Δεκαεννιά ολόκληρα χρόνια μετά τη σύλληψη των μελών της «17 Νοέμβρη» η κυβέρνηση επιχειρεί να πάρει νέα ρεβάνς. Ο Δημήτρης Κουφοντίνας μετά την αιφνιδιαστική μεταγωγή του στις φυλακές Δομοκού, από τις αγροτικές φυλακές Κασσαβέτειας όπου βρισκόταν, πραγματοποιεί από τις 8 Ιανουαρίου απεργία πείνας ζητώντας ισότιμη μεταχείριση, με την υγεία του ιδιαίτερα επιβαρυμένη.
Κι όλα αυτά ενώ εδώ και μήνες όλοι οι κρατούμενοι βρίσκονται σε ένα συνεχές διπλό lockdown, ουσιαστικά εγκαταλειμμένοι από το κράτος, που όχι μόνο δεν παίρνει μέτρα προφύλαξης, αλλά μέχρι πρόσφατα είχε απαγορεύσει τα επισκεπτήρια, τις μεταγωγές ακόμα και τις παραλαβές δεμάτων. Για το μόνο που ενδιαφέρεται η κυέρνηση είναι η μικροκομματική εκμετάλλευση της σύγκρουσης κατηγορώντας όσους ζητάνε σεβασμό των στοιχειωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων για… συμπόρευση με την τρομοκρατία. Επαμφοτερίζουσα και φοβική η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, κρατάει αποστάσεις από καμπάνιες συλλογής υπογραφών.
Σε αυτό το πλαίσιο οι κυβερνώντες σκληραίνουν τη στάση τους και απέναντι σε κρατούμενους που ορθώνουν πολιτικό λόγο και αγωνίζονται για τη βελτίωση των συνθηκών στις φυλακές, όπως ο φοιτητής Βασίλης Δημάκης που διώκεται για… ανάρτηση αντιφασιστικού πανό στις φυλακές που έλεγε «δεν είναι αθώοι- οι ναζί στη φυλακή».
Το ΝΑΡ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με ανακοινώσεις τους ζητούν μεταξύ άλλων την άρση των απαράδεκτων κυβερνητικών αποφάσεων εξόντωσης του Δημήτρη Κουφοντίνα, την άμεση αποφυλάκιση του Βασίλη Δημάκη και το σεβασμό των δικαιωμάτων όλων των κρατουμένων.
