Χρίστος Κρανάκης
Με ελπίδα και αισιοδοξία γέμισαν οι κεντρικές πόλεις της χώρας την Πέμπτη 5 Μαρτίου. Οι ιδιαίτερα μαζικές πορείες σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Βόλο και αλλού κατά του πολέμου και του εθνικισμού πραγματοποιήθηκαν κόντρα στη μισαλλοδοξία που κρύβεται υπό το πέπλο της «εθνικής –αλλά και ευρωπαϊκής– ενότητας απέναντι στον εξ ανατολών κίνδυνο». Με πρωτοβουλία των ΝΑΡ-νΚΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δεκάδες πολιτικές οργανώσεις, φορείς και συλλογικότητες αποφάσισαν να σταθούν απέναντι από τους υπάρχοντες κοινωνικούς συσχετισμούς και να διαδηλώσουν για το αυτονόητο· την ανθρωπιά και την αλληλεγγύη μεταξύ αυτών που δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν.
▸ Διαδηλώσεις σε οκτώ πόλεις, μαχητική παρουσία ΝΑΡ-νΚΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Πλάνα στα κυρίαρχα ΜΜΕ μην ψάξετε… Ο δημοσιογραφικός χρόνος επί του παρόντος αξιοποιείται για να διαψευστούν οι (τεκμηριωμένες) αναφορές για νεκρό και τραυματίες πρόσφυγες και πως οι «βάρβαροι» μετανάστες βάζουν τα παιδιά τους στη φωτιά για να δακρύσουν μπροστά στις κάμερες. Και όμως, οι περί των 10.000 διαδηλωτών που συγκεντρώθηκαν στα Προπύλαια για να βροντοφωνάξουν υπέρ των καταπιεσμένων και κατά των καταπιεστών, χάλασαν την καλοσχηματισμένη εικόνα της «εθνικής ομοβροντίας» που τεχνηέντως καλλιεργείται. Χαρακτηριστικό στιγμιότυπο από την ζωντανή κάλυψη της πορείας από το www.prin.gr, όπου αναφέρεται: «η κεφαλή [της πορείας] πλησιάζει Κλαυθμώνος ενώ η ουρά ακόμη δεν έχει στρίψει στην Ομόνοια». Με πανό, πλακάτ και συνθήματα πλήθος κόσμου έδειξε πως δεν θα είναι συμμέτοχοι στον πόλεμο που κήρυξαν τα αστικά κράτη Ελλάδας-Τουρκίας στους εξαθλιωμένους πρόσφυγες και μετανάστες. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην ανακοίνωση που στήριξαν πολιτικές οργανώσεις (ΔΕΑ, Ξεκίνημα, Δίκτυο, ΕΕΚ, Κόκκινο Νήμα, ΝΑΡ-νΚΑ), καλώντας και στις κινητοποιήσεις της 21 Μάρτη: «Δηλώνουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στους πρόσφυγες και τους μετανάστες-τριες που δραπετεύουν από την κόλαση των πολέμων και της ιμπεριαλιστικής καταλήστευσης. Να ανοίξουν για την προσφυγιά τόσο τα ανατολικά όσο και τα δυτικά σύνορα της χώρας».
Παρόμοια εικόνα και στις άλλες πόλεις. Μαζικότατες διαδηλώσεις για τα δεδομένα της εκάστοτε περιοχής, με μαζικούς φορείς να πρωτοστατούν και να βγαίνουν μπροστά την πλέον κρίσιμη στιγμή. Ιδιαίτερα έντονο, σε όλες τις περιπτώσεις, το στίγμα της αγωνιζόμενης νεολαίας που αντιλαμβάνεται πως ο εχθρός είναι το νέο ασφαλιστικό, οι τραγικές συνθήκες εργασίας, ο κίνδυνος της «δικιάς μας» μετανάστευσης (brain drain) και όχι οι συνομήλικοί μας στον Έβρο που αγωνιούν για μια ελαφρώς καλύτερη ζωή. Συγκεκριμένα, δυναμικές κινητοποιήσεις έγιναν σε Θεσσαλονίκη (πάνω από 3.000 άτομα), Πάτρα (περίπου 1.000 διαδηλωτές), Γιάννενα, Ηγουμενίτσα, Χανιά, Ρέθυμνο, Βόλο, Κοζάνη, ενώ τις επόμενες μέρες την κινηματική «σκυτάλη» παρέλαβαν Λάρισα και Τρίκαλα.
Σημαντικότατο βήμα για την επιτυχή έκβαση όλων των παραπάνω διαδηλώσεων αποτέλεσε η άμεση κινητοποίηση της μαχόμενης νεολαίας, όλες τις προηγούμενες μέρες. Ειδικότερα οι δυνάμεις της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση επέλεξαν από την πρώτη στιγμή να εκπληρώσουν το ταξικό και νεολαιίστικο καθήκον προχωρώντας (άμεσα) σε μικροφωνικές, παρεμβάσεις και μοιράσματα. Ιδιαίτερη στιγμή η επίσκεψη των συντρόφων/φισσών στα Γιάννενα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών στον Κατσικά. Η άμεση παρέμβαση των δυνάμεων του ΝΑΡ και της νΚΑ δεν καταδεικνύει «κομματική ετοιμότητα» αλλά ταξική συγκρότηση, με βάση την οποία δεν αποφεύγεται η σύγκρουση (εφόσον χρειαστεί) με τη μέση κοινωνική συνείδηση και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα.
Οι παραπάνω διεργασίες «έσπασαν» την αρχική «αμηχανία» που επικράτησε σε χώρους της αριστεράς και αποτέλεσαν το πρώτο ενωτικό και μαζικό βήμα μπροστά στον αναγκαίο διαρκή αγώνα που οφείλει να δώσει η αντικαπιταλιστική αριστερά για την υπεράσπιση όλων των κατατρεγμένων και εξαθλιωμένων ανθρώπων που αναζητούν αγωνιωδώς μια καλύτερη ζωή. Η αναβαθμισμένη κατασταλτική λειτουργία του (παρα)κράτους, επιδιώκει να καλύψει μια για πάντα την καθημερινότητά μας και να μετατρέψει την Ελλάδα σε ένα δεύτερο «Ισραήλ» εντός Μεσογείου. Χρέος της αντικαπιταλιστικής αριστεράς η περαιτέρω μαζικοποίηση των επικείμενων συγκεντρώσεων-διαδηλώσεων, με βασικό κόμβο την 21η Μάρτη, για την ανάδειξη ενός άλλου δρόμου, μακριά από τις εθνικιστικές κορώνες και την αντιπροσφυγική πολιτική ΕΕ-Ελλάδας-Τουρκίας, υπέρ των ανθρώπων εκείνων που –περισσότερο από ποτέ– χρειάζονται την αλληλεγγύη και τον αγώνα μας.
