Δημήτρης Γρηγορόπουλος
▸ Πλατφόρμα παλιών προεδρικών, γραμματέων του ΣΥΡΙΖΑ και εκπροσώπων των 53 σε δεξιόστροφη κατεύθυνση
Η οξυμένη διπλή υγειονομική και οικονομική κρίση που πλήττει τις καπιταλιστικές κοινωνίες τις ωθεί αλλά και προσφέρεται για την υιοθέτηση μιας αναβαθμισμένης αντιλαϊκής και αυταρχικής πολιτικής. Αυτή η κατεύθυνση είναι κατάφωρη στον ελληνικό ολοκληρωτικό καπιταλισμό και υλοποιείται από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Γι’ αυτήν την πολιτική συνηγορούν τα αστικά κόμματα, παρά τη δριμεία, σε ορισμένες περιπτώσεις, κριτική τους, ιδίως από τον ΣΥΡΙΖΑ, στα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής, τα οποία όμως είναι αναπόφευκτα στην όποια εκδοχή της.
Τα αστικά κόμματα ενόψει και των επικείμενων απ’ ό,τι φημολογείται εκλογών, αναπροσαρμόζουν την πολιτική τους, την ιδεολογία και το πρόγραμμά τους, αλλά και την οργανωτική τους συγκρότηση. Ιδιαίτερα ζωηρές και αμφιλεγόμενες είναι οι εσωτερικές διεργασίες στον ΣΥΡΙΖΑ για τη στρατηγική και την τακτική που θα υιοθετήσει, για να αντιστρέψει τις εξαιρετικά αρνητικές δημοσκοπήσεις, παρά τα τεράστια προβλήματα και τις αστοχίες της κυβέρνησης. Επιλέγεται μια συστημική πλατφόρμα τέτοια, που να πείθει και την άρχουσα τάξη και τους ιμπεριαλιστές ότι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, θα αποτελέσει τον πιο αποτελεσματικό διαχειριστή των συμφερόντων τους, αλλά και που να παραπλανά τις λαϊκές μάζες ότι με την «δεύτερη φορά Αριστερά» θα δουν καλύτερες μέρες…
Ενδεικτική αυτών των διεργασιών στον ΣΥΡΙΖΑ είναι η «χείρα βοηθείας» που έτεινε προς την κυβέρνηση ο Αλ. Τσίπρας μετά την πρόσφατη συνάντησή του με την Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αν και ο Τσίπρας κατηγόρησε αυστηρά την κυβέρνηση ότι έχει χάσει τον έλεγχο στην αντιμετώπιση της πανδημίας και της χρέωσε την ευθύνη για την έξαρσή της (φιλολαϊκή απεύθυνση του ΣΥΡΙΖΑ), ωστόσο δεν παρέλειψε να θυμίσει την πρότασή του για κοινό υπουργό Υγείας και να απαιτήσει την σύγκληση συμβουλίου πολιτικών αρχηγών, ώστε να καταρτιστεί σχέδιο κοινής αντιμετώπισης της πανδημίας, με συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, την οποία όμως κατακεραυνώνει για απόλυτη ανικανότητα (αστική απεύθυνση του ΣΥΡΙΖΑ).
Στην κατεύθυνση της ολοκληρωτικής αστικοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ κινούνται και κείμενα-πλατφόρμες που κατατέθηκαν στο Πολιτικό Συμβούλιο στα πλαίσια των προσυνεδριακών διεργασιών, με στόχευση την εκλογική επικράτηση, με πιο σημαντικό το κείμενο της λεγόμενης «Ομπρέλας», το οποίο συνυπογράφουν παραδοσιακά στελέχη (Βούτσης, Φίλης, Σκουρλέτης, Βίτσας κ.α) και στελέχη των «53», όπως ο Τσακαλώτος κ.α. Στην πλατφόρμα αυτή αίρονται και τα τελευταία εμπόδια της ολοκληρωμένης αστικοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ, αφού τα πλέον εμβληματικά στελέχη της «αριστεράς» του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και αν εννοείται αυτή, αίρουν τις αντιρρήσεις και επιφυλάξεις τους για συνεργασία «με τους όμορους πολιτικούς χώρους», κύρια με το ΚΙΝΑΛ, συνεργασία που στο πρόσφατο παρελθόν είχε θεωρηθεί ότι θα μπορούσε να διχάσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεξιές και αριστερές τάσεις του ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν «πλαστό και τοξικό το δίλημμα ποιοι θέλουν και ποιοι δεν θέλουν τη διεύρυνση» και σφιχταγκαλιάζονται στο χορό της δεξιάς σοσιαλδημοκρατίας, όπως απαιτεί ο σύγχρονος αστικός καθωσπρεπισμός…
Ιδιαίτερα αποκαλυπτική των θέσεων της «Ομπρέλας» είναι η αποδοκιμασία της «πολωτικής ρητορικής», πού απλώς «υπακούει στην επικοινωνία ως προτεραιότητα» και η «αποδόμηση της θεωρίας των δύο άκρων με την οποία πορεύεται η κυβέρνηση της ΝΔ, καθώς βρίσκει αποδοχή σε ευρύτερα κοινωνικά και πολιτικά ακροατήρια». Με άλλα λόγια, η «αριστερή ομπρέλα» καλεί τον ΣΥΡΙΖΑ να αποβάλει τα όποια υπολείμματα, έστω και ρητορικά, των αριστερών θέσεών του, για να εκτοπίσει τη ΝΔ από την ηγεμονία στον ευρύ κεντρώο χώρο, κολακεύοντας τα συντηρητικά αντανακλαστικά του. Την αξία της «μεσαίας τάξης» ανακάλυψε και ο Π. Πολάκης (και άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ), λέγοντας με τη συνηθισμένη αθυροστομία του πως ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε τις εκλογές γιατί έπληξε την «μεσαία τάξη».
Η «Ομπρέλα» ομνύει ακόμη και στην «συλλογική λειτουργία του κόμματος, στην καταπολέμηση των προσωπικών στρατηγικών και των ιδιοτελών συμπεριφορών και στην απόδοση ουσιαστικού ρόλου στα μέλη του κόμματος». Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Στην αστικοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβάνεται και η καθιερωμένη ιδιαίτερα στα αστικά κόμματα του ολοκληρωτικού κοινοβουλευτισμού συγκρότηση γραφειοκρατικής ηγεσίας, που με κέντρο τον αρχηγό του κόμματος συγκεντρώνει την απόλυτη εξουσία στο κόμμα και στη διακυβέρνηση, όταν την ασκεί.
