Δημήτρης Σταμούλης
Απεργία για δημόσια υγεία την Τρίτη, πρωτόγνωρα αγωνιστικά σκιρτήματα σε τουρισμό-επισιτισμό, εντυπωσιακή αντοχή στο εκπαιδευτικό κίνημα. Νέo βήμα αγωνιστικού συντονισμού και πολιτικής ανυπακοής η εργατική διαδήλωση σωματείων στις 23 Ιουνίου.
Με ένα απρόσμενο –γι’ αυτήν– ρεύμα εργατικής αντίστασης και ανυπακοής στην αντεργατική πολιτική που υλοποιεί, είναι αντιμέτωπη η κυβέρνηση. Ευ-
ρύτερα στρώματα εργαζομένων από κλάδους που βρίσκονται στο στόχαστρο της οικονομικής κρίσης, η οποία ενισχύθηκε από την πανδημία, βγαίνουν μαζικά στο δρόμο του αγώνα, διαδηλώνουν, απεργούν, απειλούν να τινάξουν στον αέρα το –φτιασιδωμένο από τα καθεστωτικά ΜΜΕ– κλίμα «συναίνεσης» και υποταγής στις «οδηγίες» των κυβερνητικών επιτελείων.
Ο χώρος της εκπαίδευσης εδώ και αρκετές εβδομάδες έζησε μεγάλες κινητοποιήσεις, παρά τις αντίξοες συνθήκες, με τα σχολεία κλειστά επί μήνες. Το υπουργείο Παιδείας, όμως, κατέβασε και ψήφισε την Πέμπτη ένα πολυνομοσχέδιο- έκτρωμα για όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και τους εκπαιδευτικούς. Την Τρίτη υπήρξε 24ωρη απεργία της ΟΛΜΕ και 3ωρη στάση εργασίας της ΔΟΕ, αν και οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες έκαναν τα πάντα «μένοντας σπίτι», όταν πρωτοβάθμια σωματεία του κλάδου, γενικές συνελεύσεις και εκπαιδευτικοί οργάνωναν έναν πραγματικό αγώνα «από τα κάτω». Είναι χαρακτηριστικό ότι η απεργία της ΟΛΜΕ αποφασίστηκε Σάββατο βράδυ, με τριήμερο να μεσολαβεί, ενώ η ΔΟΕ αρνήθηκε την 24ωρη, καλώντας απλώς τους συλλόγους να «κουμπώσουν» άλλη μια τρίωρη για να βγει 24ωρη στην πρωτοβάθμια.
Την Τρίτη έγινε, ωστόσο, μια πολύ μεγάλη διαδήλωση, με χιλιάδες εκπαιδευτικούς, φοιτητές αλλά και μαθητές να δηλώνουν ότι το νομοσχέδιο Κεραμέως δε θα περάσει. Συγκεντρώσεις στη βουλή έγιναν και το επόμενο διήμερο, Τετάρτη και Πέμπτη, όταν τελικά υπερψηφίστηκε ο νόμος. Η μεγάλη αντοχή που έδειξε, ήδη από την περίοδο της καραντίνας, ένα μαζικό αγωνιστικό δυναμικό, με πρωταγωνιστικό τον ρόλο της αντικαπιταλιστικής πτέρυγας και των Παρεμβάσεων, αποτελεί απτό δείγμα ότι το υπουργείο Παιδείας δεν θα ξεμπερδέψει με το μαχόμενο εκπαιδευτικό κίνημα και ότι θα το βρει μπροστά του από τον Σεπτέμβριο — με αιχμή του δόρατος τη μάχη ενάντια στην «αξιολόγηση».
Αναβρασμός επικρατεί και στο χώρο του τουρισμού-επισιτισμού, όπου πολλοί ξενοδοχοϋπάλληλοι και ασχολούμενοι με βρίσκονται αντιμέτωποι με την ανεργία, την ώρα που ήδη καταγράφονται πάνω από 400.000 άνεργοι, ενώ είναι άγνωστο ακόμα πόσα και ποια ξενοδοχεία και τουριστικά καταλύματα θα λειτουργήσουν και υπό ποιες συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας. Την Τετάρτη, στην Αθήνα, έγινε νέο συλλαλητήριο εργαζομένων στον κλάδο, όπου συμμετείχαν πρωτοβάθμια σωματεία και από την επαρχία και συλλογικότητες, όπως η Λάντζα, ενώ πολύ μαζικές είναι οι κινητοποιήσεις που γίνονται σε περιοχές με μεγάλη τουριστική υποδομή όπως Κρήτη και Κέρκυρα.
Όσον αφορά τον κλάδο της υγείας, ΟΕΝΓΕ και ΠΟΕΔΗΝ έχουν κηρύξει νέα 24ωρη απεργία για την Τρίτη 16 Ιουνίου, πανελλαδική συγκέντρωση στις 8.30 το πρωί στην πλατεία Μαβίλη και πορεία προς το υπουργείο Υγείας. Οι υγειονομικοί απαιτούν, ανάμεσα στα άλλα, να μην γίνει καμία απόλυση επικουρικών και συμβασιούχων αλλά, αντιθέτως, να μονιμοποιηθούν χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Παράλληλα, διεκδικούν μαζικές προσλήψεις μόνιμων γιατρών, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, και όλου του αναγκαίου μόνιμου προσωπικού για τη στελέχωση του δημόσιου συστήματος υγείας, καθώς και πλήρη επαρκή και αποκλειστική χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό. Το κλίμα είναι πολύ μαχητικό, με τους «ελαστικά» εργαζόμενους του κλάδου να βγαίνουν μπροστά στον αγώνα.
Συσπείρωση συνδικάτων και ενοποίηση αγώνων για να πληρώσει την κρίση το κεφάλαιο
Επόμενο αγωνιστικό βήμα αποτελεί η εργατική διαδήλωση την Τρίτη 23 Ιουνίου στην Αθήνα (Χαυτεία, 7 μ.μ.), την οποία καλούν πολλά πρωτοβάθμια σωματεία του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα αλλά και συλλογικότητες από χώρους δουλειάς και γειτονιές. Το ανεξάρτητο, ταξικό, μαχόμενο εργατικό κίνημα κάνει ένα βήμα μπροστά μετά τη μεγάλη πορεία της φετινής Πρωτομαγιάς, ώστε όλα τα διάσπαρτα αγωνιστικά ρεύματα αντίστασης να συνενωθούν σε ένα μεγάλο «ποτάμι» εργατικής ανυπακοής και ανατροπής των σχεδίων κυβέρνησης και κεφαλαίου. Όπως τονίζεται και στο σχετικό κάλεσμα, «χρειάζεται να οικοδομηθεί μια νέα αγωνιστική συσπείρωση συνδικάτων που θα βάλει μπροστά τα άμεσα εργατικά προβλήματα και διεκδικήσεις και θα τα συνδέει άρρηκτα με έναν άλλο δρόμο που πρέπει να πορευτεί η χώρα, σε όφελος των εργαζομένων, για να πληρώσει την κρίση το κεφάλαιο […] είναι όρος και προϋπόθεση να βγει το κίνημα από την αποτελμάτωση, την υποχώρηση και να περάσει στην αντεπίθεση». Επίσης, έχει αποφασιστεί νέα διευρυμένη σύσκεψη αγώνα την Δευτέρα 29 Ιουνίου.
Ο Μιχάλης Ρίζος αρνήθηκε δωρεά του «Νιάρχος»
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η δήλωση του παθολόγου-εντατικολόγου Μιχάλη Ρίζου, που είναι πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων στο Αττικό Νοσοκομείο, με την οποία δημοσιοποίησε πως δεν αποδέχεται τη δωρεά του ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» προς τις κλινικές που βοήθησαν για την καταπολέμηση του κορονοϊού. Ο γιατρός δεν δέχτηκε η δωρεά, η οποία αφορούσε την κατάθεση χρηματικού ποσού σε προσωπικούς λογαριασμούς, να απευθύνεται μόνο στους γιατρούς που ήταν στις αντίστοιχες κλινικές! Ο Μ. Ρίζος δήλωσε: «Δεν επιθυμώ να λάβω τη δωρεά του ιδρύματος, διότι την θεωρώ διαχωριστική σε σχέση με τους άλλους συναδέλφους μου όλων των τμημάτων, κλάδων και ειδικοτήτων, που ήταν παρόντες στη μάχη της δημόσιας υγείας, άσχετα αν δεν υπηρέτησαν στα συγκεκριμένα τμήματα που αναφέρει η δωρεά. Επιπλέον, τη θεωρώ υποκριτική σε σχέση με την κυβερνητική πολιτική και πρακτική που επιχειρεί να αντικαταστήσει με έκτακτα ποσά και δωρεές, τη μόνιμη μισθοδοσία, τις αυξήσεις μισθών και την επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού».
