Θοδωρής Μαυρίδης
▸ Μόλις δύο μήνες από την έναρξη της σχολικής χρονιάς οδηγηθήκαμε στο κλείσιμο των σχολικών μονάδων καθώς η κυβέρνηση εξ αρχής δεν πήρε ούτε ένα υγειονομικό μέτρο για το ασφαλή άνοιγμά τους.
Παράλληλα, η εγκληματική της πολιτική συνεχίζεται με το αφήγημα της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης.
Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση προωθείται εδώ και χρόνια καθώς εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου, όπως η ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, η εκμετάλλευση των προσωπικών δεδομένων, η μείωση του κόστους, ο πανοπτικός έλεγχος και η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών καθώς και η καταστρατήγηση εργατικών δικαιωμάτων. Παράλληλα, αξιοποιείται και δια πάσα νόσο, όπως το «σπάσιμο» των μαθητικών καταλήψεων και η απουσία κατάλληλων κτηριακών υποδομών.
Η κυβέρνηση δημιουργεί ένα παράλληλο «τηλεσχολείο» (υποχρεωτικό ωρολόγιο πρόγραμμα, ύλη, απουσίες) το οποίο θα αντικαθιστά την εκπαιδευτική διαδικασία και θα πλασάρεται σαν μια απρόσκοπτη σχολική λειτουργία χωρίς όμως να προσφέρεται ισότιμα και δωρεάν σε όλους τους μαθητές. Μετατρέπει την υποχρέωση του κράτους για εκπαίδευση σε ατομική ευθύνη εκπαιδευτικών και μαθητών.
Βέβαια, υπάρχουν και αμέτρητα προβλήματα με την λειτουργία της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Η έλλειψη υλικοτεχνικής υποδομής που αποκλείει χιλιάδες παιδιά, η αδυναμία των δικτύων που οδηγούν σε ατελείωτα «κρασαρίσματα», η παραβίαση προσωπικών δεδομένων είναι μερικά από την ατελείωτη λίστα. Η κατάσταση είναι τραγική με μαθητές αποκλεισμένους είτε πρακτικά είτε ποιοτικά, κυρίως παιδιά από φτωχά λαϊκά στρώματα καθώς και με αναπηρία ή/και μαθησιακές δυσκολίες.
Ακόμα όμως και να είχε δώσει η κυβέρνηση ισότιμα δωρεάν εξοπλισμό και δωρεάν ίντερνετ σε όλα τα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς, θα μπορούσε να υπάρξει συνέχιση της εκπαίδευσης μέσω της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης;
Οι εκφράσεις «η δια ζώσης εκπαίδευση είναι αναντικατάστατη» και «η τηλεκπαίδευση, δεν είναι εκπαίδευση» συνοψίζουν ότι η εκπαιδευτική διαδικασία αποτελεί μια ζωντανή διαδραστική παιδαγωγική σχέση ανάμεσα σε μαθητές και εκπαιδευτικούς. Αυτή δεν μπορεί να είναι μονοδιάστατα προσωποκεντρική μέσα από μια οθόνη, αλλά συλλογική σχέση με την δια ζώσης παρουσία. Η εκπαιδευτική διαδικασία δεν αποτελεί μια απλή αληλλοτροφοδότηση πληροφοριών. Περιλαμβάνει την κοινωνικοποίηση, την επικοινωνία και την ταυτόχρονη αλληλεπίδραση όλων των συμμετεχόντων. Οι παιδαγωγικές θεωρίες και μέθοδοι ουσιαστικά εξαφανίζονται.
Σ’ αυτήν μπορούν να χωρέσουν μόνο λογικές που αντιμετωπίζουν την εκπαίδευση σαν εμπόρευμα, που ποσοτικοποιούν και μετρούν την γνώση ώστε να μπορεί να ιεραρχηθεί η αξία του κάθε μαθητή, σαν μελλοντικός υποψήφιος για μια θέση στην αγορά εργασίας.
Η κυβέρνηση επιδιώκει να την παγιώσει στην κοινωνία ως κάτι αποδεκτό σε οποιαδήποτε «έκτακτη» συνθήκη. Υπάρχει όσο ποτέ αναγκαιότητα μέτρων για ασφαλή άνοιγμα των σχολείων. Ακόμα και τώρα η κυβέρνηση δεν δείχνει καμία τέτοια διάθεση. Η εγκληματική της πολιτική θα ανοιγοκλείνει τα σχολεία σαν ακορντεόν, χωρίς κανένα υγειονομικό μέτρο.
Είναι ολοφάνερο ότι δικαιώνεται ο αγώνας των εκπαιδευτικών αλλά κυρίως των μαθητών την προηγούμενη περίοδο ζητώντας μέτρα για ασφαλή λειτουργία σχολείων (μικρότερα τμήματα, τεστ, μόνιμες προσλήψεις σε υγεία, παιδεία, καθαριότητα). Το μαθητικό κίνημα βγήκε θαρραλέα απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης, στην καταστολή και πάλεψε για να διεκδικήσει την μόρφωση και την εκπαίδευση που δικαιούται. Χρέος εκπαιδευτικών, μαθητών και ολόκληρης της κοινωνίας να συνεχίσουν τους αγώνες για ασφαλή λειτουργία των σχολείων.
