Μια διελκυστίνδα εντυπωσιοθηρικών σκοπιμοτήτων εξελίσσεται το τελευταίο διάστημα στην προανακριτική επιτροπή για τη διερεύνηση της υπόθεσης Novartis και τις κατηγορίες για σκευωρία εναντίον του πρώην αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης Δημήτρη Παπαγγελόπουλου. Στο επίκεντρο έχει βρεθεί η περίφημη εξέταση των προστατευόμενων μαρτύρων και αν αυτή θα γίνει με αυτοπρόσωπη παρουσία ή με διαδικασία που δεν θα επιτρέπει την αναγνώριση της ταυτότητάς τους.
Στην πραγματικότητα, το «παιχνίδι» που παίζεται μεταξύ Νέας Δημοκρατίας, ΚΙΝΑΛ και ΣΥΡΙΖΑ είναι απλό: Η πλειοψηφία της επιτροπής επιδιώκει –με την αποκάλυψη των ονομάτων τους– να «ακυρώσει» τις καταθέσεις των προστατευόμενων μαρτύρων, ταυτίζοντας τους με συγκεκριμένα πρόσωπα, πρώην στελέχη της Novartis που έχουν εμπλοκή σε δικαστικές διαμάχες, στις οποίες κατηγορούνται και αυτοί για «μίζες». Έτσι, θα υποστηρίξει ότι πρόκειται για μαρτυρίες που έγιναν στις αμερικανικές αρχές και την εισαγγελία διαφθοράς με σκοπό να αθωωθούν, άρα είναι αναξιόπιστες.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την άλλη, επιδιώκει το ακριβώς αντίθετο, αφού η ύπαρξη των συγκεκριμένων μαρτυριών είναι εχέγγυο για να υποστηρίξει ότι δεν υπήρξε σκευωρία. Αυτά, την ίδια στιγμή που η πλευρά Σαμαρά ασκεί πιέσεις στην ηγεσία της NΔ, ώστε το πόρισμα της προανακριτικής να οδηγήσει τον Δ. Παπαγγελόπουλο στο ειδικό δικαστήριο. Ο πρώην πρωθυπουργός θεωρεί ότι έτσι θα πάρει τη «ρεβάνς» για την παραπομπή του. Κανείς από τους προαναφερθέντες στόχους των δύο πλευρών, όμως, δεν σχετίζεται με την ουσία του σκανδάλου. Δηλαδή, το ότι μία φαρμακευτική πολυεθνική κερδοσκόπησε σε βάρος του δημοσίου — και μάλιστα σε περίοδο δραματικής μείωσης της φαρμακευτικής δαπάνης που είχε ως θύματα τους απροστάτευτους ασθενείς.
Γεράσιμος Λιβιτσάνος
