Δημήτρης Σταμούλης
▸ Ψηφίστηκε στη βουλή το αντιδραστικό τερατούργημα, αλλά πολλές χιλιάδες λαού και νεολαίας αρνήθηκαν την υποταγή
«Η χούντα δεν τελείωσε το ‘73», λέει το γνωστό σύνθημα, αλλά πραγματικά η Αθήνα είχε πολύ καιρό να γνωρίσει μια μέρα βγαλμένη από τη Χούντα, με ωμή αστυνομική καταστολή κατά χιλιάδων διαδηλωτών. Στο Σύνταγμα «η πλατεία ήταν γεμάτη» από δεκάδες χιλιάδες λαού και νεολαίας που με μαχητικό και αποφασιστικό τρόπο διεμήνυσαν στην κυβέρνηση και τον υπόλοιπο κοινοβουλευτικό εσμό που υπερψήφισε τον νόμο-τερατούργημα ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση δεν είναι προς διαπραγμάτευση και ο νόμος τους δεν πρόκειται ποτέ να γίνει πράξη.
Γιʹ αυτό ξαμόλησαν τα αστυνομικά μαντρόσκυλά τους που, με δολοφονική λύσσα και με όλο τον κατασταλτικό τους εξοπλισμό εν δράσει, επιχείρησαν να διαλύσουν και να ΜΑΤοκυλίσουν τη μεγαλειώδη κινητοποίηση. Η διαδήλωση της Πέμπτης ήταν από τις πιο μαζικές των τελευταίων ετών κι ας βαδίζουμε Ιούλιο μήνα. Οι φωστήρες της κυβέρνησης πίστευαν πως ο λαός θα «το καταπιεί αμάσητο», λίγο με τον φόβο της επιστροφής του κορονοϊού, λίγο με τις ζέστες, αλλά και την κίβδηλη αίσθηση παντοδυναμίας τους, απόρροια των στημένων γκάλοπ. Ο όγκος και η δυναμική της διαδήλωσης όμως ήταν μια πρώτη ήττα τους!
Χιλιάδες πορεύτηκαν από τα Προπύλαια και την πλατεία Κοραή με πολύ μαζικά μπλοκ της Επιτροπής για την Ελευθερία στη Διαδήλωση, των φοιτητικών συλλόγων, των σωματείων, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλων αριστερών οργανώσεων. Μαζικά ήταν και τα μπλοκ στις προσυγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ που συνέκλιναν στην πλατεία Συντάγματος. Η ΑΔΕΔΥ καλούσε στην Κλαυθμώνος. Όταν η μεγάλη πορεία από τα Προπύλαια έφτασε στο Σύνταγμα και το συγκροτημένο φοιτητικό μπλοκ κινήθηκε προς τον αστυνομικό φραγμό στα λουλουδάδικα, ξεκίνησε η βάρβαρη αστυνομική επίθεση. Οι ΜΑΤατζήδες έριξαν αμέτρητα χημικά και οβίδες κρότου λάμψης, πολλοί διαδηλωτές χτυπήθηκαν και τραυματίστηκαν από κλομπ ακόμα και από ρίψη χημικών σε ευθεία βολή πάνω τους, ενώ η περιβόητη ομάδα τραμπούκων Δέλτα σε πολλές περιπτώσεις εφόρμησε κατά μπλοκ διαδηλωτών και από τύχη δεν θρηνήσαμε θύματα. Δεκάδες προσαγωγές έγιναν στο σωρό και τουλάχιστον εννιά εξ αυτών μετατράπηκαν σε συλλήψεις, ανάμεσά τους μέλος της νΚΑ και του Ανυπόταχτου Μαθητή. Ωστόσο, αντιστεκόμενοι στο όργιο βίας και τρόμου, χιλιάδες διαδηλωτές, τα μπλοκ της Επιτροπής για την Ελευθερία στη Διαδήλωση, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά και του ΠΑΜΕ, δεν διαλύθηκαν, διαδηλώνοντας αρκετή ώρα έξω από τη βουλή.
Η κυβέρνηση της ΝΔ απέδειξε περίτρανα το τι ακριβώς θέλει να πετύχει με τον νόμο της για τις «υπαίθριες συναθροίσεις». Το πραγματικό πρόβλημα κυβερνώντων και κεφαλαίου δεν είναι οι μικρές πορείες ή το απροειδοποίητο κλείσιμο δρόμων, όπως διατείνονται τα καλο-«λαδωμένα» ΜΜΕ τους, αλλά κάθε κινητοποίηση του λαού που μπορεί να αμφισβητήσει ευθέως την πολιτική τους, να ορθώσει ανάστημα αντίστασης, να θέσει το αίτημα της ανατροπή τους και να το παλέψει. Για αυτό ο Χρυσοχοΐδης μίλησε για δήθεν «σχέδιο να κάνουν(;) ζημιά» και για «τραμπούκους» και «δολοφόνους» εννοώντας, βέβαια, όχι τους ένστολους θεματοφύλακες του συστήματος, αλλά τους διαδηλωτές.
Ο όγκος και η δυναμική της διαδήλωσης κατακαλόκαιρο είναι μια πρώτη ήττα της κυβέρνησης
Την ίδια ώρα, εντός της βουλής τα βρήκαν ΝΔ, ΚΙΝΑΛ μαζί με την ακροδεξιά Ελληνική Λύση που βλέπει να αναβιώνουν οι… «γύψοι» κατά των διαδηλώσεων. Αν και η Φ. Γεννηματά αμφισβητήθηκε ευθέως από τον Γ. Παπανδρέου που –μαζί με τον Χ. Καστανίδη– απείχε από την ψηφοφορία. Η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ είδε «νέο νομοσχέδιο», μετά τις τροποποιήσεις που έκανε το κόμμα της (για απαγόρευση διαδήλωσης να υπάρχει συμφωνία προέδρου πρωτοδικών, για διάλυσής της να συμφωνεί παρόντας εισαγγελέας, ενώ απαλείφθηκε το ιδιώνυμο αδικήματος) και αποδέχτηκε η ΝΔ, χωρίς όμως να αλλάζει στο παραμικρό η ουσία του νόμου.
Ο ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισε, ο Γ. Κατρούγκαλος υποσχέθηκε ότι, όταν επανέλθει η «προοδευτική κυβέρνηση», θα καταργήσει τον νόμο και ο Αλ. Τσίπρας επιτέθηκε στη Φ. Γεννηματά, λέγοντας πως είναι ντροπή η υπερψήφιση του νομοσχεδίου. Παράλληλα, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης επανεμφανίστηκε, έστω και περιορισμένα, στον δρόμο. Ωστόσο, πρόκειται για πολιτική υποκρισία, καθώς ως «υπεύθυνη αντιπολίτευση» στήριξε την περιστολή των δικαιωμάτων επί καραντίνας, ως κυβέρνηση εφάρμοσε την καταστολή, ενώ συνολικά από το μαχόμενο εργατικό και νεολαίστικο κίνημα οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο είναι άφαντες αλλά συχνά συμπορεύονται με τις δυνάμεις της αστικής ενσωμάτωσης και απεργοσπασίας.
Φυσικά, σύμμαχος για άλλη μια φορά της κυβέρνησης είναι και ο καθεστωτικός συνδικαλισμός της ΓΣΕΕ, η οποία όχι μόνο δεν κατήγγειλε το νόμο, αλλά αντίθετα δήλωσε πως «αφοριστικές απαντήσεις του τύπου ναι-όχι δεν χωρούν στην αναζήτηση δημοκρατικών λύσεων» και αποκήρυξε τις «μικρές ομάδες», όταν «κλείνουν» την κοινωνική δραστηριότητα»! Ο δε Κιουτσούκης της ΔΑΚΕ, «συγκάτοικος» του Παναγόπουλου, δεν κράτησε καν τα προσχήματα, μιλώντας για «πληθωρισμό διαδηλώσεων» και «καταχρηστική αντίληψη για κλείσιμο δρόμων».
Ο επαίσχυντος νόμος της κυβέρνησης συνάντησε μεγάλες αντιδράσεις ακόμα και από τον νομικό κόσμο. Οι πρόεδροι των δικηγορικών συλλόγων της χώρας τόνισαν ότι «η προληπτική πλήρης απαγόρευση των συναθροίσεων με απόφαση της Αστυνομικής ή Λιμενικής Αρχής πλήττει τον πυρήνα του δικαιώματος και βρίσκεται εκτός συνταγματικού πλαισίου». Η Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων χαρακτήρισε το νομοσχέδιο «πρωτοφανούς αντιδραστικού χαρακτήρα νομικό δάνειο από το “σύνταγμα” της δικτατορίας»! Έκανε, δε, λόγο για πρωτοφανείς διατάξεις που αποσκοπούν στην απονέκρωση του δικαιώματος στη διαδήλωση και τη συγκέντρωση.
Τα χαμόγελα στην κυβέρνηση, μετά τα 187 υπέρ του νόμου που αποτελεί το αποκορύφωμα ενός αντιδραστικού κρεσέντο, μιας πολιτικής κατάργησης των δημοκρατικών ελευθεριών, αστυνομοκρατίας και καταστολής, είναι σίγουρο ότι δεν θα κρατήσουν πολύ. Το μαχόμενο ταξικό κίνημα του λαού και της νεολαίας, η αντικαπιταλιστική και κομμουνιστική Αριστερά θα πρωτοστατήσουν σε έναν αγώνα διαρκείας για την ανατροπή του στην πράξη!
