Εκχωρούν αρχαία στο εξωτερικό για 50 χρόνια!

Στάθης Γκότσης

Οι αρχαιότητες της χώρας, αντιμετωπίζονται άλλοτε ως εμπόδιο στην λεγόμενη “ανάπτυξη” και παραδίδονται στην καταστροφική μανία εργολαβικών και “επενδυτικών” συμφερόντων, όπως λ.χ. στο Ελληνικό, στο σταθμό Βενιζέλου του μετρό Θεσσαλονίκης, στη Σαλαμίνα και με την πρόσφατη λαίλαπα της χωροθέτησης ανεμογεννητριών παντού στη χώρα, και άλλοτε με μια χυδαία εμπορευματική λογική που υποβιβάζει το πολιτιστικό αγαθό σε αγοραίο προϊόν.

Σε αυτό το φόντο εγγράφεται και η κραυγαλέα ρύθμιση περί… εξαγωγής αρχαιοτήτων για 50 ολόκληρα χρόνια, που ψήφισε την περασμένη Πέμπτη στη Βουλή η κυβέρνηση. Η ρύθμιση αυτή, που αρχικά προέβλεπε τον δανεισμό, εκχώρηση στην πραγματικότητα, αρχαιοτήτων για μέχρι 100(!) χρόνια, για να… περιοριστεί στα 50, μετά την καθολική κατακραυγή, εμφανίζεται από το Υπουργείο Πολιτισμού ως μέρος της στρατηγικής “με την οποία η Ελλάδα ξανασυστήνεται στον κόσμο” και “ενισχύει την εξωστρέφεια του ελληνικού πολιτισμού”.

“Είναι προτιμότερο”, αναρωτιέται η Λ. Μενδώνη, “τα κινητά μνημεία να μένουν «ξεχασμένα» στις αποθήκες των μουσείων μας, από το να αποτελούν τους πρέσβεις της Ελλάδας στο εξωτερικό”; Η υπουργός Πολιτισμού, συνεπής στα προτάγματα της αγοράς και στα προστάγματα του ΟΟΣΑ και της ΕΕ, επιχειρεί να ντύσει με μανδύα “εξωστρέφειας” και δήθεν ενδιαφέροντος για τους… ομογενείς την ακραιφνώς φιλελεύθερη πολιτική της. Για αυτήν ο μνημειακός πλούτος της χώρας χάνει το ουσιαστικό του περιεχόμενο για τους ανθρώπους και τη συλλογική τους μνήμη, αντιμετωπίζεται απλώς ως τουριστικός κράχτης πελατών, εργαλειοποιείται αποκλειστικά για λόγους αναβάθμισης ενός εμπορικού brand name, εκπορνεύεται.

Όμως, το αμάλγαμα χυδαίας εμπορευματοποίησης και αρχοντοχωριατισμού, που φαντασιώνεται παραρτήματα ελληνικών μουσείων στο εξωτερικό κατά το πρότυπο του Μουσείου του Λούβρου στο Αμπου Ντάμπι (!), δεν κρύβεται.

Η πολιτική αυτή, εχθρική στα συμφέροντα του λαού, πρέπει να ανατραπεί.

*Γενικός Γραμματέας Ενιαίου Συλλόγου Υπαλλήλων ΥΠΠΟ Αττικής, Στερεάς και Νήσων