Ηλίας Σμήλιος
Η προστασία της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας αποτελεί ένα θέμα που φάνηκε να συγκινεί ιδιαίτερα και να συνεγείρει πολύ περισσότερο από άλλα στοιχεία της αντιλαϊκής επίθεσης στα μνημονιακά χρόνια. Είναι ταυτόχρονα ένα από τα λίγα ζητήματα στα οποία το λαϊκό κίνημα κατάφερε έστω και προσωρινά να πετύχει κάποιες μικρές νίκες, τονώνοντας έτσι τη λαϊκή αυτοπεποίθηση και μάλιστα σε μια περίοδο που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επεδίωκε την απόλυτη αποδοχή από το λαό του δόγματος ΤΙΝΑ. Καθόλου τυχαία λοιπόν και η καταστολή που δέχτηκε το κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς, οι διώξεις και δίκες των μελών του, αλλά και η θέσπιση μέτρων για την παράκαμψη της δράσης του κινήματος και την επανέναρξη των πλειστηριασμών που επί μια διετία σχεδόν είχαν σταματήσει.
Σήμερα, μετά την σχεδόν πλήρη απελευθέρωση των πλειστηριασμών και την καθιέρωση των ηλεκτρονικών, το κίνημα εκείνο έχει χάσει μεγάλο μέρος από τη δυναμική του, καθώς χωρίς συγκεκριμένα βήματα ανώτερης οργάνωσής του δεν μπορούσε να έχει την ίδια αποτελεσματικότητα, όπως με τις ματαιώσεις πλειστηριασμών στα ειρηνοδικεία. Την ίδια στιγμή όμως, έχουμε δείγματα (όπως η μεγάλη συγκέντρωση αλληλεγγύης στη δίκη των πλειστηριασμών στη Θεσσαλονίκη ή η ματαίωση της έξωσης στα Πετράλωνα) ότι υπάρχει πάντα η δυνατότητα συσπείρωσης ενός ευρύτατου δυναμικού και επανεκκίνησης του κινήματος για το δικαίωμα στη στέγη.
Η νέα επίθεση του κεφαλαίου, όπως εκδηλώνεται με τα κυβερνητικά μέτρα που έρχονται από την 1η Μάη, μπορεί και πρέπει να λειτουργήσει ανατροφοδοτικά για το κίνημα. Να καταδείξουμε τη βαρβαρότητα που αναδύουν αυτά, να τα κάνουμε μπούμερανγκ για την πολιτική τους. Πρέπει ταυτόχρονα να οργανώσουμε παρεμβάσεις για τη ματαίωση πλειστηριασμών, παρεμβάσεις στις ίδιες τις τράπεζες και τα funds, μέχρι ανθρώπινες αλυσίδες-απροσπέλαστο φραγμό στις επερχόμενες εξώσεις!
Είναι αναγκαίο λοιπόν σήμερα ο αγώνας για την υπεράσπιση του δικαιώματος στη στέγη να πάρει θέση ψηλά στην ατζέντα των διεκδικήσεων του εργατικού κινήματος: εργατικά σωματεία και γειτονιές να γίνουν ασπίδες για τα σπίτια του λαού! Η εμπειρία δείχνει πως άλλος τρόπος δεν υπάρχει παρά μέσα από το Συντονισμό σωματείων, φοιτητικών συλλόγων και συλλογικοτήτων γειτονιάς σε ανεξάρτητα κέντρα αγώνα, χωρίς κομματικούς εναγκαλισμούς, στηριγμένα στη δημοκρατία των συνελεύσεων, που σχεδιάζουν και δίνουν τη μάχη σήμερα για το σπίτι του διπλανού μας κι αύριο για τη συνολική ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας!
Γιατί είναι ανάγκη των καιρών να γίνουμε οργανωμένος λαός, λαός νικητής!
Πλειστηριασμοί: Από το δικαίωμα στο σπίτι, στο δίκιο του τραπεζίτη
