Νίκος Μανάβης
Με ωρομίσθιο 2,5 ευρώ την ώρα εργάζεται ένας 20χρονος νέος σε καφενείο-ταβέρνα που βρίσκεται σε τουριστικό χωριό της Λέσβου. Δεν υπάρχει ωράριο εργασίας, ο εργοδότης τον φωνάζει να δουλέψει, όποτε «πέφτει» δουλειά, λίγες ώρες το πρωί και περισσότερες ώρες το βράδυ.
Από Παρασκευή έως Κυριακή, οι ώρες εργασίας γίνονται από 8 το πρωί έως 12 το βράδυ. Αλλά κι αυτές τις μέρες το ωράριο εξαρτάται από το αν υπάρχει δουλειά ή όχι. Για τους εργαζόμενους στον επισιτισμό, ιδιαίτερα στα τουριστικά χωριά του Βορείου Αιγαίου, δεν υπάρχει ρεπό, ούτε αναγκαίες ώρες ανάπαυσης. Σερβιτόροι, μπουφετζήδες και γενικά οι εργαζόμενοι στον επισιτισμό πρέπει να είναι άμεσα διαθέσιμοι, μόλις τους αναζητήσει ο εργοδότης. Κι αν δεν είναι διαθέσιμοι, τότε κινδυνεύουν άμεσα να μείνουν άνεργοι.
Η εργασία χωρίς ρεπό, τα σπαστά ωράρια, οι αμοιβές πείνας, η ανασφάλιστη εργασία, οι απλήρωτες υπερωρίες είναι μόνιμο καθεστώς στον κλάδο του επισιτισμού στα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Ένα-δύο ένσημα την εβδομάδα μπαίνουν, προκειμένου ο εργοδότης να αποφύγει το πρόστιμο για πλήρως ανασφάλιστους εργαζόμενους. Κι αυτό, βέβαια, στην περίπτωση που θα γίνει έλεγχος στην επιχείρηση και δεν προλάβει να ειδοποιηθεί από τον λογιστή ή άλλους επιχειρηματίες του κλάδου πως κλιμάκιο της Επιθεώρησης Εργασίας έχει βγει για ελέγχους. Φέτος, όλα τα παραπάνω βρίσκονται σε παροξυσμό. Όλες οι επιχειρήσεις του κλάδου, μικρές και μεγάλες, αναζητούν νέους εργαζόμενους, καθώς είναι περισσότερο δεκτικοί στις ελαστικές μορφές εργασίας και στα μεροκάματα πείνας. Κι αν τύχει οι εργαζόμενοι να μην αποδέχονται όλες τις απαιτήσεις των εργοδοτών, η απάντηση που λαμβάνουν είναι «εντάξει, δεν θα σε χρειαστώ άλλο στη δουλειά».
Το δίμηνο Απριλίου-Μαΐου είναι οι μήνες που γίνονται οι προσλήψεις στα ξενοδοχεία του Βορείου Αιγαίου. Για τη φετινή χρονιά, οι προσλήψεις μεταφέρθηκαν για τις αρχές Ιουλίου, με την υπόσχεση ότι οι εργαζόμενοι θα εργαστούν ως τα τέλη Σεπτεμβρίου. Οι κυβερνητικές ανακοινώσεις –όλους τους προηγούμενους μήνες– δημιουργούσαν μια ελπίδα για έστω και λίγους μήνες εργασίας. Τις πρώτες μέρες του Ιουλίου, οι ελπίδες αυτές αποδείχθηκαν φρούδες. Στη Σάμο, το πιο τουριστικά αναπτυγμένο νησί του Βορείου Αιγαίου, πολλά ξενοδοχεία έμειναν κλειστά και οι εργαζόμενοί τους έμειναν στην ανεργία. Ίδια είναι η κατάσταση και στα άλλα νησιά. Ξενοδοχεία που έμεναν ανοιχτά καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, ήδη ανακοίνωσαν στους εργαζόμενους ότι τέλη Αυγούστου, είτε ότι θα αναστείλουν τη λειτουργία τους, είτε θα κλείσουν ολόκληρα τμήματα, ώστε να περιοριστούν τα έξοδα λειτουργίας τους. Τους προηγούμενους μήνες πολλοί ξενοδοχοϋπάλληλοι είτε απολύθηκαν, είτε μπήκαν σε καθεστώς αναστολής της εργασιακής τους σύμβασης. Σήμερα, το σύνολο των εργαζομένων του κλάδου στα νησιά του Βορείου Αιγαίου είναι αντιμέτωπο με το φάσμα της ανεργίας.
«Πετυχημένο» τουριστικό restart με ανεργία και ελαστική εργασία
