Χαρές και πανηγύρια στους «δημοκρατικούς» όλου του πλανήτη για την επισημοποίηση της νίκης του Τζο Μπάιντεν στις προεδρικές εκλογές. Ανακούφιση, ταυτόχρονα, για το γεγονός ότι ο Ντόναλντ Τραμπ δεν θα επιλέξει, όπως αρχικά απειλούσε, τον δρόμο της σύγκρουσης και του ανένδοτου, καθώς ήδη προανήγγειλε την αναχώρησή του από τον Λευκό Οίκο. Όλα δείχνουν, λοιπόν, πως η «κακή παρένθεση» κλείνει και τόσο οι ΗΠΑ όσο και ο υπόλοιπος πλανήτης θα επιστρέψουν σταδιακά στην περίοδο της «κανονικότητας».
Πώς οριζόταν, όμως, η «κανονικότητα» στην προ Τραμπ εποχή, ώστε να ξέρουμε τι πρέπει να περιμένουμε; Το όνομα του νέου υπουργού Εξωτερικών και το βιογραφικό που τον συνοδεύει μπορούν να δώσουν μερικές χρήσιμες απαντήσεις.
Ο Άντονι Μπλίνκεν, λοιπόν, είναι ένας πολιτικός με μακρά θητεία στα επιτελεία των προέδρων και του Κογκρέσου: Ήταν εκεί, όταν ο Κλίντον αποφάσιζε να βομβαρδίσει το Βελιγράδι στην τελευταία φάση διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας. Όταν, δε, ο Τζορτζ Μπους έδινε την εντολή για εισβολή στο Ιράκ, την στήριξε ενθέρμως. Ενώ εξέφρασε τις έντονες ενστάσεις του για την επιλογή του Ομπάμα να μην εμπλακεί πιο ενεργά στον εμφύλιο στη Συρία, τασσόμενος υπέρ της στρατιωτικής επέμβασης και εκεί.
Αναφορικά με την Τουρκία και τις ελπίδες κάποιων «ημετέρων» ότι τώρα θα καταλάβει ο Ερντογάν τι εστί… μαστίγιο, ο Μπλίνκεν έχει επανειλημμένως ξεκαθαρίσει πως δεν προτίθεται να χαρίσει τη στρατηγική σύμμαχο των ΗΠΑ στη Ρωσία και θα προσπαθήσει να τα βρει μαζί της με διάλογο — άρα, με πάρε-δώσε. Όσο για το Ισραήλ, η ηγεσία του κράτους-δολοφόνου έχει κάθε λόγο να αισθάνεται ικανοποιημένη με την επιλογή του νέου επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας.
