Κώστας Ξενόπουλος*
Με προκήρυξη του Δήμου Θεσσαλονίκης, ζητούνται 39 εκπαιδευτικοί με δίμηνη σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου για την υλοποίηση του προγράμματος «Δημιουργική Απασχόληση Μαθητών». Για μια δίμηνη πρόσληψη σε Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ), ο δήμος ζητάει ως απαραίτητη προϋπόθεση, πέρα από πτυχίο και μεταπτυχιακό, και δυο ετήσια σεμινάρια των 410 ωρών, τα οποία είναι ακριβοπληρωμένα ήδη από τις τσέπες των αδιόριστων εκπαιδευτικών. Ο μισθός που θα πάρουν για τη δίμηνη σύμβαση, πιθανότατα να είναι και μικρότερος από τα λεφτά που έδωσαν για να πληρώσουν τα σεμινάρια σε Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΚΕΚ), των οποίων την ποιότητα είδαμε με τα περίφημα «σκόιλ ελικίκου».
Η προκήρυξη είναι μια πραγματική πρόκληση, καθώς έρχεται τις μέρες που η κυβέρνηση ψηφίζει στη βουλή έναν ακόμα νόμο υποβάθμισης της δημόσιας εκπαίδευσης. Πρόκειται για χαρακτηριστικό παράδειγμα της πολιτικής που αντιμετωπίζει την παιδεία σαν μια εμπορική αρένα πολλών καλοστημένων βιομηχανιών τίτλων σπουδών, μεταπτυχιακών, διδακτορικών, υπολογιστών, σεμιναρίων κ.ά. Τα αγορασμένα «προσόντα» απαιτούνται πλέον ακόμα και για μια κακοπληρωμένη θέση, ορισμό της ελαστικής και προσωρινής εργασίας. Σε αυτό το ατελέσφορο κυνήγι μιας θέσης ελαστικής εργασίας, όλοι οι εκπαιδευτικοί βγαίνουν χαμένοι, απαξιώνεται το πτυχίο και είναι πλέον ξεκάθαρο ότι όσα χαρτιά και σεμινάρια και να μαζέψεις, ποτέ δεν θα φτάνουν.
Ο νόμος Κεραμέως συμπληρώνει το νόμο Γαβρόγλου που θέσπισε το λεγόμενο «προσοντολόγιο» των εκπαιδευτικών, το οποίο αναιρεί τα εργασιακά δικαιώματα του πτυχίου. Παράλληλα, οι δήμοι, με τα λεγόμενα «κοινωφελή προγράμματα», πρωτοπορούν στην υλοποίηση της επιλογής κυβερνήσεων και ΕΕ για εδραίωση της ελαστικής εργασίας. Η διαρκής «έκτακτη» συνθήκη της εργασιακής επισφάλειας δείχνει ότι τα προγράμματα για συμβάσεις ορισμένου χρόνου ήρθαν για να μείνουν, για να εμπεδωθεί η κανονικότητα της ολιγόμισθης, χωρίς δικαιώματα, περιστασιακής εργασίας.
Η Δύναμη Ανατροπής στέκεται δίπλα στους ελαστικά εργαζόμενους και στους αγωνιζόμενους εκπαιδευτικούς. Οι εργαζόμενοι που αγωνίζονται και διεκδικούν είναι ο φόβος των εργοδοτών, των δημάρχων, των υπουργών. Είναι ώρα αγώνα για δουλειές με πλήρη εργασιακά δικαιώματα και μισθούς, και κατάργηση κάθε μορφής ελαστικής εργασίας.
