τη συμφωνία των Ρεπουμπλικανών της Γερουσίας.
Αν αυτή είναι η πολιτική της νέας κυβέρνησης, που βρίσκει αντίθετη και την αριστερή σοσιαλδημοκρατική πτέρυγα των Δημοκρατικών, η συζήτηση για τη σύνθεσή της έχει και μια άλλη πλευρά. Την προσοχή των ΜΜΕ στις ΗΠΑ αλλά και σε όλο τον κόσμο έχει τραβήξει η μεγάλη «ποικιλότητα», το λεγόμενο «diversity» όσον αφορά το φύλο, το χρώμα, την καταγωγή και τον σεξουαλικό προσανατολισμό των μελών της κυβέρνησης Μπάιντεν. Οι Δημοκρατικοί, συνεχίζοντας στην ίδια κατεύθυνση, αναθέτουν σε γυναίκες και αφροαμερικανούς την υλοποίηση δολοφονικών ιμπεριαλιστικών πολιτικών. Ο αμερικανικός καπιταλισμός, τόσο ανελαστικός στη βάρβαρη πραγματικότητα που επιφυλάσσει για τους εργαζόμενους και τους φτωχούς, προσφέρει συμβολική ικανοποίηση στις πιο καταπιεζόμενες μερίδες του πληθυσμού. Αντί για πραγματική βελτίωση, «ποικιλότητα» και πολιτική ορθότητα.
