Παναγιώτης Ξοπλίδης
Δύο κομμουνιστικές οργανώσεις, η Κόκκινη Δράση από την Κροατία –σχηματίστηκε το 2008– και η Κόκκινη Πρωτοβουλία από τη Σερβία (2002) αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Η εξέλιξη αποτελεί ελπιδοφόρο μήνυμα για την κομμουνιστική προοπτική στα Βαλκάνια — εξάλλου, αμφότερες ιεραρχούν ψηλά την πάλη ενάντια στον εθνικισμό και μάλιστα σε δύο χώρες για τις οποίες ο πόλεμος ανάμεσά τους δεν είναι μακρινό παρελθόν.
Στο κείμενο που συνοδεύει την απόφαση αναφέρουν χαρακτηριστικά: «Ο εθνικισμός παραμένει το κύριο όργανο των κυβερνώντων εναντίον της Αριστεράς και της επαναστατικής δημοκρατικής και σοσιαλιστικής αλλαγής. Δεν μπορεί να αποτελέσει μέσο απελευθέρωσης, ούτε για τα Βαλκάνια ούτε για κάποιο μεμονωμένο κράτος. Είναι πάντα ένα μέσο για τη συνέχιση των συγκρούσεων μεταξύ των βαλκανικών λαών και της εξάρτησης της περιοχής από την ιμπεριαλιστική μητρόπολη. Οι αλλαγές σε προοδευτική κατεύθυνση μπορούν να έρθουν, μόνο εάν γίνει σεβαστή η ισότητα εθνών και λαών. Γι’ αυτό, συγκροτούμε μια ενιαία οργάνωση που θα λειτουργεί σε πολλές χώρες. Αυτό περιλαμβάνει κοινή στρατηγική και ιδεολογική ταυτότητα, ενώ οι τακτικές αποφάσεις θα λαμβάνονται από τις οργανώσεις σε κάθε χώρα».
Η νέα οργάνωση θα ονομάζεται Κόκκινη Δράση/Κόκκινη Πρωτοβουλία. «Τα μέλη της θα γίνουν πρωταγωνιστές στους τοπικούς προοδευτικούς αγώνες, δημιουργώντας ταυτόχρονα ένα ενιαίο περιφερειακό επαναστατικό κίνημα, με στόχο την αλλαγή του κοινωνικού συστήματος». Κυρίαρχη θέση έχει η κομμουνιστική προοπτική. Όπως σημειώνουν, «το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα παραμένει το βασικό εμπόδιο για την απελευθέρωση της ανθρωπότητας, απειλώντας να προκαλέσει ανεπανόρθωτη περιβαλλοντική ζημιά, αμφισβητώντας έτσι τις βασικές προϋποθέσεις για την ανθρώπινη επιβίωση».
U grčkim ljevičarskim novinama Πριν @PRINgr izašao je članak o ujedinjenju naše organizacije: pic.twitter.com/FTYq4VTZWq
— Crvena akcija / Crvena inicijativa (@crvena161) February 24, 2020
Τονίζεται ότι «οι κομμουνιστές δεν είναι εδώ για να κηρύττουν ή να φιλονικούν εντός της Αριστεράς αλλά για να βρεθούν στην πρώτη γραμμή των επιμέρους αγώνων και να εργαστούν για την ενοποίησή τους σε επαναστατική κατεύθυνση». Ξεκαθαρίζουν, δε, πως «μια κομμουνιστική οργάνωση δεν μπορεί να ζήσει στο παρελθόν και να μάχεται τους χαμένους πολέμους […] του προηγούμενου αιώνα, αλλά πρέπει να αντισταθεί στην αντικομμουνιστική προπαγάνδα — αριστερή ή δεξιά».
