▸ Σε ανοιχτή σύσκεψη για την δημιουργία νέου σχήματος στο Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών (ΣΜΤ) Μακεδονίας καλεί την Κυριακή 7/2 στις 12.30 το μεσημέρι, στην είσοδο του Παιδαγωγικού, η Πρωτοβουλία για την δημιουργία αγωνιστικής συλλογικότητας στο ΣΜΤ.
«Καλούμε κάθε εργαζόμενο και εργαζόμενη στον κλάδο των Τεχνικών, των Μηχανικών και σε συναφείς κλάδους να βρεθούμε, να συζητήσουμε και να αγωνιστούμε για μια διαφορετική ταξική παρέμβαση στον κλάδο και το Σωματείο», αναφέρει το κάλεσμα.
Αναλυτικά το κείμενο της Πρωτοβουλίας έχει ως εξής:
ΝΑ ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ!
Είναι σαφές. Γύρω μας υπάρχει ένα πρωτόγνωρο σκηνικό. Απο την πανδημία και την καραντίνα, μέχρι το πολιτικό lockdown και τα σκληρά μέτρα σε καταστολή, παιδεία και εργασία που περνά η κυβέρνηση, όλα μοιάζουν σαν μια νέα κατάσταση. Ο καπιταλιστικός κόσμος “ουρλιάζει” για την ανάγκη του να ενισχύσει τη θέση και τα κέρδη του. Οι κυβερνήσεις τον εξυπηρετούν πιστά και οδηγούν την αντιπαράθεση μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας σε νέα, δυσθεώρητα ύψη. Έκρηξη της ανεργίας, τηλεργασία, καταστολή και η πανδημία είναι τα στοιχεία που ξεχωρίζουν στην αρχή της δεκαετίας.
Μέσα σε όλα αυτά, σε μια μικρογραφία της παραπάνω κατάστασης, βρίσκεται ο κόσμος των Τεχνικών, των Μηχανικών, των Ερευνητών. Απο διαφορετικές οπιτικές, αλλά με κοινά συμφέροντα καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε ένα νέο σκληρό νομοσχέδιο (ν/σ Χατζηδάκη) που επιτίθεται στα συνδικαλιστικά και εργατικά δικαιώματα. Αυτό το αντεργατικό, χουντικής φύσεως, νομοσχέδιο περιέχει: επίθεση στους μισθούς, στις απεργίες, στο δικαίωμα του συνδικαλισμού και ταυτόχρονα δώρα για το κεφάλαιο! Όλα σε ένα! Βέβαια, εμείς δεν είναι ότι δεν έχουμε συνηθίσει μια τέτοια συνθήκη: είτε εργαζόμαστε ως μελετητές είτε ως τεχνικοί είτε ως ερευνήτριες, οι συνθήκες εργασίας που έχουν παγιωθεί έχουν τη σφραγίδα της εκμετάλλευσης βαθιά περασμένη μέσα τους. Η τηλεργασία επεκτείνεται και μονιμοποιείται κάνοντας χιλιάδες εργαζόμενους στη χώρα να μπερδεύουν το σπίτι με τη δουλειά, τη δουλειά με το σπίτι. Αυτό φυσικά συνεπάγεται πολλαπλά οφέλη για το κεφάλαιο είτε μιλάμε για τον εξοπλισμό που πλέον δε μας παρέχουν είτε μιλάμε για την πλήρη ελαστικοποίση του ωραρίου. Φυσικά, η δια ζώσης εργασίας συνεχίζεται για πολλούς στον κλάδο μας μέσα σε συνθήκες ανύπαρκτων μέτρων, εξοντωτικών ωραρίων, απαγορεύσεων και άθλιων μισθών.
Όλα τα παραπάνω είναι πολιτικές που η κυβέρνηση της ΝΔ λατρεύει να υλοποιεί και να ενισχύει. Όπως ακριβώς και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Και όλοι βέβαια ύπο τη στέγη της ΕΕ και των πολιτικών της. Εν έτει 2021 αντί να ζούμε καλύτερα απο ποτέ είμαστε αντιμέτωποι με την απαξίωση της εργασίας μας, των γνώσεων μας, της κοινωνίας και της ίδιας της ζωής. Και αν κανείς προσπαθήσει να αντιδράσει, θα βρει μπροστά του μια σειρά απο σκοπέλους: το αφεντικό του ή την καταστολή ή ακόμη και τον ίδιο τον εργοδοτικό συνδικαλισμό. Ο εργοδοτικός συνδικαλισμός τόσα και τόσα χρόνια έχει καταφέρει να απαξιώσει τους αγώνες των εργαζομένων προσπαθώντας να αναπτύξει ένα κλίμα κοινωνικής ειρήνης ανάμεσα σε εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους.
Είναι δυνατόν να υπάρξει ειρήνη ανάμεσα σε ανειρήνευτες δυνάμεις;
Η ΓΣΕΕ, λοιπόν, επιδιώκει την διάλυση κάθε μορφής πραγματικής αντίστασης και οργάνωσης των εργαζομένων. Ξεπουλά τους αγώνες, κινεί τα νήματα προς φιλοκυβερνητικές λύσεις. Έχει απαρχαιωμένη δομή, δεν ενδιαφέρεται για τεράστιες μερίδες των εργαζομένων όπως οι μετανάστες, οι εργαζόμενοι με μαύρα κ.α. Απο την άλλη, ο ρόλος του ΠΑΜΕ, σταθερός: ένα αγωνιστικό προφιλ, που δίνει αγώνες και επιδιώκει την ανίσχυση του Σωματείου στα πλαίσια της δικής του -αυστηρά- ηγεμονίας. Τα αιτήματα πολιτικής σύγκρουσης και αμφισβήτησης του υπάρχοντος παραμένουν ανύπαρκτα και ο συνδικαλισμός του παραμένει χαμηλής έντασης. Απο κοντά, όσοι αντιμετωπίζουν τον συνδικαλισμό ως ένα “κόλπο” για να μαζικοποιήσουν τη δική τους Οργάνωση/Κόμμα/ Συλλογικότητα. Φυσικά, όλα αυτά τα εκμεταλλεύεται ο αντίπαλος μας που δεν είναι άλλος απο τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και τον κόσμο του: το κεφάλαιο, οι πολιτικοί και συνδικαλιστικοί του εκπρόσωποι.
Να κάνουμε τον συνδικαλισμό επικίνδυνο!
Ως νέα συλλογικότητα στο κλάδο των Τεχνικών με παρέμβαση στο Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, επιδιώκουμε να ξαναγίνει ο συνδικαλισμός μέσο για τον αγώνα όσων αδικούνται απο ένα κατάφωρα άδικο σύστημα. Να γίνει το σωματείο ασπίδα προστασίας σε όποιον χάνει τη δουλειά του, σε όποια απολύεται επειδή έμεινε έγκυος, σε όποια δεν εγγράφεται στα γραφειοκρατικά σωματεία λόγω της εθνικότητάς της. Να γίνει το Σωματείο ο τόπος συνάντησης όλων των εργαζομένων του κλάδου για να διεκδικήσουμε τις σύγχρονες ανάγκες μας. Και μέσα απο αυτό, να μπορέσουμε να συγκροτήσουμε διαφορετικές δομές και αιτήματα για ένα σύγχρονο εργατικό κίνημα: που παλεύει για εργασία, για ζωή και θα πρωτοστατήσει στους αγώνες του παρόντος και του μέλλοντος.
Ως συλλογικότητα, επιλέγουμε να συζητάμε και να αποφασίζουμε με βάση τις αρχές της εργατικής δημοκρατίας και να παλεύουμε με κριτήριο την ανατροπή του συσχετισμού μεταξύ των εργαζομένων και των αφεντικών τους.
